22 ژوئیه 2024- دیابت بارداری (GDM) به عنوان دیابتی که در دوران بارداری ظهور می کند، تعریف می شود. مطالعه ی مشاهده ای اخیر رابطه بین همودینامیک مادر و نیاز به درمان دارویی در زنان مبتلا به دیابت بارداری (GDM) را بررسی کرد. محققان همودینامیک مادر، از جمله ضربان قلب و سرعت موج نبض را بین زنان مبتلا به دیابت بارداری که تحت درمان رژیم غذایی قرار داشتند و آنهایی که به مدیریت دارویی مانند متفورمین و/یا انسولین نیاز داشتند، مقایسه کردند.
در مراحل اولیه ی بارداری، قلب و گردش خون مادر در معرض تغییرات عمده ای برای سازگاری با حاملگی قرار می گیرد تا یک دوره ی طبیعی و نتیجه ی مطلوب را برای مادر و نوزاد امکان پذیر کند. تغییرات همودینامیک مرتبط با بارداری شامل افزایش برون ده قلبی، افزایش حجم خون، کاهش مقاومت عروقی سیستمیک (SVR) و فشار خون (BP) و افزایش جزئی در ضربان قلب است.
این مطالعه شامل 120 زن مبتلا به دیابت بارداری بود. BMI مادر که در ویزیت بارداری محاسبه می شود بهعنوان عامل مسبب بر نیاز به درمان شناسایی شد، با هر واحد افزایش در BMI، احتمال نیاز به درمان دارویی تا 12 درصد افزایش یافت. مقادیر خام ضربان قلب مادر و سرعت موج نبض هر دو در گروهی که نیاز به مدیریت دارویی داشتند در مقایسه با گروهی که فقط تحت رژیم غذایی قرار داشتند به طور قابل توجهی بالاتر بود، اما این روابط در تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک علّی، معنی دار باقی نماند.
روابط علی و اندازه گیری های همودینامیک مادر
هیچ رابطه علّی معنیداری بین سایر اندازه گیری های همودینامیک مادر، مانند شاخصهای برون ده قلبی، مقاومت محیطی کل، و augmentation Index، با نیاز به درمان دارویی در دیابت بارداری یافت نشد. این اولین مطالعه ای است که یک رابطه علّی و نه صرفاً ارتباطی را بین BMI مادر و نیاز به مدیریت دارویی در دیابت باردارینشان می دهد.
پیامدها برای کنترل وزن مادر و تحقیقات آینده
این یافته ها اهمیت کنترل وزن قبل، در حوالی و حین بارداری را در جلوگیری از نیاز به درمان دارویی برای دیابت باردارینشان می دهد. با این حال، این نتایج از اندازه گیری همودینامیک مادر برای پیشبینی اینکه کدام زنان مبتلا به دیابت بارداریاحتمالاً به مدیریت دارویی نیاز دارند، پشتیبانی نمیکند. تحقیقات بیشتری برای روشن کردن کامل روابط پیچیده ی بین ویژگیهای مادر، سازگاریهای قلبی عروقی و الزامات درمانی در دیابت بارداریمورد نیاز است.
در اینجا 6 نکته کلیدی از این مقاله را خلاصه کرده ایم:
1. این مطالعه رابطه ی بین همودینامیک مادر (ضربان قلب و سرعت موج نبض) و نیاز به درمان دارویی در زنان مبتلا به دیابت بارداری (GDM) را بررسی کرد.
2. این مطالعه نشان داد کهBMI محاسبه شده ی مادر در ویزیت بارداری تأثیر مسببی بر نیاز به درمان دارد، با هر واحد افزایش در BMI احتمال نیاز به درمان دارویی (مانند متفورمین و/یا انسولین) تا 12٪ افزایش مییابد.
3. در حالی که مقادیر خام ضربان قلب مادر و سرعت موج نبض در گروهی که نیاز به مدیریت دارویی داشتند در مقایسه با گروه تحت رژیم غذایی به طور قابل توجهی بالاتر بود، این روابط در تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک علّی معنادار باقی نماند.
4. هیچ رابطه علّی معنیداری بین سایر معیارهای همودینامیک مادر، مانند برون ده قلبی، مقاومت محیطی کل، و شاخص augmentation[1]، و نیاز به درمان دارویی GDM یافت نشد.
5. این اولین مطالعه ای است که رابطه سببی و نه صرفاً ارتباطی را بین BMI مادر و نیاز به مدیریت دارویی GDM نشان می دهد.
6. این یافتهها اهمیت کنترل وزن قبل، در حوالی و حین بارداری را در جلوگیری از نیاز به درمان دارویی GDM نشان میدهد، اما این نتایج از اندازهگیری همودینامیک مادر برای پیشبینی اینکه کدام زنان مبتلا به GDM احتمالاً به درمان دارویی نیاز دارند، پشتیبانی نمیکند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/obstetrics-gynaecology/news/maternal-haemodynamics-may-not-predict-pharmacological-treatment-requirement-in-gestational-diabetes-study-131752
[1]شاخص تقویت به نسبت فشار پالس مرکزی ناشی از موج بازتابی اولیه اشاره دارد که میتوان آن را با اعمال یک تابع انتقال تعمیمیافته به اندازهگیری تونومتری شکل موج سیستولیک شریانی محیطی به صورت غیرتهاجمی تخمین زد.