7 ژوئن 2022 - دانشمندان فاکتورهای ژنتیکی تاثیرگذار بر پاسخ ایمنی در بیماران دیابت نوع 1 را مشخص کردند، شناسایی این فاکتورها پیامدهای بالقوه ای برای توسعه درمان‌های جدید دارد .این بینش های جدید در مورد چگونگی تأثیر عوامل ژنتیکی بر پاسخ ایمنی بدن در دیابت نوع 1، درeLife منتشر شده است.

این یافته‌ها، شواهدی مبنی بر ارتباط مستقیم بین عوامل ژنتیکی مرتبط با استعداد ابتلا به دیابت نوع 1 و عملکرد سیستم ایمنی، به‌ویژه سلول‌هایT ایمنی را ارائه کرد. محققان همچنین بر 11 ژن تاکید کردند که می توانند به عنوان کاندیدهای بالقوه برای درمان های جدید مورد بررسی قرار گیرند.

دیابت نوع 1 زمانی ایجاد می شود که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به گروه ها یا جزایر سلول های بتای -تولید کننده انسولین- در پانکراس حمله کند. در حال حاضر هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد و بیماران برای مدیریت این بیماری نیاز به تزریق منظم انسولین دارند. مطالعات پیشین نشان داده اند که افراد دارای واریانتهای(تغییرات) ژنتیکی خاص، بیشتر مستعد ابتلا به دیابت نوع 1 هستند. اما در حالی که مطالعات قبلی حدود 60 واریته ی ژنتیکی مرتبط با دیابت نوع 1را شناسایی کرده اند، هنوز مشخص نیست که چگونه این واریته های ژنتیکی افراد را مستعد ابتلا به این بیماری می کنند.

زیائوژینگ چوو، دانشجوی دکترای مرکز پزشکی دانشگاه گرونینگن در هلند، توضیح داد: برای مشخص کردن ویژگی های پاسخ ایمنی بدن در دیابت نوع 1، ما باید هم به نسبت سلول‌های ایمنی و هم به تولید پروتئین‌هایی - سیتوکین‌ها - که سیستم ایمنی را تحریک می‌کنند، نگاه کنیم. چوو در کنار دکتر آنا جانسن، پزشک و کاندیدای دکترا، و دکتر هانس کوئنن، استادیار مرکز پزشکی دانشگاه رادبود، در هلند، نویسندگان اول این مطالعه، چگونگی تأثیر عوامل ژنتیکی بر سلول‌های ایمنی و تولید سیتوکین در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و همچنین تفاوت‌های بین پاسخ ایمنی در بیماران و افراد سالم را بررسی کردند.

برای انجام این کار، محققان نمونه های خون 243 داوطلب هلندی تبار مبتلا به دیابت نوع 1، در محدوده ی سنی 20 تا 84 سال را جمع آوری نمودند. سپس آنها با استفاده از تکنیکی به نام تجزیه و تحلیل ارتباط ژنتیکی، بیش از 200 صفت سلول ایمنی و بیش از 100 پروفایل تولید سیتوکین را برای شناسایی عوامل ژنتیکی تاثیرگذار بر عملکرد سیستم ایمنی، بررسی کردند. آنها این نتایج را با نتایج به دست آمده در گروهی متشکل از 500 فرد سالم از مطالعات قبلی که تأثیر عوامل ژنتیکی بر پاسخ های ایمنی آنها را مشخص می کرد، مقایسه نمودند.

تجزیه و تحلیل آنها نشان داد که واریانتهای ژنتیکی تعیین کننده ی استعداد ابتلا به دیابت نوع 1 به طور قابل توجهی بر ترکیب سلول هایT تأثیر می گذارد. به طور خاص، گروهی از این سلول‌ها، به نام سلول‌های T تنظیم‌کننده ی CCR5+، از طریق ناحیه‌ای از ژنوم به نام منطقه ی رمزگذاری محدود)[1](CCR، به طور فعال در ایجاد دیابت نوع 1، شرکت داشتند.

سپس محققان از تکنیکی به نام مکان یابی جایگاه های صفت کمّی (QTL) ، برای تجزیه و تحلیل ویژگی های ایمنی استفاده کردند. این تکنیک، 15 دستور ژنتیکی را مشخص کرد که بر رفتار سلول های ایمنی در دیابت نوع 1 تأثیر می گذارد. از این تعداد، 12 مورد قبلاً در افراد سالم گزارش نشده بود، که دلالت بر تنظیم ژنتیکی خاص برای بیماری دارد. علاوه بر این، محققان ۱۱ژن را به عنوان کاندیدای بالقوه برای توسعه ی دارو شناسایی کردند.

پرفسور Yang Li، استاد زیست شناسی محاسباتی و مدیر مرکز پزشکی عفونت فردی (CiiM)در مرکز تحقیقات عفونت هلمهولتز، در هانوفر آلمان، در پایان گفت: یافته‌های ما درک عمیق‌تری از مکانیسم‌های ایمنی درگیر در ایجاد دیابت نوع 1 و پاسخ‌های التهابی عمومی در بیماران ارائه داد و ما امیدواریم این تحقیق راه‌های جدیدی را برای توسعه درمان‌های بسیار مورد نیاز، باز کند. پرفسور لی یکی از نویسندگان ارشد این مطالعه در کنار پرفسور Cees Tack، استاد پزشکی داخلی در مرکز پزشکی دانشگاه رادبود، نایمگن، هلند بود.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2022/06/220607120947.htm