13 ژوئیه 2024 - مطالعه ی اخیر فارماکووژیلانس[1] نشان داد که در سناریوهای دنیای واقعی، مهارکننده‌های SGLT-2 گزارش‌های کمتری از هایپرکالمی و هیپوکالمی را در مقایسه با سایر درمان‌های دیابت بطور مداوم نشان دادند.

گزارش‌های هایپرکالمی در بین افرادی که از مهارکننده‌های SGLT-2 در ترکیب با مهارکننده‌های سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAAS) یا آنتاگونیست‌های گیرنده مینرالوکورتیکوئید (MRAs) استفاده می‌کردند، در مقایسه با کسانی که از مهارکننده‌های RAAS یا MRA به تنهایی استفاده می‌کردند، به‌طور قابل‌توجهی کمتر بود. این یافته ها به صورت آنلاین در مجله "پزشکی قلب و عروق" منتشر شد.

مهارکننده‌هایSGLT-2 ، دسته‌ای از داروها هستند که معمولاً برای کنترل دیابت نوع 2 با افزایش دفع گلوکز در ادرار تجویز می‌شوند. در حالی که به طور کلی موثر هستند، نگرانی هایی در مورد عدم تعادل بالقوه الکترولیت ها، از جمله تغییرات در سطح پتاسیم سرم، که می تواند پیامدهای بالینی قابل توجهی داشته باشد، ایجاد شده است.

کارآزمایی‌های جدید، پتانسیل مهارکننده‌های SGLT2 را برای کاهش هایپرکالمی نشان دادند، که ممکن است پیامدهای بالینی مهمی داشته باشد، اما داده‌های دنیای واقعی در این زمینه محدود است. بنابراین، پرفسور Rong Li، و همکارانش از گروه غدد درون ریز در اولین بیمارستان وابسته به دانشگاه پزشکی چونگ کینگ، در چین، با استفاده از سیستم گزارش عوارض جانبیسازمان غذا و داروی آمریکا(FAERS)  اثر SGLT2i را بر بروز هایپرکالمی و هیپوکالمی بررسی کردند.

برای این منظور، آنها به طور گذشته نگر پایگاه داده های FAERS را از بهار2004 تا پاییز 2021 جستجو کردند. تجزیه و تحلیل عدم تناسب بر اساس نسبت شانس گزارش (ROR) انجام شد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

· در کل 84601 گزارش عوارض جانبی برای SGLT2i و 1321186 گزارش برای سایر داروهای کاهش دهنده ی گلوکز وجود داشت.

· بروز هایپرکالمی گزارش شده با SGLT2i به طور قابل توجهی کمتر از سایر داروهای کاهش دهنده گلوکز بود(ROR، 0.83).

· کاهش در گزارش های هایپرکالمی در یک سری از آنالیزهای حساسیت تغییری نکرد.

· در مقایسه با مهارکننده‌های سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAASi) به تنهایی(ROR، 4.40)، بروز هایپرکالمی در بین افرادی که از RAASi با SGLT2i استفاده می‌کردند، به طور نامتناسبی کمتر بود(ROR، 3.25).

· در مقایسه با آنتاگونیست‌های گیرنده مینرالوکورتیکوئید (MRAs) به تنهایی، بروز هایپرکالمی در میان افرادی که از MRA با SGLT-2i استفاده می‌کردند، کمی کمتر بود.

·     گزارش بروز هیپوکالمی با SGLT2i کمتر از سایر داروهای ضد دیابت بود(ROR، 0.79).

در نتیجه، در یک محیط واقعی، هیپوکالمی و هایپرکالمی به طور قوی و مداوم با مهارکننده‌هایSGLT2  کمتر از سایر داروهای دیابت گزارش شده‌اند. گزارش‌های نامتناسب کمتری از هایپرکالمی در بین افرادی که از SGLT-2is با RAASi یا MRA استفاده می‌کردند، نسبت به کسانی که به تنهایی ازRAASi  یا MRA استفاده می‌کردند، وجود داشت.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/hyperkalemia-and-hypokalemia-consistently-reported-less-frequently-with-sglt2i-compared-to-other-antidiabetics-study-131462