3 اوت 2024- یک مطالعه ی کوهورت اخیر، ارتباط مهم بین سطوح هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) و پیامدهای طولانی مدت را در بیماران دیابتی مبتلا به بیماری سه گانه ی عروق کرونر(TVD[1])، روشن کرد. این تحقیق که در گروه‌های سنی مختلف انجام شده است، بر تغییرات قابل توجه در پیش‌آگهی بر اساس سن تاکید می‌کند و منطق پزشکی مرسوم را در مورد مدیریت دیابت به چالش می‌کشد.

این مطالعه که در ژورنال Diabetes Research and Clinical Practice منتشر شده است، تغییراتی را در رابطه ی بین سطح HbA1c با رویدادهای نقطه پایانی در میان بیماران مبتلا به بیماری سه سرخرگ کرونر و دیابت در سنین مختلف نشان داد.

محققان گزارش دادند: در بیماران جوان‌تر، افزایش سطح HbA1c با خطر بیشتر حوادث نامطلوب عروق قلبی و عروق مغزی (MACCE) و مرگ مرتبط بود، در حالی که در بیماران مسن‌تر، سطوح بسیار پایین هموگلوبین گلیکوزیله(HbA1c<6٪)  با خطر بالاتر مرگ و MACCE مرتبط بود.

دکتر لی سونگ و همکارانش از آکادمی علوم پزشکی چین و کالج پزشکی اتحادیه پکن، به بررسی ارتباط بین HbA1c و رویدادهای پیش آگهی نامطلوب در بیماران مبتلا به دیابت و TVD پرداختند.

این مطالعه شامل 2051 بیمار مبتلا به TVD و دیابت بود. بر اساس سطح HbA1c، محققان بیماران را به پنج گروه تقسیم کردند: کمتر از 6.0٪، 6.0-6.4٪، 6.5-6.9٪، 7.0-7.9٪ و مساوی و بیش از8.0٪.

نقطه پایانی اولیه مرگ ناشی از همه ی علل و نقطه پایانی ثانویه، MACCE بود.

یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر بود:

·  میانگین زمان پیگیری 5.88 سال بود. در طول این مدت، آمار مرگ‌ ناشی از همه ی علل 15.7 درصد و آمار MACCE، 26.2 درصد ثبت شد.

·  رابطه ی بین HbA1c و خطر رویدادهای نقطه پایانی یک الگوی J شکل را نشان داد. کمترین خطر مربوط به HbA1c بین 6.0٪ و 6.4٪ بود.

·  تجزیه و تحلیل بیشتر یک تعامل قابل توجه بین HbA1c و سن را نشان داد.

·  در زیر گروه کمتر از 70 سال، با افزایش HbA1c، خطر رویدادهای نقطه پایانی به تدریج افزایش یافت.

·  در زیر گروه افراد 70 ساله و بالاتر، یک رابطه L شکل بین HbA1c و رویدادهای نقطه پایانی وجود داشت، و بالاترین خطر مشاهده شده در بیمارانی با هموگلوبین گلیکوزیله ی کمتر از 6.0% گزارش شد.

نتایج این تحقیق حاکی از نیاز به اهداف گلایسمی مختص سن در بیماران دیابتی مبتلا به بیماری گسترده عروق کرونر است. بیماران جوان‌تر ممکن است برای کاهش خطرات درازمدت به کنترل دقیق‌تری نیاز داشته باشند، در حالی که بیماران مسن‌تر می‌توانند از اهداف ملایم‌تری برای جلوگیری از اپیزودهای هیپوگلایسمی بهره ببرند.

از آنجایی که شیوع جهانی دیابت به دلیل تغییرات سبک زندگی و پیری جمعیت در حال افزایش است، مطالعاتی مانند این به عنوان معیارهای اساسی برای اصلاح دستورالعمل های درمانی عمل می کنند. محققان از تحقیقات در حال انجام برای روشن شدن بیشتر تعامل پیچیده بین کنترل قند خون، سن و سلامت قلبی عروقی، با هدف بهینه‌سازی نتایج برای همه بیماران دیابتی که با چالش‌های پیچیده عروق کرونر مواجه هستند، حمایت کردند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/age-matters-study-finds-divergent-risks-of-hba1c-levels-in-diabetes-patients-with-triple-vessel-disease-132057

 



[1]triple-vessel coronary disease: در حالی که  بیماری عروق کرونر ممکن است تنها به طور قابل توجهی بر یکی از شریان‌های کرونر اصلی تأثیر بگذارد، بیماری عروق سه‌گانه، همانطور که از نامش پیداست، بر سه رگ خونی اصلی که خون را به قلب می‌رسانند (نزولی قدامی چپ، سیرکومفلکس چپ، شریان کرونری راست) تأثیر می‌گذارد.