6 ژوئن 2022- تجزیه و تحلیل اکتشافی داده‌های کارآزمایی SURPASS-4 نشان داد که بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 و افزایش خطر قلبی عروقی که تحت درمان با تیرزپاتید[1] قرار گرفته اند، عوارض کلیوی کمتری را تجربه می‌کنند، به‌ویژه شروع ماکروآلبومینوری جدید. این یافته ها در نشست سالانه انجمن دیابت آمریکا که از 3 تا 7 ژوئن در نیواورلئان برگزار شد، ارائه گردید.

پرفسور Hiddo L. Heerspink، دکترای فارموکولوژی از مرکز پزشکی دانشگاهی Groningen در هلند و همکارانش، پیشرفت بیماری کلیوی به نقاط انتهایی از پیش تعیین شده بین 1995 فرد مبتلا به دیابت نوع 2 و با خطر قلبی عروقی بالا را که تحت درمان با تیرزپاتید و انسولین گلارژین قرار گرفته بودند، با هم مقایسه کردند.

محققان گفتند: شرکت‌کنندگانی که تیرزپاتید دریافت می‌کردند، پیامدهای کلیوی کمتری را نسبت به افراد تحت درمان با انسولین گلارژین تجربه کردند، به‌ویژه شروع جدید ماکروآلبومینوری (نسبت خطر، 0.41). خطر برای نقطه ی پایانی مرکب 1 (کاهش نرخ فیلتراسیون گلومرولی تخمینی ≥40 درصد نسبت به ابتدا، مرگ کلیوی، پیشرفت به مرحله نهایی بیماری کلیوی، و ماکروآلبومینوری جدید) با تیرزپاتید به طور قابل توجهی کمتر بود (نسبت خطر، 0.59).

پرفسور هیرسپینک توضیح داد: با یافته های حاصل از تجزیه و تحلیل اکتشافی داده های کارآزمایی  SURPASS-4، ما برای اولین بار شاهد نتایج داروی ترکیبی پلی پپتید مهارکننده معده (GIP) / آگونیست های گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1)، بر عملکرد کلیه ی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 هستیم. این یافته‌ها برای پزشکان درمان کننده ی افراد مبتلا به دیابت که ممکن است بیماری مزمن کلیوی داشته باشند، جالب خواهد بود.

چندین نویسنده روابط مالی خود را با شرکت های داروسازی، از جمله Eli Lilly، که تولید کنندهtirzepatide  و تامین کننده ی بودجه ی این مطالعه بود، افشا کردند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2022-06-tirzepatide-kidney-outcomes-t2dm-cv.html

 



[1]تیرزپاتید یک پپتید منفرد است که گیرنده هایGIP وGLP-1،- که دو هورمون طبیعی اینکرتین هستند- را در بدن فعال می کند.