۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶ - تحقیقات جدید منتشر شده در نشریه انجمن ملی پزشکی نشان می‌دهد که نوسانات بیشتر قند خون (GV[1]) ممکن است با افزایش خطر فیبریلاسیون دهلیزی (AF) و مرگ‌ومیر در بیماران مبتلا به سکته حاد قلبی ([2]AMI) مرتبط باشد؛ این موضوع حتی در افراد فاقد دیابت و جمعیت‌های سفیدپوست نیز مشاهده شده است.
نوسانات قند خون می‌تواند منجر به التهاب، استرس اکسیداتیو، عدم تعادل سیستم عصبی خودمختار و ناپایداری الکتریکی در قلب شود؛ تمامی این مکانیسم‌ها می‌توانند پس از سکته قلبی، باعث ایجاد فیبریلاسیون دهلیزی شوند. محققان در این پژوهش با تحلیل داده‌های ۱۰,۴۳۹ بیمار در پایگاه داده مراقبت‌های ویژه MIMIC-IVبررسی کردند که آیا نوسانات قند خون با عوارض قلبی‌عروقی پس از سکته حاد قلبی مرتبط است یا خیر. در حالی که دیابت مدت‌هاست به عنوان یک عامل خطر عمده قلبی شناخته شده است، تأثیر ناپایداری کوتاه‌مدت قند خون در بیماران دچار حمله قلبی کمتر روشن بوده است.
جامعه آماری این مطالعه شامل موارد سکته قلبی با صعود قطعهST یا STEMI و بدون صعود آن NSTEMIبود. میانگین سنی بیماران ۷۱ سال بود و حدود ۲۷ درصد تحت درمان‌های تهاجمی قلبی مانند آنژیوپلاستی یا استنت‌گذاری قرار گرفتند. در این مطالعه، نوسانات قند خون با استفاده از اندازه‌گیری‌های مکرر گلوکز پلاسما پس از بستری محاسبه شد و بیماران بر اساس میزان نوسانات قند خون به چهار گروه (چارک) تقسیم شدند.
ارتباط قدرتمندی بین نوسانات بیشتر قند خون و بروز فیبریلاسیون دهلیزی (AF) مشاهده شد. در مجموع، ۱۶.۲ درصد از بیماران در طول بستری دچار AFشدند، اما نرخ بروز آن با افزایش سطوح نوسانات قند خون به شدت بالا رفت؛ به طوری که بیماران در بالاترین چارک نوسانات قند خون، نرخ ۲۱ درصد ابتلا به AF را تجربه کردند، در حالی که این رقم در میان بیماران در پایین‌ترین چارک تنها ۷.۱ درصد بود.
پس از تعدیل عوامل مختلف بالینی و دموگرافیک، محققان دریافتند که نوسانات بالای قند خون به طور مستقل با بیش از دو برابر شدن احتمال بروز AF مرتبط است. نوسان بالای قند همچنین با بیش از دو برابر شدن خطر مرگ‌ومیر در بیمارستان ارتباط داشت. این ارتباط حتی در بیماران بدون دیابت نیز پایدار بود که نشان می‌دهد ناپایداری قند خون به تنهایی می‌تواند در بروز عوارض قلبی‌عروقی در طول بیماری حاد نقش داشته باشد.
ارتباط پیش‌بینی‌کننده بین نوسانات قند خون و فیبریلاسیون دهلیزی در بیماران سفیدپوست به‌ویژه قوی به نظر می‌رسید، اگرچه ارتباطات معناداری در جمعیت‌های غیرسفیدپوست نیز مشاهده شد.
این یافته‌ها بر اهمیت روزافزون پایش متابولیک در بیماران قلبی بدحال تأکید دارد.
در مجموع، نتایج این مطالعه از ضرورت پایش دقیق‌تر قند خون و تحقیقات آتی برای بررسی این موضوع حمایت می‌کند. در تحقیقات آتی بررسی خواهد شد که آیا تثبیت نوسانات قند خون می‌تواند نتایج درمان بیماران مبتلا به سکته حاد قلبی را بهبود بخشد یا خیر. برای تأیید این نتایج، مطالعات آینده‌نگر بیشتری با حضور جمعیت‌های بزرگ‌تر و متنوع‌تر مورد نیاز است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/elevated-glycemic-variability-linked-to-af-and-mortality-after-ami-suggests-study-174834