10 اوت 2026- بر اساس پژوهشی که در مجلۀ Diabetes منتشر شده است، تفاوت در الگوهای رشد و تکامل ذخایر چربی در قسمت بالاتنه و پایین‌تنه می‌تواند علت ارتباط متفاوت آن‌ها با بیماری‌های متابولیک مرتبط با چاقی باشد.

دکتر کاترین ای. پینیک، پژوهشگر دانشگاه آکسفورد در بریتانیا، و همکارانش رابطۀ بین ذخایر چربی اندازه‌گیری‌شده با روشDEXA  و عوامل خطر متابولیک را در گروهی متشکل از ۳۳۹۹ فرد سالم بررسی کردند. همچنین، الگوهای بیان ژن را در ۴۹جفت نمونه از بافت چربی زیرجلدی ناحیه سرینی(GSAT)  و بافت چربی زیرجلدی شکمی (ASAT) در طیف‌های مختلف شاخص توده بدنی (BMI) با یکدیگر مقایسه شد.

محققان پس از تعدیل اثر کل توده چربی بدن، یک رابطۀ معکوس بین میزان چربی گنوئید[1] و مقاومت به انسولین مشاهده کردند؛ به این معنا که افزایش چربی پایین‌تنه با کاهش مقاومت به انسولین همراه بود. در مقابل، بین چربی شکمی و مقاومت به انسولین رابطه‌ای مستقیم مشاهده شد.

در هر دو ناحیه چربی، فعالیت ژن‌های مرتبط با تولید انرژی با چاقی رابطۀ معکوس و فعالیت ژن‌های التهابی با چاقی رابطۀ مستقیم داشت. با این حال، شدت این ارتباط‌ها در بافت چربی زیرجلدی سرینی(GSAT)  به‌طور قابل‌توجهی کمتر بود.

همچنین آزادسازی سیستمیک اینترلوکین-۶( یک سیتوکین پیش‌التهابی) از بافت چربی سرینی کمتر از بافت چربی شکمی بود. تفاوت‌هایی در روند رشد و تکامل سلول‌های پیش‌چربی موجود در بافت سرینی و شکمی نیز مشاهده شد.

محققان نوشتند: «در مجموع، تفاوت‌های ذاتی در بیان ژن‌های تکاملی در سلول‌های چربی نواحی مختلف بدن، مبنایی مکانیسمی برای تفاوت عملکرد بافت چربی فراهم می‌کند. ماهیت کمتر التهابی بافت چربی پایین‌تنه، به درک بهتر تفاوت خطر بیماری‌های متابولیک در چاقی بالاتنه و پایین‌تنه کمک می‌کند.»

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2014-11-gynoid-fat-resists-metabolic-obesity.html