۸مه ۲۰۲۵ - محققان در فاز IIb یک کارآزمایی در حال انجام، کشف کردند که یک تزریق داخل زجاجیه ای از دارویUBX1325 (فوسلوتوکلاکس)، یک عامل جدید سنولیتیک، پروفایل ایمنی قابل تحملی را نشان داده و نشانه هایی از اثربخشی بالقوه را در بیماران مبتلا به ادم ماکولای دیابتی (DME) که پاسخ ناکافی به درمان های ضد VEGF داشته اند، نشان می دهد. پیش بینی می‌شود که نتایج کامل فازIIb این کارآزمایی در حال انجام کهUBX1325 را با درمان استاندارد ضدVEGF مقایسه می کند، در اواخر امسال منتشر گردد.
محققان، توانایی یک تزریق داخل زجاجیه ای از فوسلوتوکلاکس(که از این پس UBX1325 نامیده می‌شود)، یک مهارکننده کوچک مولکولی سنولیتیک[1] جدید برای پروتئین ضد آپوپتوزیB-cell lymphoma–extra large، را در کاهش تأثیر اِدم ماکولا دیابتی مورد آزمایش قرار دادند. بیماران مبتلا به اِدم ماکولا دیابتی که پیش تر به درمان ضد فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (anti-VEGF) پاسخ ناکافی داده بودند، به صورت تصادفی (۱:۱) در یکی از دو گروه دریافت کننده یک تزریق داخل زجاجیه ای ۱۰میکروگرمیUBX1325 یا گروه کنترل (شَم) قرار گرفتند و تا ۴۸هفته تحت پیگیری قرار گرفتند.
هدف اصلی این کارآزمایی ارزیابی ایمنی و پروفایل عوارض جانبیUBX1325 از طریق بررسی رویدادهای نامطلوب ناشی از درمان چشمی و سیستمیک (TEAEs) بود. هدف ثانویه بررسی اثربخشی این دارو بود که به صورت میانگین تغییرات از وضعیت پایه برای UBX1325 در مقایسه با گروه کنترل (شَم) تعریف شد. این اثربخشی با ارزیابی ساختار شبکیه، و از طریق بررسی بهبود حدت بینایی اصلاح شده بر اساس حروف مطالعه ی درمان زودهنگام رتینوپاتی دیابتی](ETDRS[2- محدوده ۰تا ۱۰۰حرف، امتیازات بالاتر نشان دهنده بینایی بهتر هستند) اندازه گیری شد.
نتایج
بین ژوئن 2021 و آوریل 2022، 65 شرکت کننده (32.3٪ زن) به طور تصادفی به گروه دریافت کننده ی UBX1325 (32 نفر) یا گروه شم (33 نفر) اختصاص داده شدند.
چهار رویداد نامطلوب ناشی از درمان چشمی و سیستمیک درجه 3 یا بیشتر در گروه شم وجود داشت که سه مورد از آنها جدی در نظر گرفته شدند، در حالی که پنج رویداد نامطلوب ناشی از درمان چشمی و سیستمیک در گروه UBX1325 با درجه 3 یا بیشتر ثبت شد که جدی در نظر گرفته شدند. هیچ تفاوت آشکاری بین دو گروه در رابطه با علائم حیاتی، الکتروکاردیوگرام یا شیمی خون معمول وجود نداشت. برای پیامد ثانویه اثربخشی، تفاوت بین UBX1325 و گروه کنترل در میانگین تغییر تا هفته ی 48ام در بهترین حدت بینایی اصلاح شده، 5.6 حرف ETDRS بیشتر بود (فاصله اطمینان 95٪، 1.5- تا 12.7).
محققان نتیجه گیری کردند که در این کارآزمایی کنترل شده با گروه کنترل، هیچ رویداد نامطلوب ناشی از درمان چشمی و سیستمیک وجود نداشت که منجر به قطع درمان با UBX1325 در مقایسه با گروه کنترل شود. روندهایی وجود داشت که نشان دهنده اثربخشی بالقوه ی این دارو بود. با این حال محققان تاکید کردند که برای ارزیابی بیشتر این یافته ها، به کارآزمایی های بزرگتری نیاز دارند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/foselutoclax-promising-for-diabetic-macular-edema-unresponsive-to-anti-vegf-therapy-study-147892
[1] سنولیتیک ها دسته ای از داروها یا ترکیباتی هستند که سلول های پیر را هدف قرار داده و از بین می برند، با هدف کاهش اثرات پیری و افزایش طول عمر. این ترکیبات می توانند به پاک سازی سلول های آسیب دیده که با افزایش سن ایجاد می شوند و در ایجاد التهاب و اختلال عملکرد بافت نقش دارند، کمک کنند. برخی مطالعات نشان داده اند که سنولیتیک ها ممکن است در کاهش علائم بیماری های مرتبط با پیری، مانند آلزایمر، مؤثر باشند. همچنین، برخی ترکیبات گیاهی مانند کورستین و فیستین دارای خواص سنولیتیک هستند و در سال‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته اند.
[2] حروف مطالعه ی درمان زودهنگام رتینوپاتی دیابتی (ETDRS) به یک سیستم استاندارد برای اندازه گیری حدت بینایی اشاره دارد که در تحقیقات و آزمایش‌های بالینی مرتبط با بیماری های چشمی، به ویژه رتینوپاتی دیابتی، استفاده می‌شود. این سیستم شامل یک نمودار بینایی با حروفی است که به طور دقیق طراحی شده اند تا تغییرات در حدت بینایی را با دقت بالا ارزیابی کنند. امتیازات بالاتر در این آزمون نشان دهنده‌ی بینایی بهتر هستند. این روش به پزشکان کمک می‌کند تا تأثیر درمان‌های مختلف بر بینایی بیماران را ارزیابی کنند.