شناسایی بیومارکرهای جدید التهابی به عنوان نشانه ی خطر ابتلا به پلی نوروپاتی

23 اوت 2018- پلی نوروپاتییکی از شایع ترین عوارض در افراد مبتلا به دیابت است.علائم اولیه اغلب احساس مور مور یا گزگز شدن پاها است. گرچه پلی نوروپاتی در حدود 30 درصد از افراد مبتلا به دیابت را درگیر می کند اما اغلب تشخیص داده نمی شود. اکنون دانشمندان مرکز دیابت آلمان در دوسلدورف، در همکاری با محققان مرکز پزشکی هلمهولتز در مونیخ(HMGU)، که هر دو بخشی از مرکز تحقیقات دیابت در آلمان(DZD)هستند، توانسته اند برای اولین بار نشان دهند که وجود شش بیومارکر التهابی، نشان دهنده خطر ابتلا به پلی نوروپاتی می باشد. نتایج این تحقیقات در شماره جاری مجله "Diabetes" منتشر شده است.
اگر چه افراد بسیاری از پلی نوروپاتیرنج می برند، اما در حال حاضر اطلاعات نسبتا کمی در مورد نحوه ی توسعه ی آن در دست است، همین موضوع سبب شده است که گزینه های درمانی آن نیز محدود شود. تحقیقات نشان داده است که فرآیندهای التهابی به بروز سایر عوارض دیابت مانند حمله قلبی یا سکته مغزی کمک می کنند.بنابراین، هدف از این مطالعه ی جدید، تجزیه و تحلیل گستردهبیومارکرهاییاست که مشخص کننده ی فرآیندهای التهابی هستند که به عنوان عامل خطری برایپلی نوروپاتیحسی ديستال[1](DSPN) مطرح می باشند. در این مطالعه افراد مبتلا به دیابت نوع 2 و افراد مسن سالم مورد بررسی قرار گرفتند.
پروفسور Christian Herder،رئیس تحقیقات در مرکز دیابت آلمان(DDZ) گفت: ما نشانگرهای زیستی جدیدی را یافتیم که نشان دهنده خطر ابتلا بهپلی نوروپاتیهستند. برای اولین بار ما همچنین توانستیم علاوه بر سیستم ایمنی ذاتی، نشانه هایی از دخالت سیستم ایمنی اکتسابی، در توسعه ی این بیماری بیابیم.

پروفسور Dan Ziegler، متخصص نورو- دیابت و معاون انستیتو دیابتولوژی بالینی در DDZگفت: این یافته ها می تواند دیدگاه های درمانی جدیدی را بر روی متخصصان بگشاید، هدف ما این است که بر سیستم ایمنی تأثیر بگذاریم و در نهایت مانع از بروز یا پیشرفت نوروپاتی شویم.

در این مطالعه 513 مرد و زن شرکت کننده در مطالعه یمبتنی بر جمعیت KORA[2]در گروه سنی 62 تا 81 سال که در ابتدای مطالعه به پلی نوروپاتی حسی ديستال مبتلا نبودند، مورد بررسی قرار گرفتند. از این افراد، 127 نفر طی یک دوره پیگیری 6.5 سالهبه این عارضهمبتلا شدند.سطح سرمی 71 بیومارکر التهابی با استفاده از تکنولوژی جدید[3] proximity extension assayاندازه گیری شد. نتایج این اندازه گیری نشان دادسطح سرمی 26 مورد از این 71 بیومارکر، در افراد مبتلا به پلی نوروپاتی در طول مطالعه نسبت به افراد بدون پلی نوروپاتی بالاتر است.پس از اصلاح آماری برای آزمایش چندگانه، غلظت های بالاتر شش نشانگر بیولوژیک با خطر پلی نوروپاتی حسی ديستال(DSPN)ارتباط داشتند.سه عدد از این پروتئینها کموکینهای:  MCP-3/CCL7, MIG/CXCL9, IP-10/CXCL10 بودند، در حالی که سه پروتئین دیگرفرمهای محلول گيرنده های بین غشایی:DNER, CD40, TNFRSF9 بودند.
کموکینهای فوق الذکر، اثرات نوروتوكسیک را در یک مدل کشت سلولی نشان دادند كه بیانگر دخالت آنها در توسعه ی نوروپاتی است. هنگامی که داده های این بیومارکرها به یک مدل خطر بالینی اضافه شد، کیفیت پیش بینی این مدل به طور قابل توجهی بهبود یافت.تجزیه و تحلیل مسیرهای دیگر نشان داد که انواع مختلفی از سلول های ایمنی ذاتی و اکتسابی احتمالا در توسعه DSPN دخیل هستند.به طور کلی، این مطالعه توانست ارتباطات جدیدی بین بیومارکرهای التهابی و خطر ابتلا بهpolyneuropathy  را نشان دهد و شواهدی را ارائه کند که نشان می دهد پیشرفت این عارضه، در نتیجه ی تعامل پیچیده ی سیستم ایمنی ذاتی و اکتسابی است.

نتیجه گیری

این مطالعه به طور قابل ملاحظه ای نقش فرآیندهای التهابی را در توسعه پلی نوروپاتی حسی ديستال در افراد سالخورده با و یا بدون دیابت نوع 2 مشخص نمود.یافته های اصلی این تحقیق، هم اکنون باید در گروه های دیگر تکرار شود.علاوه بر تحقیقات بیوشیمیایی، بررسی سلول های ایمنی نیز اهمیت دارد.هدف بلند مدت این مطالعه بررسی تاثیر مدولاسیون فرآیندهای التهابی بر پلی نوروپاتی حسی ديستال و یافتن گزینه هایی برای پیشگیری و درمان پلی نوروپاتی حسی ديستال است.

منبع و سایت خبر:

Diabetes, 2018; db180060 DOI: 10.2337/db18-0060

www.sciencedaily.com/releases/2018/08/180823104808.htm