24 اوت 2023- محققان مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو، در مقاله ی منتشر شده در ژورنال تحقیقات بالینی گزارش دادند که سطوح بالای آدنین در ادرار-متابولیت تولید شده در کلیه- پیش‌بینی‌کننده و یک نشانگر زیستی از نارسایی پیشرونده کلیه در بیماران مبتلا به دیابت است، یافته‌ای که می‌تواند منجر به تشخیص و مداخله ی زودتر شود. افزایش آدنین همچنین با مرگ و میر ناشی از همه علل مرتبط بود.

نتایج این مطالعه قابل توجه است زیرا تاکنون، مهمترین نشانگر بیماری کلیوی، دفع پروتئین (آلبومین) در ادرار بوده است. اما بیش از نیمی از بیماران دیابتی که دچار نارسایی کلیوی می شوند، هرگز پروتئین زیادی در ادرار خود ندارند. از آنجایی که 90 درصد بیماران مبتلا به دیابت (بیش از 37 میلیون بیمار در ایالات متحده) با وجود سطوح پایین آلبومین در ادرار، در معرض خطر بیشتری برای بیماری کلیوی هستند، نتایج این مطالعه می تواند پیامدهای گسترده ای داشته باشد. این اولین مطالعه ای است که این بیماران را در مراحل اولیه با اندازه گیری این نشانگر جدید در ادرار شناسایی می کند.

پرفسور کومار شارما، نویسنده ارشد این مطالعه، استاد و رئیس بخش نفرولوژی در مرکز بهداشتی دانشگاه تگزاس و رئیس مرکز پزشکی دقیق، گفت: این یافته راه را برای یک آزمایش بالینی، پنج تا 10 سال قبل از نارسایی کلیوی هموار می کند، بدین ترتیب می توان بیماران در معرض خطر را سالها قبل از بروز علایم، شناسایی کرد.

نکته مهم این است که تیم تحقیقاتی یک مولکول دارویی کوچک را شناسایی کردند که مسیر اصلی تولید آدنین درون زا[1] را در بدن مسدود می کند. این دارو سطح آدنین کلیه را در موش های مبتلا به دیابت نوع 2 کاهش داد.

پرفسور شارما گفت: این دارو از موش ها در برابر تمام جنبه های اصلی بیماری کلیوی دیابتی بدون تاثیر بر قند خون محافظت کرد. این مطالعه قابل توجه است زیرا می تواند راه را برای پزشکی دقیق برای بیماری کلیوی دیابتی در مراحل اولیه بیماری هموار کند.

محققان بیش از 1200 بیمار مبتلا به دیابت را در سه گروه تحقیقاتی بین المللی متشکل از افراد آمریکایی آفریقایی تبار، اسپانیایی تبار و قفقازی؛ یک گروه از سرخپوستان آمریکایی و یک گروه آسیایی مورد مطالعه قرار دادند. پرفسور شارما گفت: در هر مطالعه الگوی یکسانی وجود داشت، افزایش سطح آدنین در ادرار با خطر بالاتر نارسایی کلیوی مرتبط بود.

محققان با تکنیکی به نام "متابولومیک فضایی" بیوپسی گرفته شده از کلیه بیماران انسانی را بررسی کردند تا مکان آدنین و سایر مولکول های کوچک را در بافت های کلیه تعیین کنند.

محققان آدنین درون‌زا را در اطراف رگ‌های خونی آسیب دیده در کلیه و اطراف سلول‌های لوله‌ای شکل کلیه که در حال تخریب بودند، پیدا کردند.

پرفسور شارما گفت: یافته ها مبنی بر این است که سطوح بالای آدنین با مرگ و میر ناشی از همه علل در شرکت کنندگان در مطالعه مرتبط است، این نشان می دهد که آدنین بر سایر قسمت های بدن نیز تأثیر می گذارد.

احساس امنیت کاذب

بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت می دانند که در معرض خطر بیماری کلیوی هستند، اما اگر پروتئین در ادرار خود نداشته باشند، فکر می کنند که کلیه های آنها هنوز سالم است.

پرفسور شارما گفت: آنها ممکن است احساس امنیت کاذبی داشته باشند که هیچ بیماری کلیوی در بدن آنها رخ نمی دهد، اما در واقع، در بسیاری از موارد بیماری کلیوی دیابتی در بدن آنها در حال پیشرفت است، و آنها اغلب تا زمانی که بیماری کلیوی به مراحل بسیار پیشرفته نرسد، متوجه نمی شوند و در آن زمان، محافظت از کلیه ها و جلوگیری از دیالیز بسیار سخت تر است.

درمان تغییر دهنده زندگی

هنگامی که بیمار نیاز به دیالیز دارد، باید فیستول یا کاتتری در بدن او کار گذاشته شود و سه بار در هفته و هر بار چهار ساعت برای تصفیه ی خون به دستگاه دیالیز متصل شود. پرفور شارما گفت: میزان مرگ و میر به ویژه در بیماران دیابتی بسیار بالا است. حدود 40 درصد از بیماران دیابتی و نارسایی کلیوی طی پنج سال جان خود را از دست می دهند.

نیاز فوری به نوع جدیدی از درمان

به گفته ی پرفسور شارما، اگرچه درمان‌های کنترل کننده ی دیابت و فشار خون در حال بهبود هستند، اما آنها فقط اندکی برای حفظ سلامت کلیه ها موثر هستند، زیرا هنوز بیماران دچار نارسایی کلیوی شده و بیماری کلیوی آنها در حال پیشرفت است، اما قبل از رسیدن به آن نقطه پایانی، زمان بیشتری به آنها داده می‌شود. اندازه گیری آدنین ادرار دشوار است. با این حال، تیم مرکز پزشکی دقیق در دانشگاه تگزاس، یک روش قوی و حساس برای اندازه گیری آدنین ادرار در بیماران ایجاد کرده است.

پرفسور شارما گفت: ما امیدواریم که با شناسایی بیماران در مراحل اولیه و با درمان های جدید که آدنین و اسکار کلیه را هدف قرار می دهند، بتوانیم بیماری کلیوی را مهار کنیم یا عمر کلیه را بسیار طولانی تر کنیم.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2023/08/230824120209.htm