6 سپتامبر 2023- افزایش وزن سریع به دلیل انسولین درمانی فشرده در مراحل اولیه تشخیص دیابت نوع 1 به عدم تجربه ی بهبودی بالینی جزئی و یا کاهش مدت زمان بهبودی جزئی منجر می شود. مقاومت به انسولین ناشی از افزایش وزن، احتمالاً باعث این عدم بهبودی می شود.

این مطالعه در ژورنال Diabetes در 12 اوت 2023 منتشر شد.

تخریب سلول های بتا با واسطه سیستم ایمنی باعث دیابت نوع 1می شود که منجر به کمبود مطلق انسولین می گردد. به دنبال تشخیص دیابت نوع 1، افراد غالباً یکبهبودی بالینی جزئی را تجربه می کنند که با "کاهش نیاز به انسولین و کنترل خوب قند خون" مشخص می شود. عواملی مانند عملکرد سلول های بتای باقیمانده و بهبود حساسیت به انسولین با معکوس کردن سمیت گلوکز با بهبودی جزئی (PR) مرتبط هستند. با توجه به عدم قطعیت در پیش‌بینی‌کننده‌ها و عوامل فیزیولوژیکی که باعث این بهبودی می‌شوند، محققان گروه اطفال و بخش غدد درون ریز در دانشگاه Hacettepe، در آنکارای ترکیه، یک مطالعه ی گذشته‌نگر را برای بررسی رابطه ی بین میزان افزایش وزن بدن پس از تشخیص دیابت نوع 1(T1DM)  و سایر عوامل بالینی برای بهبودی جزئی و مدت زمان آن، انجام دادند.

با استفاده از مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) تنظیم شده با دوز انسولین، کودکانی (2 تا 16 ساله) که دیابت نوع 1 به تازگی در آنها شروع شده بود(99 نفر) به دو گروه تقسیم شدند: افرادی که بهبودی جزئی را تجربه کردند(remitters) و افرادی که بهبودی جزئی را تجربه نکردند(non-remitters). با ثبت اطلاعات آزمایشگاهی و بالینی و همچنین نیاز روزانه به انسولین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هنگام تشخیص و هر ویزیت، مدت زمان بهبودی جزئیتعیین شد. هر گونه تغییر در امتیاز انحراف معیار شاخص توده بدنی (BMI-SDS) با داده های اکسولوژیکی(داده های مرتبط بارشد و تکامل انسان) که هر شش ماه یکبار جمع آوری می شد، محاسبه شد.

یافته های این مطالعه به شرح زیر بود:

· از میان این کودکان 47 نفر(47.5 درصد) بهبودی جزئی را تجربه کردند و 52 نفر (52.5 درصد) بهبودی جزئی را تجربه نکردند.

· میانگین افزایش انحراف معیار شاخص توده ی بدنی([1]BMI-SDS) در 6 ماه اول بعد از تشخیص در افرادی که بهبودی را تجربه نکردند، بیشتر از افرادی بود که بهبودی جزئی را تجربه کردند(0.04=p).

· یک همبستگی منفی بین طول مدت بهبودی جزئی و تغییر در BMI-SDS بین 6 تا 12 ماه پس از تشخیص مشاهده شد.

· پیش بینی کننده های بهبودی جزئی شامل جنس مذکر، سن جوان تر، وضعیت قبل از بلوغ وHbA1c  پایین تر بود.

· در بین این عوامل، جنس مذکر بیشترین شانس را با رگرسیون چند متغیره، نشان داد.

بنابراین، این مطالعه نشان داد که بهبودی جزئی ممکن است با افزایش وزن کمتر در کودکان مبتلا بهدیابت نوع 1 مرتبط باشد و از این رو افزایش وزن سریع طول مدت بهبودی جزئی را کوتاه می کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/early-rapid-weight-gain-after-t1dm-diagnosis-tied-to-non-remission-of-diabetes-116688