پیش بینی ابتلا به دیابت نوع 2 بر اساس عوامل خطر قلبی عروقی، بهتر از عوامل ژنتیکی است

25 اکتبر 2021- بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله اروپایی قلب و عروق [1] منتشر شده است، حفظ یک پروفایل خطر قلبی عروقی سالم - از جمله وزن سالم - ممکن است برای پیشگیری از دیابت نوع 2 مهم تر از عوامل ژنتیکی باشد که خارج از کنترل شما هستند.

جامعه پزشکی مدت‌هاست که بر اهمیت نظارت بر عوامل خطر قلبی عروقی - مانند شاخص توده بدن (اندازه‌گیری وزن بدن که قد را در نظر می‌گیرد)، دور کمر، سطح چربی خون (کلسترول و تری گلیسیرید) و فشار خون - در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تاکید دارد. بیماری قلبی عروقی علت اصلی مرگ و میر در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است، بنابراین کنترل این عوامل ممکن است به حفظ قند خون تا حد امکان در محدوده ی هدف، مهم باشد. اما تحقیقات چندانی در مورد اینکه چگونه عوامل خطر قلبی عروقی ممکن است در وهله اول در ایجاد دیابت نوع 2 نقش داشته باشند، انجام نشده است - یا اینکه آیا هر یک از این عوامل خطر می توانند به جای اینکه به طور مستقل در دیابت نقش داشته باشد، منعکس کننده عوامل مشترک زمینه ای مانند مقاومت به انسولین، باشند.

در این مطالعه، محققان تاثیر عوامل خطر قلبی عروقی را به طور مستقل در ایجاد دیابت نوع 2 بررسی نموده و تاثیر هر یک از چنین خطراتی را با عوامل ژنتیکی شناخته شده در ایجاد دیابت نوع 2 ، مقایسه کردند. آنها از داده های یک مطالعه مبتنی بر جمعیت بزرگ در هلند به نام مطالعه روتردام استفاده کردند. آنها 5993 فرد بدون دیابت نوع 2 در شروع مطالعه را با میانگین سنی 69.1 سال، در تجزیه و تحلیل خود گنجاند. برای اهداف این مطالعه، محققان یک نمره سلامت قلبی عروقی برای هر شرکت کننده بر اساس شاخص توده بدنی، فشار خون، کلسترول تام، وضعیت سیگار کشیدن، رژیم غذایی و فعالیت بدنی ایجاد کردند. سپس از این امتیاز برای دسته بندی هر شرکت کننده به عنوان دارای سلامت قلبی عروقی ایده آل، متوسط ​​یا ضعیف استفاده نمودند. آزمایشات ژنتیکی نیز برای ارزیابی خطر نوع 2 انجام شد و امتیاز خطر ژنتیکی هر شرکت‌کننده تعیین گردید. محققان خاطرنشان کردند که بر اساس امتیاز خطر ژنتیکی هر فرد، آنها را در یک سوم پایینی، میانی یا بالایی این خطر قرار دادند.

شرکت کنندگان در مطالعه تا پایان عمر تحت نظر قرار گرفتند و هر مورد جدید دیابت نوع 2 ، بر اساس سوابق بهداشتی و آزمایش خون به عنوان بخشی از مطالعه تقریباً هر چهار سال یکبار ثبت شد. از مقدار گلوکز خون ناشتا 126 میلی گرم در دسی لیتر یا بالاتر، یا سطح غیر ناشتا 200 میلی گرم در دسی لیتر یا بالاتر، به عنوان نشانه ی دیابت استفاده شد. بر اساس این معیارها، 869 شرکت کننده در طول دوره ی پیگیری مطالعه به دیابت مبتلا شدند. محققان محاسبه کردند که در سن 55 سالگی، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در بقیه ی عمر افراد دارای سلامت قلبی عروقی ایده آل، 22.6 درصد، برای افرادی که از سلامت قلبی عروقی متوسطی برخوردار بودند، 28.3 درصد و برای افرادی که از سلامت قلبی عروقی ضعیفی برخوردار بودند، 32.6 درصد است.

سلامت قلب و عروق، پیش‌بینی‌کننده ی مهم‌تری نسبت به ژن‌ها برای خطر ابتلا به دیابت نوع 2 است

محققان سپس به بررسی چگونگی تأثیر نمرات خطر ژنتیکی با سلامت قلبی عروقی پرداخته و دریافتند که صرف نظر از خطر ژنتیکی افراد، امتیاز خطر قلبی عروقی آنها همچنان در پیش بینی خطر دیابت نوع 2 اهمیت بیشتری دارد. به عنوان مثال، در میان شرکت‌کنندگانی که سلامت قلبی عروقی ایده‌آلی داشتند، افرادی که در یک سوم پایینی از نظر خطر ژنتیکی قرار داشتند، خطر ابتلا به دیابت در طول عمرشان 21.5 درصد، و برای افرادی که در یک سوم میانی قرار داشتند، 20.8 درصد، و برای افرادی که در یک سوم بالایی قرار داشتند، این خطر 23.5 درصد بود، که همه نشان دهنده خطر کمتر برای دیابت نوع 2 در مقایسه با داشتن سلامت قلبی عروقی متوسط ​​یا ضعیف است.

محققان نتیجه گیری کردند: نتایج ما اهمیت سلامت مطلوب قلب و عروق در پیشگیری از دیابت نوع 2 را در میان افراد میانسال، بدون توجه به استعداد ژنتیکی آنها نشان می دهد. تحقیقات بیشتری برای یافتن مزایای رفتارهای سالم خاص - مانند پیروی از یک رژیم غذایی خاص یا رژیم ورزشی - مورد نیاز است که می‌تواند به ویژه برای افرادی با پروفایل‌های خطر ژنتیکی خاص در کمک به پیشگیری از دیابت نوع 2 مفید باشد.

منبع:

https://www.diabetesselfmanagement.com/news-research/2021/10/25/cardiovascular-risk-factors-predict-type-2-better-than-genetic-factors/