۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ - تحقیقات جدید نشان می‌دهد که احتمال تشخیص دیابت نوع ۲ در سنین پایین، در افرادی که مبتلا به اوتیسم یا اختلال نقص توجه-بیش‌فعالی (ADHD) هستند، بسیار بیشتر است.

یافته‌هایی که این هفته در کنفرانسی در ایتالیا ارائه شد، نشان می‌دهد که بیش از ۱۴ درصد از افرادی که پیش از ۲۰ سالگی تشخیص دیابت نوع ۲ دریافت کرده‌اند، سابقه تشخیص ADHDداشته‌اند؛ این در حالی است که در افراد هم‌سن اما بدون دیابت، این رقم نزدیک به ۷ درصد است، به عبارت دیگر، بیش از دو برابر. همچنین این مطالعه نشان داد که ۵.۷ درصد از افرادی که پیش از ۲۰ سالگی به دیابت نوع ۲ مبتلا شده‌اند، به اوتیسم مبتلا بوده اند.

دیابت نوع ۲، یک بیماری شایع مربوط به قند خون است. طبق گفته کلینیک مایو، این بیماری که اغلب با چاقی مرتبط است، زمانی رخ می‌دهد که بدن توانایی استفاده درست از انسولین یا تولید مقدار کافی از آن را از دست می‌دهد.

محققان اعلام کردند که ارتباط بین تنوع عصبی[1] (Neurodivergence) و دیابت نوع ۲ می‌تواند ناشی از عوامل متعددی باشد؛ از جمله اختلالات خواب، مصرف دارو، شرایط سلامت روان، موانع دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و سطوح پایین‌تر فعالیت بدنی.

جاناتان گلدنی، نویسنده اصلی این مطالعه و پژوهشگر مرکز تحقیقات دیابت دانشگاه لستر در بریتانیا، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «یافته‌های ما به هیچ وجه پیشنهاد نمی‌کنند که اکثر افراد دارای اختلالات عصبی حتماً به دیابت نوع ۲ مبتلا خواهند شد. با این حال، شیوع بالاتر تنوع عصبی در میان افرادی که در سنین پایین‌تر تشخیص دیابت نوع ۲ دریافت می‌کنند، باید هنگام برنامه‌ریزی برای ارائه خدمات به این دسته از بیماران مد نظر قرار گیرد. در نظر گرفتن ویژگی‌های تنوع عصبی می‌تواند به کاهش موانع احتمالی در دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و تعامل با آن‌ها کمک کند.»

در این مطالعه، تیم دکتر گلدنی پرونده‌های پزشکی ۴.۲ میلیون فرد در ایالات متحده را که در طول ۲۰ سال گذشته در مقطعی تشخیص دیابت نوع ۲ دریافت کرده بودند، مورد بررسی قرار دادند. حدود ۳.۴ میلیون نفر از آن‌ها با فردی هم‌سن از یک گروه ۱۷.۱ میلیونی که هرگز تشخیص دیابت نوع ۲ نداشته‌اند، مطابقت داده شدند.

یافته‌های این مطالعه نشان داد که صرف‌نظر از سن، شیوع اوتیسم و  ADHDدر میان افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بیشتر بود، هرچند نرخ ابتلا به این اختلالات عصبی با افزایش سن به‌شدت کاهش می‌یابد. همچنین نرخ ابتلا به نارساخوانی (Dyslexia) نیز در میان افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بالاتر بود، اگرچه در این مورد، سنِ شروع دیابت تأثیر معناداری نداشت.

دکتر گلدنی اظهار داشت که برآورده کردن نیازهای مراقبتی افرادی که همزمان با دیابت و اوتیسم/ADHD دست‌وپنجه نرم می‌کنند، چالشی ضروری است. او گفت: «ارائه مراقبت‌های بهداشتی برای دیابت نوع ۲ به شیوه‌ای که برای افراد دارای تنوع عصبی مناسب باشد، برای دسترس‌پذیر کردن خدمات درمانی برای همگان حیاتی است؛ به‌ویژه از آن جهت که افراد بیشتری در سنین پایین‌تر به دیابت نوع ۲ مبتلا می‌شوند.»

این یافته‌ها تا زمان انتشار در یک مجله علمی معتبر و داوری‌شده، مقدماتی تلقی می‌شوند.

منبع:

https://www.usnews.com/news/health-news/articles/2026-09-29/early-onset-type-2-diabetes-more-likely-in-people-with-adhd-autism


[1] نورودایورجنت( Neurodivergent )  به افرادی اطلاق می شود که مغز یا سیستم عصبی شان به نحوی غیرمعمول یا متفاوت از حالت معمول کار می کند. این تفاوت ها ممکن است ناشی از شرایطی مانند اوتیسم، اختلال نقص توجه و بیش فعالی( ADHD ) ، دیسلکسی، دیسپراکسی و سایر تفاوت های عصبی باشند. نورودایورجنت بودن به معنای وجود یک انحراف یا مشکل نیست، بلکه بیانگر این است که افراد ممکن است نحوه تفکر، یادگیری، تعامل اجتماعی و پردازش اطلاعات متفاوتی داشته باشند که می تواند هم مزایا و هم چالش هایی برای آنها به همراه داشته باشد.