۴سپتامبر ۲۰۲۵ - بر اساس مطالعه‌ ی جدیدی که در مجله Diabetology & Metabolic Syndrome منتشر شده است، یک ارتباط قوی میان سندرم متابولیک(MetS)  و احتمال ابتلا به مثانه ی بیش ‌فعال(OAB)  وجود دارد. این مطالعه برخی مؤلفه‌ های متابولیکی خاص را به‌ عنوان عوامل کلیدی، معرفی کرده است.

این پژوهش به رهبری ژیهاو لیو و همکارانش از بخش قلب بیمارستان مرکزی اول تیانجین انجام شده و داده‌ های حاصل از بررسی ملی سلامت و تغذیه ایالات متحده(NHANES) را تحلیل کرده است. همچنین از روش تصادفی ‌سازی مندلی(Mendelian Randomization)  برای بررسی روابط علّی احتمالی استفاده شده است.

یافته‌ های کلیدی این مطالعه که بر اساس داده ‌های ۷۵۹۶ شرکت‌ کننده بین سال ‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۸ به‌ دست آمده است، عبارتند از:

· افراد مبتلا به سندرم متابولیک بیش از دو برابر بیشتر در معرض ابتلا به مثانه ی بیش‌ فعال بودند(نسبت شانس یاOR =2.27).

· زنان مبتلا به MetS با افزایش ۵۱ درصدی خطر ابتلا به OAB مواجه بودند(OR=1.51)، در حالی که در مردان ارتباط معناداری مشاهده نشد(OR=0.95).

· نتایج نشان می ‌دهد که جنسیت ممکن است در رابطه ی بین MetS و OAB نقش داشته باشد.

· برخی مؤلفه‌ های سندرم متابولیک مانند شاخص توده بدنی بالا (BMI)، افزایش اندازه ی دور کمر، قند خون ناشتای بالا و فشار خون بالا با احتمال بیشتر ابتلا بهOAB  مرتبط بودند.

· پژوهشگران تأکید کردند که کنترل این عوامل متابولیکی قابل اصلاح می ‌تواند به مدیریت علائم OAB کمک کند.

برای بررسی علّی بودن این رابطه، نویسندگان از تحلیل تصادفی ‌سازی مندلی استفاده کردند. اگرچه نتایج وجود ارتباط علّی مستقیم بین MetS و علائم OAB را تأیید نکردند، اما نقش علّی احتمالی برخی مؤلفه‌ های متابولیکی مانند چاقی و افزایش قند خون را نشان دادند. تحلیل ‌های حساسیت نیز هیچ نشانه ‌ای از ناهمگنی یا پلئوتروپی افقی[1] نشان ندادند که این موضوع اعتبار نتایج را تقویت می ‌کند.

پژوهشگران خاطرنشان کردند که مثانه بیش ‌فعال- که با احساس فوری برای دفع ادرار، تکرر ادرار و بی ‌اختیاری همراه است- تأثیر قابل ‌توجهی بر کیفیت زندگی دارد. ارتباط آن با سندرم متابولیک، اهمیت بالینی سلامت متابولیک را از جنبه ‌ای دیگر برجسته می‌ کند. با توجه به اینکه MetS خود بار سنگینی از عوارض قلبی ‌عروقی و متابولیکی دارد، ارتباط احتمالی آن با OAB نیاز به راهبردهای مدیریتی جامع برای هر دو وضعیت را برجسته می ‌سازد.

با این حال، مطالعه به چند محدودیت اشاره کرده است. تشخیصOAB  در داده‌ هایNHANES  بر اساس پاسخ ‌های خودگزارشی به پرسشنامه‌ ها بوده و نه ارزیابی بالینی، که احتمال طبقه ‌بندی نادرست را افزایش می ‌دهد. برخی متغیرهای همپوشان نیز به‌ صورت خودگزارشی ثبت شده ‌اند که می ‌تواند باعث سوگیری حافظه شود. همچنین، در حالی که تحلیل مقطعی شامل جمعیت متنوع نژادی در ایالات متحده بود، بخش تصادفی‌ سازی مندلی عمدتاً بر افراد با نژاد اروپایی تمرکز داشت که ممکن است قابلیت تعمیم نتایج را محدود کند.

در پایان، محققان نتیجه ‌گیری کردند که اگرچه ارتباط علّی کلی میان MetS و OAB تأیید نشد، اما برخی مؤلفه‌ های سندرم متابولیک ممکن است در بروز OAB نقش داشته باشند. این موضوع اهمیت توجه به عوامل خطر متابولیکی برای بهبود سلامت مثانه را برجسته می ‌سازد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/women-with-metabolic-syndrome-face-higher-odds-of-overactive-bladder-study-154398