۲۳مه ۲۰۲۵ - یک مطالعه جدید که در مجله Frontiers in Endocrinology منتشر شد، نشان داد که سطح پایین ۲۵-هیدروکسی ویتامین D [25-(OH)D]با کاهش تغییرپذیری ضربان قلب در بیماران دیابتی مسن مرتبط است. این مطالعه عوامل خطر کلیدی برای کاهش تغییرپذیری ضربان قلب (HRV) در افراد دیابتی مسن را شناسایی کرد و نشان داد که سطح 25 هیدروکسی ویتامین D، ممکن است به عنوان یک نشانگر پیش‌بینی ‌کننده اولیه برای کاهش HRV در این جمعیت عمل کند.

این روند علاوه بر ایجاد خطرات جدی برای سلامت جسمی و روانی افراد مسن، فشار زیادی را بر سیستم ‌های مراقبت‌ های بهداشتی وارد می ‌کند، به ویژه با توجه به مشکلات بی‌ شمار مرتبط با دیابت. در میان این مشکلات، نوروپاتی اتونوم قلبی دیابتی (DCAN)، که به فیبرهای عصبی اتونوم که قلب و رگ ‌های خونی را عصب ‌رسانی می‌ کنند آسیب می ‌رساند، خطر حوادث شدید قلبی عروقی را در بیماران دیابتی مسن افزایش می ‌دهد. یک معیار غیرتهاجمی ضروری برای ارزیابی عملکرد اتونوم قلبی، تغییرپذیری ضربان قلب(HRV)[1] است که اثر ترکیبی سیستم‌ های عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک را بر عملکرد قلب اندازه ‌گیری می ‌کند.

ویتامینD ، در سال‌ های اخیر به عنوان یک کانون توجه تحقیقاتی ظهور کرده است زیرا که مغز، قلب و رگ‌ های خونی همگی حاوی مقادیر زیادی از گیرنده‌ های آن هستند. بنابراین، محققان در این مطالعه ارزش پیش‌ بینی ‌کنندگی 25-هیدروکسی ویتامینD را ارزیابی کرده و متغیرهای خطر برای کاهش تغییرپذیری ضربان قلب در بیماران مسن دیابتی را بررسی نمودند.

تقریباً از 101 بیمار مسن دیابتی در طول سال ‌های 2023-2024 برای شرکت در یک تحقیق گذشته ‌نگر در اولین بیمارستان وابسته به دانشگاه پزشکی آنهویی ثبت نام شد. بیماران بر اساس تغییرپذیری ضربان قلب (HRV) خود با استفاده از مانیتورینگ هولتر 24 ساعته طبقه ‌بندی شدند: HRV طبیعی(انحراف معیار تمام فواصل RR طبیعی {SDNN} 100-180 میلی ‌ثانیه) و HRV کاهش ‌یافته(SDNN  کمتر از 100 میلی ‌ثانیه).

داده ‌های بالینی و آزمایشگاهی، از جمله پارامترهای متابولیک(مانند قند خون ناشتا، هموگلوبین گلیکوزیله شده (HbA1c)، لیپیدها، شاخص‌های کلیویو عوارض دیابت شامل نوروپاتی محیطی دیابت (DPN)، بیماری عروق محیطی دیابتی (DPVD)، نفروپاتی دیابتی (DN) و رتینوپاتی دیابتی (DR) جمع ‌آوری شدند. متغیرهای خطر HRV با استفاده از آزمون‌ های آماری(t-test، χ²،Mann-Whitney U  و رگرسیون لجستیک چند متغیره) تعیین شدند. ارزش پیش ‌بینی‌ کنندگی آنها با استفاده از آنالیز ROC ارزیابی شد.

گروه HRV کاهش ‌یافته، شیوع DN، سطوح بسیار پایین‌ تر HDL-C و 25 هیدروکسی ویتامین D، و سطوح بالاتر پروتئین کل ادرار 24 ساعته (24hUTP)، میکروآلبومینوری (MAlb)، نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR)، تری ‌گلیسیرید(TG)، کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL-C) و اسید اوریک(همه P < 0.05) را در مقایسه با گروه HRV طبیعی نشان دادند. مشخص شد که این عناصر، عوامل خطر مستقلی برای کاهش HRV در افراد مسن دیابتی هستند. به طور کلی، سطح سرمی 25هیدروکسی ویتامین D، در افراد مسن دیابتی با HRV کاهش یافته، کمتر از افراد با HRV طبیعی بود، که نشان می‌ دهد 25 هیدروکسی ویتامین D، ممکن است یک نشانگر زیستی احتمالی برای اختلالHRV  باشد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/low-vitamin-d-levels-linked-to-reduced-heart-rate-variability-in-elderly-diabetic-patients-study-148647