7 مه 2025 - این تحقیق نشان می‌دهد که شاخص TyG، یک نشانگر ساده اما مؤثر مقاومت به انسولین، می ‌تواند پیش ‌بینی‌ کننده ارزشمندی برای افزایش مقاومت به درمان در بیماران دیابتی مبتلا به STEMI پس از PCI باشد.

مقاومت میکروسیرکولاتوری مبتنی بر آنژیوگرافی (AMR[1])، یک عامل کلیدی مؤثر بر اختلال عملکرد میکروسیرکولاتوری کرونری، مدت ‌هاست که با پیامدهای ضعیف در بیماران انفارکتوس میوکارد با صعود قطعه ST(STEMI) مرتبط بوده است. در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، وجود آسیب میکروسیرکولاتوری(ریز جریان)، روند درمان و بهبودی را پیچیده می ‌کند و به طور بالقوه به پیش‌ آگهی بدتر پس ازمداخله کرونری اولیه از راه پوست(pPCI) منجر می ‌شود. شاخص TyG که با استفاده از سطح تری ‌گلیسیرید و گلوکز ناشتا محاسبه می ‌شود، به طور فزاینده‌ ای به عنوان نشانگری برای ارزیابی مقاومت به انسولین و اختلال عملکرد متابولیک شناخته می ‌شود. با توجه به پیشینه فوق، دکتر Li Zhu و همکارانش از بخش قلب و عروق، بیمارستان مردمی تایژو وابسته به دانشگاه پزشکی نانجینگ در چین، به بررسی رابطه بین شاخص TyG و مقاومت میکرووسکولار مبتنی بر آنژیوگرافیدر بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و انفارکتوس میوکارد با صعود قطعه ST، پرداختند.

برای این منظور، محققان به طور متوالی 168 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 و STEMI را که بین ژانویه 2022 تا دسامبر 2023 تحت مداخله اولیه کرونری از راه پوست در بیمارستان مردمی تایژو قرار گرفته بودند، انتخاب کردند. بیماران بر اساس مقاومت میکرووسکولار به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه با مقاومت میکرووسکولار کم (AMR < 2.5) و یک گروه با مقاومت میکرووسکولار بالا(AMR ≥ 2.5).

شاخصTyG  با استفاده از فرمول زیر محاسبه شد:

 لگاریتم طبیعی]تری گلیسیرید پلاسما (میلی گرم در دسی لیتر) × قند خون ناشتا (میلی گرم در دسی لیتر)/ 2[.

این مطالعه به یافته‌های زیر منجر شد:

•  این مطالعه شامل ۸۱ بیمار در گروه AMR پایین و ۸۷ بیمار در گروه AMR بالا بود، که شاخصTyG  در گروه AMR بالا به طور قابل توجهی بالاتر بود.

•  تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک چند متغیره، ارتباط معناداری را بین شاخص TyG و AMR بالا پس از تعدیل عوامل مخدوش کننده نشان داد (نسبت شانس: ۲.۴۴۹).

•  مساحت زیر منحنی (AUC) برای شاخص TyG در پیش ‌بینی AMR بالا ۰.۶۵۰بود، با مقدار آستانه ۹.۵۷.

محققان به چندین محدودیت در مطالعه خود اذعان کردند. آنها گفتند: از آنجایی که این یک تجزیه و تحلیل تک مرکزی و گذشته ‌نگر بود می تواند باعث سوگیری انتخاب شده باشد که تعمیم‌ پذیری یافته ‌ها را محدود کند. علاوه بر این، حجم نمونه کوچک، قدرت آماری را برای تشخیص ارتباطات ظریف محدود کرده است. اندازه ‌گیری AMR با استفاده از یک نمای آنژیوگرافی واحد انجام شد، اگرچه اعتبارسنجی شده است، اما ممکن است دقت نتایج را نیز محدود کند. محققان همچنین خاطرنشان کردند که «نوسانات سطح تری ‌گلیسیرید و قند خون ناشتا در طول بستری شدن در بیمارستان یا پیگیری ارزیابی نشد، که می ‌تواند بر مقاومت میکرووسکولاتوری تأثیر بگذارد. اگرچه شاخص TyG برای استفاده بالینی مناسب است، اما نسبت به روش‌ های اندازه ‌گیری مستقیم انسولین، کمتر اختصاصی است».

آنها نتیجه گیری کردند که «اگرچه به نظر می ‌رسد شاخص TyG با مقاومت میکروسیرکولاتوری در بیماران دیابتی مبتلا به STEMI مرتبط است، اما تحقیقات بیشتر در گروه‌های بزرگتر و متنوع ‌تر برای تأیید این یافته ‌ها و بررسی مکانیسم ‌های اساسی مقاومت به انسولین و اختلال عملکرد میکروسیرکولاتوری مورد نیاز است».

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/tyg-index-shows-strong-association-with-microcirculatory-resistance-in-diabetic-stemi-patients-post-pci-study-147036