7 ژوئیه 2025 - یک مطالعه ی کوهورت آینده ‌نگر جدید از چین، بینش ‌های جدیدی در مورد ارتباط بین چاقی احشایی و خطر ابتلا به دیابت شیرین (DM) در آینده ارائه داده است. این تحقیق که توسط دکتر یو ژانگ و همکارانش از دانشکده پزشکی ارتش آزادی ‌بخش خلق در پکن انجام شده است، اهمیت بالینی نشانگرهای مختلف چربی احشایی را برجسته نمود و شاخص حاصلضرب تجمع لیپید (LAP) را به عنوان قوی ‌ترین پیش ‌بینی ‌کننده شروع دیابت معرفی کرد.

شاخص حاصلضرب تجمع لیپید (LAP)، یک نشانگر بالینی است که برای ارزیابی تجمع لیپیدها، به ویژه در ناحیه شکم، استفاده می ‌شود و نشان دهنده ی میزان توکسیسیتی یا سمیت چربی است. این شاخص، نسبت به معیارهای سنتی مانند BMI، شاخص قابل اعتمادتری برای چاقی احشایی و خطرات سلامتی مرتبط در نظر گرفته می‌شود. شاخص حاصلضرب تجمع لیپید (LAP) با استفاده از اندازه ی دور کمر و سطح تری گلیسیرید ناشتا محاسبه می ‌شود[1].

این مطالعه که در مجله دیابت، چاقی و متابولیسم منتشر شده است، شامل 6575 شرکت ‌کننده 40 ساله و بالاتر بود که در ابتدای مطالعه به دیابت مبتلا نبودند. این افراد به طور متوسط ​​​​به مدت 3.19 سال پیگیری شدند و در طی آن سلامت متابولیک آنها تحت نظارت قرار گرفت. در طول دوره پیگیری، 752 شرکت‌ کننده (11.4٪) به دیابت مبتلا شدند.

برای ارزیابی رابطه بین چربی احشایی و خطر دیابت، محققان پنج شاخص خاص چاقی احشایی را بررسی کردند: نسبت دور کمر به قد (WHtR)، شاخص گردی بدن (BRI)، شاخص چاقی احشایی (VAI)، شاخص شکل شکمی (ABSI) و شاخص حاصلضرب تجمع لیپید (LAP). این شاخص ‌ها با استفاده از مدل‌ های خطرات متناسب کاکس تعدیل‌ شده چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. علاوه بر این، از مدل‌ های اسپلاین مکعبی محدود (RCS) برای ارزیابی روابط دوز-پاسخ استفاده شد و تجزیه و تحلیل منحنی  ROCبرای ارزیابی دقت پیش‌ بینی هر شاخص انجام شد.

یافته‌ های کلیدی این مطالعه عبارتند از:

• هر پنج شاخص چاقی احشایی، مستقل از سایر عوامل خطر، به طور قابل توجهی با افزایش خطر ابتلا به دیابت مرتبط بودند.

• شاخص حاصلضرب تجمع لیپید(LAP)، قوی ‌ترین ارزش پیش ‌بینی را در بین تمام شاخص ‌های ارزیابی شده، داشت.

• نسبت خطر برای  LAPبرابر با 2.93 بود که نشان می ‌دهد افرادی که سطح LAP بالایی دارند، تقریباً سه برابر بیشتر از افرادی که مقادیر پایین ‌تری LAP دارند، در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند.

• تجزیه و تحلیل RCS، یک رابطه غیرخطی دوز- پاسخ بین این شاخص ‌ها و خطر دیابت را نشان داد که نشان‌ دهنده ارتباط پیچیده‌ ی بین توزیع چربی و پیشرفت بیماری است.

• تجزیه و تحلیل ‌های طبقه ‌بندی شده و حساسیت، قدرت پیش ‌بینی ثابت  LAPرا در زیرگروه‌ های مختلف جمعیتی نشان داد.

• تجزیه و تحلیل منحنی  ROCنشان داد که LAP بالاترین دقت پیش ‌بینی را دارد، با مساحت زیر منحنی (AUC)برابر با  0.752که نشان ‌دهنده توانایی قوی در شناسایی افراد پرخطر است.

این مطالعه با تاکید بر نقش محوری چربی احشایی در پاتوژنز دیابت، متخصصان مراقبت‌ های بهداشتی را تشویق می کند تا هنگام ارزیابی خطر متابولیک، شاخص‌ های چاقی احشایی، به ویژه  LAPرا در نظر بگیرند.

نویسندگان خاطرنشان کردند: «این مطالعه ارتباط بین چربی احشایی اضافی و شروع دیابت را تقویت نمود و LAP را به عنوان ابزاری ساده و قدرتمند برای شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر معرفی کرد. نتایج این مطالعه راه را برای استراتژی‌ های پیشگیرانه هدفمند تر برای کاهش چربی احشایی و کاهش بار دیابت هموار می‌ کند.»

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/study-identifies-lipid-accumulation-product-as-strongest-predictor-of-diabetes-risk-in-visceral-obesity-150844