28 آوریل 2025- بر اساس مطالعه ‌ی منتشر شده در مجلهDiabetes Pathophysiology and Complications ، اختلال حساسیت به هورمون تیروئید به طور قابل توجهی با افزایش خطر نفروپاتی دیابتی (DN) در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 با عملکرد طبیعی تیروئید، مرتبط است.

محققان گزارش دادند: "مقادیر بالاتر شاخص ‌های بازخورد تیروئید–PTFQI(OR=1.51)، TFQI (OR=1.54) وTSHI -همراه با نسبتپایین‌ تر FT3/FT4، با خطر بیشتر نفروپاتی دیابتی مرتبط بودند. این تغییرات هورمونی با افزایش نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR)  وکاهش میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمینی (eGFR) مطابقت داشت، که نشان دهنده بدتر شدن عملکرد کلیه است."

دیابت بیش از 500 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده است که دیابت نوع 2 بیش از 90٪ این موارد را تشکیل می ‌دهد. نفروپاتی دیابتی یک عارضه جدی است که اغلب منجر به نارسایی کلیه می ‌شود. علائم اولیه نامحسوس هستند و همین امر تشخیص این عارضه را به تأخیر می ‌اندازند. در حالی که عملکرد تیروئید با نفروپاتی دیابتی مرتبط است، سطح هورمون ‌های منفرد ممکن است تصویر کاملی ارائه ندهند، اما شاخص ‌های ترکیبی که حساسیت هورمون تیروئید را ارزیابی می ‌کنند، می ‌توانند بینش بهتری در مورد خطر و پیشرفت نفروپاتی دیابتی ارائه دهند.

با توجه به پیشینه فوق، دکتر Dengrong Ma و همکارانش از کالج پزشکی و بیمارستان اول دانشگاه لانژو در چین، به بررسی ارتباط بین کاهش حساسیت هورمون تیروئید و نفروپاتی دیابتی در افراد یوتیروئید مبتلا به دیابت نوع 2 (T2DM) پرداختند.

برای این منظور، محققان 1305 بیمار یوتیروئید مبتلا به دیابت نوع 2 را که بین ژوئیه 2021 و اوت 2023 در بخش غدد درون‌ ریز بیمارستان اول دانشگاه لانژو بستری بودند، انتخاب کردند. حساسیت هورمون تیروئید با استفاده از چندین شاخص از جمله [1]PTFQI، TFQI[2]، TSHI[3]، نسبتFT3/FT4 وTT4RI[4]  ارزیابی شد. بیماران بر اساس چارک های این شاخص ‌ها به چهار گروه تقسیم شدند. ارتباط بین حساسیت به هورمون تیروئید و نفروپاتی دیابتی (DN) با استفاده از رگرسیون لجستیک دوتایی و آنالیز اسپلاین مکعبی محدود (RCS) ارزیابی شد.

یافته‌ های این مطالعه به شرح زیر است:

•  سطوح PTFQI،TFQI  وTSHI در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی در مقایسه با افراد بدون آنبه طور قابل توجهی بالاتر بود.

•  نسبت FT3/FT4 به طور قابل توجهی در گروهنفروپاتی دیابتیپایین تر بود.

•  سطوح بالاتر PTFQI وTFQI به طور مثبت با افزایش خطر DN مرتبط بودند، همانطور که توسط آنالیز رگرسیون لجستیک چند متغیره تأیید شد.

•  آنالیز اسپلاین مکعبی محدود (RCS) یک رابطه خطی دوز- پاسخ بین شاخص ‌های حساسیت به هورمون تیروئید(PTFQI، TFQI، TSHI،FT3/FT4  و TT4RI) و خطر DN را نشان داد.

•  با افزایش سطح PTFQI،TFQI  وTSHI و کاهش سطح FT3/FT4، افزایش متناظری در شیوعDN  و نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR) مشاهده شد.

•  میزان تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) با بدتر شدن حساسیت به هورمون تیروئید کاهش یافت که نشان دهنده وخامت عملکرد کلیه است.

در این مطالعه مشخص شد که در بیماران یوتیروئید مبتلا به دیابت نوع 2، اختلال در حساسیت به هورمون تیروئید با نفروپاتی دیابتی (DN)، افزایش UACR و کاهش eGFR مرتبط است. به گفته نویسندگان، شاخص ‌های حساسیت به هورمون تیروئید، ارزیابی جامع ‌تری از عملکرد تیروئید نسبت به نشانگرهای منفرد مانند TSH،FT3  یا FT4 ارائه می‌ دهند.

این یافته‌ ها بر اهمیت ارزیابی حساسیت به هورمون تیروئید در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2برای تشخیص زودهنگام و مدیریت نفروپاتی دیابتی، حتی زمانی که آزمایش ‌های معمول عملکرد تیروئید در محدوده طبیعی هستند، تأکید می ‌کنند. نویسندگان پیشنهاد کردند که تحقیقات بیشتر برای درک بهتر مکانیسم ‌های مرتبط با اختلال در حساسیت به هورمون تیروئید با نفروپاتی دیابتی ضروری است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/impaired-thyroid-hormone-sensitivity-linked-to-increased-diabetic-nephropathy-risk-in-euthyroid-t2dm-patients-study-147356