کنترل ضعیف گلایسمی با سارکوپنی در دیابت نوع 2 ارتباط دارد
24 مه 2019- طبق مطالعه ی منتشر شده در مجله ی Diabetes Investigation، کنترل گلایسمی ضعیف با سارکوپنی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، همراه است.
پرفسور Ken Sugimoto از دانشکده پزشکی اوساکا و همکارانش به بررسی ارتباط کنترل گلایسمی با سارکوپنی[1] در دیابت نوع 2 پرداختند. در این تحقیق 746 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 و 2067 نفر از جمعیت عمومی شرکت داشتند.
محققان سارکوپنی را در 52 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 تشخیص دادند، سارکوپنی بنا به تعریف به قدرت گرفتن ضعیف اشیا با دست یا سرعت آهسته ی راه رفتن معمول و کاهش شاخص توده ی اسکلتی اطلاق می شود. یک افزایش خطی در فراوانی سارکوپنی با سطح هموگلوبین A1c به ویژه در افراد لاغر مشاهده شد(6.5% HbA1c <، ≥6.5 تا <7.0 درصد، ≥7.0 تا 8.0 درصد و ≥8.0 درصد به ترتیب با 7.0، 18.5، 20.3 و 26.7 درصد فراوانی سارکوپنی مرتبط بود).
این همبستگی خطی مستقل از متغیرهای عمده از جمله عوامل تن سنجی و مدت زمان ابتلا به دیابت بود(برای هموگلوبینA1c برابر یا بالاتر از 6.5 درصد تا کمتر 7 درصد و برای هموگلوبین A1c مساوی یا بیش از 7 درصد تا کمتر از 8 درصد در مقابل هموگلوبین A1c برابر با 6.5 درصد: نسبت شانس به ترتیب برابر با، 4.38 و 4.29 بود). سطح HbA1c به طور خاص با شاخص پایین توده اسکلتی همبستگی داشت( 8.0 درصدHbA1c ≥: نسبت شانس برابر با ، 5.42) ، اما سطح HbA1c با قدرت ضعیف گرفتن اشیا با دست یا سرعت آهسته ی قدم زدن این افراد، همبستگی نداشت.
نویسندگان می گویند: باید به کنترل ناکافی دیابت در بیماران مسن با اندازه ی بدنی کوچکتر، برای پیشگیری از سارکوپنی، توجه دقیق و بیشتری شود.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2019-05-poor-glycemic-linked-sarcopenia-t2dm.html
[1]کمماهیچگی یا سارکوپنیا(Sarcopenia) به از دست رفتن و زوال توده ماهیچههای اسکلتی بدن به دلیل پیری گفته میشود.