شناسایی آنزیم هایی که از بیماری کلیوی دیابت جلوگیری می کنند
20مه 2019 - یک مطالعه جدید توسط محققان مرکز دیابت جاسلین ثابت کرده است که برخی از عوامل محافظتی بیولوژیکی نقش مهمی در جلوگیری از بیماری های کلیوی دیابتی در برخی از افراد دارند. این مطالعه بصورت آنلاین در Diabetes Careمنتشر شده است.
این مطالعه بر اساس یافته های تحقیق مدالیستهای جاسلین2017 که بر روی عوامل محافظتی و بیماری کلیوی دیابتییاDKD انجام شده بود، راه اندازی شد. مطالعه 2017 بر مدالیست هایجاسلینمتمرکز بود( افرادی که بیش از 50 سال با دیابت زندگی کرده و به عوارض این بیماری مبتلا نشده یا عوارض کمی داشتند). در آن مطالعه مشخص گردید که مدالیست هایی که هرگز به بیماری کلیوی مبتلا نشده بودند غلظت بالاتری از گروهی از آنزیم های دخیل در متابولیسم گلوکز را نسبت به افراد مبتلا به بیماری کلیوی داشتند.
این تیم تحقیقاتی توسط دکتر Hetal Shah، محقق مرکز دیابتJoslin ، پرفسور Gordin، از اساتید مدعوع در جاسلینو دانشیار دانشگاه هلسینکی در فنلاند، و دکتر King، معاون جاسلین رهبری شد. در این مطالعه ی جدید محققان توانستند نشان دهند که عوامل محافظتی همچنین در افراد بدون بیماری کلیوی که مدت کوتاهی است که به دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 مبتلا شده اند، وجود دارد. این یافته نشان می دهد که این آنزیم ها، و به ویژه یکی از آنها به نام PKM2[1]، نقش محافظتی قوی در برابر بیماری کلیوی بازی می کند. این آنزیم ها می توانند هم به عنوان نشانگرهای بیولوژیکی و هم بعنوان اهداف بالقوه برای مداخلاتDKD مورد استفاده قرار گیرند.
بیماری کلیوی یک نگرانی عمده برای افراد مبتلا به دیابت است. اما همه ی افراد مبتلا به دیابت نوع 1به بیماری کلیوی دیابتی مبتلا نمی شوند. این واقعیت که مدالیستهای جاسلینچنین میزان کمی از عوارض را دارند، محققان را در سراسر جهان متعجب کرده است.
دکتر گوردین می گوید: منطقا باید چیزی در بدن این افراد وجود داشته باشد که از آنها در برابر بیماری کلیوی دیابت محافظت کند. این امر می تواند توضیح دهد که چگونه این افراد طی سال ها قادر به زندگی با دیابت وابسته به انسولین بدون عوارض یا با اندکی عوارض بوده اند.
محققان برای یافتن پاسخ به سه سؤال مرتبط با کشف 2017 ، به بررسی بیشتر پرداختند. اول اینکه آیاPKM2 در افراد غیر مدالیست نیز تاثیر محافظتی دارد؟ دوم این که، آیا PKM2 در پلاسمای خونمدالیستهاوجود دارد، یا تنها در کلیه ی این افراد یافت می شود؟ و سوم اینکه آیا مدالیست ها عوامل محافظتی دیگری دارند که باید مورد بررسی قرار گیرند؟
برای پاسخ به اولین سوال، آنها کلیه های افرادی از همه گروه های مورد نظر را که پس از مرگ اهدا شده بود مورد بررسی قرار دادند. برای سوال دوم، آنها با استفاده از تکنیک های پروتئومیک و متابولومیک پیشرفته به مطالعه پلاسمای خون مدالیست ها پرداختند. برای سوال سوم، آنها پلاسمای خون این افراد را بررسی کرده و تعدادی از متابولیت ها و پروتئین هایی که غلظت آنها در پلاسما افزایش یافته بود، را شناسایی کردند. همچنین آنها مسیرهای مرتبط ژنتیکی را برای درک رابطه ی علی و معلولی افزایش غلظت این متابولیتها و پروتئینها بررسی نمودند.
دکتر Shah می گوید: ما دریافتیم که غلظت PKM2 در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و 2 با عملکرد کلی کلیوی خوب، بالاتر است. همچنین، از طریق مطالعات پروتئومیک و متابولومیک پلاسمای مدالیست ها، دریافتیم که یک پروتئین پیش ساز آمیلوئیدی یاAPP ، به عنوان یک عامل حفاظتی بالقوه در برابر بیماری کلیوی دیابتی عمل می کند.
شناسایی APP به عنوان یک عامل حفاظتی احتمالی، با توجه به اطلاعات قبلی در مورد آن، که با افزایش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر ارتباط دارد، شگفت انگیز بود.
دکتر Shah می گوید: اما همچنین به نظر می رسد این APP به طور بالقوه از چندین بافت آسیب پذیر در افراد مبتلا به دیابت محافظت می کند. با این حال، ما نیاز به مطالعات بیشتری برای تایید این یافته ها داریم.
شناخت عوامل محافظتی DKD میتواند پیامدهای بالینی مهمی داشته باشد. اگر بتوانیم یک بیومارکر را برای این بیماری در جریان خون بیابیم، پزشکان می توانند با انجام یک آزمایش خون ساده، خطر ابتلا به بیماری DKD را تعیین کنند. همچنین پزشکان می توانند دوره های مداخله ی فردی را برای هر بیمار در نظر بگیرند، هنگامی که مکانیزم های حفاظتی بطور واضح نقشه برداری می شوند، حتی می توانند به عنوان اهداف درمانی مورد استفاده قرار گیرند.
دکتر Gordin می گوید: بیماری کلیوی دیابتی یک بیماری ویرانگر است، این بیماری یک عامل پیش برنده ی قدرتمند برای بیماری های قلبی عروقی و سرانجام مرگ است. ما به یافتن راهی برای کمک به این افراد نیاز فوری داریم. اگرچه این مطالعات زمان بر هستند اما بسیار امیدوار کننده نیز می باشند.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2019-05-enzymes-diabetic-kidney-disease.html
[1]پروتئینPKM2 یکی از ایزوآنزیمهایپیرووات کیناردر مسیر گلیکولیزاست و در بافتهایی چون ریه، چربی، شبکیه، جزایر لانگرهانسو همهٔ سلولهایی که نرخ بالایی از ساخت اسید نوکلئیک را دارند (همچون سلولهای طبیعی در حالِ تقسیم، سلولهای جوانه سایرویان و همچنین سلولهای سرطانی) بیانمیشود.