۲۱ژوئیه ۲۰۲۵ - براساس یک مطالعه ‌ی گسترده از پایگاه داده ها‌ی بیوبانک انگلستان که در نشریه ی Cardiovascular Diabetology منتشر شده است، افرادی که در مرحله ‌ی پیش ‌ضعف[1] یا ضعف جسمانی قرار دارند، به‌ ویژه در صورت داشتن زمینه ‌ی ژنتیکی قوی، با افزایش قابل ‌توجهی در خطر ابتلا به دیابت نوع ۲مواجه هستند. پژوهشگران امضای متابولیکی مرتبط با ضعف جسمانی را شناسایی کرده ‌اند که تا حدود یک ‌سوم از این خطر را توضیح می ‌دهد، و نقش‌ های ترکیبی پیری زیستی، التهاب، و ژنتیک را در توسعه ‌ی دیابت برجسته می‌ سازد.

افراد دارای ضعف جسمانی در معرض افزایش خطر دیابت نوع ۲ قرار دارند، اما سازوکارهای زیربنایی این ارتباط هنوز مشخص نیست. هدف از انجام این مطالعه بررسی نقش واسطه ای تغییرات در متابولوم در ارتباط میان ضعف جسمانی با دیابت نوع ۲، و همچنین بررسی تعامل احتمالی با زمینه ‌ی ژنتیکی دیابت، بود.

در این تحلیل گذشته ‌نگر، محققان از داده‌ های یک مطالعه‌ ی بلندمدت مبتنی بر جمعیت، شامل ۱۹۷۵۰۲بزرگسال با داده‌ های اولیه‌ ی متابولومیکس از پایگاه بیوبانک انگلستان استفاده کردند. ضعف جسمانی با استفاده از فنوتیپ Fried (یک ابزار بالینی برای ارزیابی ضعف جسمانی در افراد مسن) و پنج مؤلفه‌ ی آن شامل کاهش وزن غیرارادی، خستگی شدید، ضعف در قدرت گرفتن اجسام با دست، کندی در راه رفتن، و کاهش سطح فعالیت بدنی، تعریف شد. سپس با استفاده از روش رگرسیونElastic net ، یک امضای متابولیکی مرتبط با ضعف جسمانی ساخته شد.

نسبت‌ های خطر (HR)و فاصله‌ی اطمینان ۹۵درصدی آن (CI) برای بروز دیابت نوع ۲در ارتباط با امضای متابولیکی ضعف جسمانی ارزیابی شد و نقش میانجی‌ گری این امضا در تأثیر ضعف جسمانی بر دیابت مورد بررسی قرار گرفت. تعامل افزایشی میان امضای متابولیکی و نمره ‌ی خطر چند ژنی دیابت نوع ۲(PRS-T2D)  بر بروز دیابت نیز به صورت خطر اضافی نسبی ناشی از تعامل (RERI) سنجیده شد.

نتایج

در مقایسه با افراد بدون ضعف جسمانی، نسبت خطر بروز دیابت نوع ۲برای مرحله ‌ی پیش ‌ضعف و ضعف جسمانی به‌ ترتیب ۱٫۳۳ (۱٫۲۶ تا ۱٫۴۰) و ۱٫۵۹ (۱٫۴۶ تا ۱٫۷۴) بود. امضای متابولیکی ضعف جسمانی (شامل ۵۳ متابولیت) با خطر دیابت نوع ۲رابطه‌ ی مثبتی داشت(HR به ازای هر یک واحد انحراف معیار: ۱٫۴۵؛ فاصله‌ ی اطمینان 95%: ۱٫۴۲تا ۱٫۴۸)، و ۳۱٫۰ درصد از ارتباط ضعف جسمانی با دیابت را توضیح داد(فاصله‌ی اطمینان 95%: ۲۵٫۸ تا ۳۶٫۸ درصد). تعاملی افزایشی میان امضای متابولیکی ضعف جسمانی و نمره ‌ی خطر چند ژنی دیابت نوع 2مشاهده شد(RERI: ۹٫۴۳؛ فاصله‌ی اطمینان: ۶٫۰۶تا ۱۲٫۸۰).

این افزایش خطر دیابت در افراد دارای ضعف جسمانی ممکن است از طریق تأثیر بر متابولوم میانجی‌ گری شود، و تأثیر این تغییرات متابولیکی بر خطر دیابت ممکن است در افراد دارای زمینه‌ ی ژنتیکی، تشدید شود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/frailty-significantly-increases-type-2-diabetes-risk-among-those-with-genetic-predisposition-uk-study-finds-151863