۸ژوئن ۲۰۲۵ - متاآنالیز ۲۳ مطالعه، نشان داد که در میان پانسمان های هیدروژلی عملکردی مختلف مورد استفاده برای زخم های پای دیابتی (DFU)، هیدروژل های تنظیم کننده سیستم ایمنی(IRH) بالاترین اثربخشی را دارند (اثر تخمینی= ۲.۲). پس از آن هیدروژل های چند منظوره و تقویت کننده تکثیر (۱.۷) قرار گرفتند، در حالی که هیدروژل های ضد باکتری کمترین اثربخشی (۱.۳) را نشان دادند. میزان بروز عوارض جانبی مرتبط با پانسمان های هیدروژلی عملکردی در مقایسه با سایر پانسمان ها کمتر بود.
این یافتهها به صورت آنلاین در مجله Diabetes, Obesity and Metabolism در ۸ آوریل ۲۰۲۵منتشر شد.
پانسمان های هیدروژلی عملکردی، یک گزینه درمانی امیدوارکننده برای مدیریت زخم های پای دیابتی(DFU) هستند که اثربخشی آنها تا حد زیادی به فرمولاسیون خاص مورد استفاده بستگی دارد. با درک نیاز به بهینه سازی نتایج درمان، دکتر شیائو لانگ و همکارانش از بیمارستان کالج پزشکی پکینگ یونیون در پکن، به طور سیستماتیک اثربخشی انواع مختلف پانسمان های هیدروژل عملکردی را در بهبود زخم پای دیابتی (DFU) ارزیابی و مقایسه کردند.
برای این منظور، محققان یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز شبکه بیزی از کارآزمایی های تصادفی کنترل شده انجام دادند که اثربخشی پانسمان های هیدروژل عملکردی را در درمان زخم های پای دیابتی ارزیابی می کرد. آنها جستجوی جامعی در پایگاه های داده، از جمله PubMed، Embase، CENTRAL،CNKI و Web of Science، از آغاز تا ژوئن 2024 انجام دادند. این تجزیه و تحلیل بر مقایسه اثربخشی نسبی فرمولاسیون های مختلف پانسمان های هیدروژلی، با بسته شدن کامل زخم به عنوان معیار اصلی نتیجه، متمرکز بود.
یافته های کلیدی این متاآنالیز به شرح زیر است:
• این تجزیه و تحلیل شامل 23 مطالعه شامل 1671 بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی (DFU) بود.
• هیدروژل های تنظیم کننده سیستم ایمنی (IRH) بالاترین اثربخشی را با تخمین اثر 2.2 نشان دادند.
• هیدروژلهای ضد باکتری (ABH) با تخمین اثر ۱.۳کمترین اثربخشی را نشان دادند.
• هیدروژل های چندکاره(MFH) و هیدروژل های محرک تکثیر (PPH) اثربخشی متوسطی را نشان دادند که تخمین اثر هر کدام ۱.۷بود.
• رتبه بندی کلی اثربخشی نسبی به این صورت بود: ˂ MFH/PPH ˂ IRH ˂ ABHدارونما.
• پانسمان های هیدروژل عملکردی با خطر کمتری از عوارض جانبی نسبت به دارونما همراه بودند (تخمین خطر ۰.۷۵).
• تجزیه و تحلیل تقسیم گره ها[1]، سازگاری بین مقایسه های مستقیم و غیرمستقیم، به ویژه بین IRH وABH را تأیید کرد.
• تجزیه و تحلیل نمودار قیفی، هیچ سوگیری انتشار عمده ای را نشان نداد که از قدرت و قابلیت اطمینان نتایج پشتیبانی می کند.
این مطالعه مقایسه دقیقی از پانسمان های هیدروژل عملکردی مختلف مورد استفاده در درمان زخم های پای دیابتی ارائه داد. در میان انواع مختلف پانسمان های مورد تجزیه و تحلیل، هیدروژل های تنظیم کننده سیستم ایمنی به عنوان مؤثرترین پانسمان ها در بهبود ترمیم زخم ظاهر شدند.
نویسندگان نتیجه گیری کردند که "این یافته ها راهنمایی های ارزشمندی را به پزشکان و محققانی که برای بهبود مراقبت از زخم پای دیابتی(DFU) تلاش می کنند، ارائه می دهد. این مطالعه با شناسایی امیدوارکننده ترین گزینه های پانسمان، پایه و اساس استراتژی های درمانی بهتر و تحقیقات آینده را با هدف بهبود نتایج بیماران بنا نهاد."
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/immune-regulating-hydrogels-most-effective-for-healing-diabetic-foot-ulcers-study-finds-149328
[1] تحلیل تقسیم گرهها(Node-Splitting Analysis) یک روش در تحلیل داده ها و مدل سازی است که برای بررسی سازگاری بین مقایسه های مستقیم و غیرمستقیم استفاده می شود. این روش معمولاً در مطالعات شبکه ای و متاآنالیزها به کار می رود تا مشخص کند که آیا نتایج حاصل از مقایسه های غیرمستقیم با دادههای مستقیم همخوانی دارند یا خیر.