27 ژوئن 2024- یک مطالعه اخیر که به عنوان خلاصه مقالهدر یک کنفرانس پزشکی برجسته ارائه شد، نگرانی‌هایی را در مورد پیامدهای قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت به دلیل تاخیر در درمان با استاتین به دلیل عدم پذیرش این دارو ایجاد کرده است. این یافته ها پیامدهای قابل توجهی را برای کار بالینی و آموزش به بیماران در رابطه با اهمیت مداخله ی به موقع در مدیریت عوامل خطر قلبی عروقی ارائه داد.

این مطالعه که در ژورنال دیابت منتشر شد و در هشتاد و چهارمین نشست علمی انجمن دیابت آمریکا ارائه گردید، نشان می دهد که بیماران مبتلا به دیابت بدون بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک(ASCVD)  که درمان با استاتین را به دلیل عدم پذیرش این دارو به تأخیر می اندازند، در معرض افزایش خطر حوادث قلبی عروقی (CV) هستند.

این مطالعه، شکاف قبلاً کشف نشده در مراقبت های بهداشتی را که بارحوادث قلبی عروقی را در این جمعیت پرخطر افزایش می‌دهد، شناسایی نمود.

دیابت، یک عامل خطر شناخته شده برای بیماری های قلبی عروقی است که مدیریت موثر سطح کلسترول را در کاهش خطرات مرتبط ضروری می کند. استاتین ها به طور گسترده برای کاهش کلسترول و جلوگیری از حوادث قلبی عروقی در بیماران دیابتی تجویز می شوند. با این حال، در این مطالعه محققان بر مواردی متمرکز شدند که بیماران درمان با استاتین را به تأخیر انداختند یا آن را رد کردند، که منجر به عواقب نامطلوب بالقوه شد.

بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت تصمیم می گیرند از توصیه های پزشکان خود برای درمان با استاتین پیروی نکنند. پیامدهای بالینی طولانی مدت امتناع از درمان با استاتین ها نامشخص است. با در نظر گرفتن این موضوع، دکتر Nisarg Shah و همکارانش در بوستون، یک مطالعه همگروهی گذشته نگر را بر روی بیماران مبتلا به دیابت بدون ASCVD که در سیستم مراقبت های بهداشتیMass General Brigham  از سال 2000 تا 2018 تحت درمان قرار گرفتند، انجام دادند. آنها رابطه ی بین تاخیر در درمان با استاتین به دلیل عدم پذیرش استاتین توسط بیماران و بروز حوادثCV (سکته مغزی ایسکمیک یا انفارکتوس میوکارد) را تجزیه و تحلیل کردند.

اطلاعات مربوط به ویژگی‌های پایه و عدم پذیرش استاتین از سوابق پزشکی الکترونیکی و یک ابزار پردازش زبان طبیعی[1] قبلاً تأیید شده به‌دست آمد.

یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر بود:

•  میانگین سنی 7239 بیمار مورد مطالعه 0/55 سال بود. 52.1 درصد زن بودند. میانگین کلسترول LDL آنها در شروع مطالعه 138 میلی گرم در دسی لیتر و میانگین HbA1c آنها 7.5% بود.

•   از میان این بیماران، 17.7% درصد، به دلیل عدم پذیرش اولیه، درمان با استاتین را به تأخیر انداختند (به طور میانگین 2.7 سال، که در طی آن میانگین 4.6 بار ویزیت شدند). سپس این بیماران به طور متوسط ​​7.1 سال به درمان با استاتین ادامه دادند.

•  در طول متوسط ​​زمان پیگیری 8.2 سال، 6.3٪ از بیماران یک حادثه ی قلبی عروقیداشتند.

•  با در نظر گرفتن مرگ به هر علتی به عنوان یک خطر رقابتی، 6.4 درصد از بیمارانی که قبول کردند در مقابل 8.5 درصد از بیمارانی که در ابتدا توصیه ی درمان با استاتین ها را رد کردند، یک حادثه ی قلبی عروقی را در طی ده سال تجربه نمودند.

•  در یک تجزیه و تحلیل چند متغیره ی کاکس که برای ویژگی‌های دموگرافیک و بیماری‌های همراه و خوشه‌بندی پزشکان تنظیم شد، عدم پذیرش اولیه درمان با استاتین با افزایش خطر یک رویداد CV همراه بود(HR=1.49).

محققان نتیجه گیری کردند که بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 و نوع 2 که شروع درمان با استاتین برای کاهش خطر بروز حوادث قلبی عروقی را به تعویق می اندازند، در مقایسه با افرادی که به موقع درمان با استاتین ها را شروع می کنند، نرخ قابل توجهی از حوادث قلبی عروقی را در طول یک دوره پیگیری 10 ساله تجربه می کنند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/delays-in-statin-therapy-due-to-nonacceptance-linked-to-poor-cardiovascular-outcomes-in-diabetic-patients-study-130682