14 اوت 2023 - در مطالعه‌ای که اخیراً در سرور پیش‌چاپ Research Square پست شده است، محققان ارتباط بین زمان در محدوده (TIR)، به عنوان یک معیار گلایسمی ترجیحی و اختلال شناختی(CI)  را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، بررسی کردند. هدف از این مطالعه تعیین این موضوع بود که آیا هدفTIR بالای 70 درصد که در حال حاضر در کنفرانس فناوری‌های پیشرفته و درمان های پیشرفته ی دیابت (ATTD) توصیه شده است، عملکرد شناختی را در بیماران دیابتی حفظ می‌کند یا خیر.

پیش زمینه

کاهش توانایی های شناختی مانند حافظه و عملکرد اجرایی منجر به اختلال شناختی می شود که یکی از عوارض اصلی دیابت در میانسالان است. شایع ترین شاخص سطح قندخون، هموگلوبینA1c (HbA1c)  است، در چندین مطالعه ارتباط سطوح بالاتر HbA1c با افزایش خطر زوال عقل در بیماران دیابتی گزارش شده است.

نکته مهم این است که مقادیرHbA1c ، هیچ داده ای در مورد هیپوگلایسمی ارائه نمی دهد. در واقع، مطالعات اخیر که رابطه بین HbA1c و عملکرد شناختی را ارزیابی می‌کنند، به نتایج متناقضی منجر شده‌اند.

زمان در محدود یا TIR، که به درصد بیان می شود و بازتاب مدت زمانی است که قند خون فرد در طول شبانه روز در محدوده ی 3.9 تا 10.0 میلی مول در لیتر(70 تا 180 میلی گرم در دسی لیتر) است، می تواند برای ارزیابی اینکه آیا هیپوگلایسمی یا هایپرگلایسمی در طول زمان بهبود می یابد، استفاده می شود. همچنین یک همبستگی بین TIR و HbA1c وجود دارد، به طوری که زمان در محدوده ی 70 درصد، با HbA1c حدود 7٪ همتراز است.

هموگلوبین گلیکوزیله یا HbA1c، استاندارد طلایی برای ارزیابی مدیریت قند خون در نظر گرفته می شود. با این وجود، بسیاری از مطالعاتTIR را برای پیش‌بینی درجات مختلف رتینوپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2و خطر ابتلا به سایر عوارض، مانند پای دیابتی و ضخامت انتيما- مدياي کاروتيد مفید یافته‌اند.

در مورد این مطالعه

در این مطالعه ی مقطعی، محققان بین ژوئیه 2018 تا سپتامبر 2021، بیماران 40 تا 64 ساله ی مبتلا به دیابت نوع 2 را انتخاب کردند. هر شرکت کننده تحت نظارت هفت نقطه ای قند خون (BGM) در یک دوره 24 ساعته در طی 72 ساعت پس از پذیرش قرار گرفت و به طور مستقل برای هر یک از افراد آزمایشات عصب روانشناسی[1] انجام شد.

داده های بالینی و بیوشیمیایی از همه شرکت کنندگان به دست آمد. بر اساس نتایج آزمون کوتاه وضعیت ذهنی (MMSE) و ارزیابی شناختی مونترال(MoCA)، شرکت ‌کنندگان در این مطالعه در گروه‌های عملکرد شناختی عادی (NCF) و اختلال شناختی(CI) طبقه‌بندی شدند. نمرات MMSE و  MOCAبرای افراد گروه اختلال شناختی به ترتیب بیش از 24، و کمتر از 26 بود.

محققان معیارهای TIR، زمان بالاتر از محدوده ی قندخون هدف (TAR) و متغیر بودن گلایسمی (GV) را برای همه شرکت کنندگان در مطالعه محاسبه کردند. نکته مهم این بود که همه شرکت کنندگان رژیم درمانی و رژیم غذایی اصلی خود را در طول دوره ی نظارت هفت نقطه ای قند خون حفظ کردند.

تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک باینری برای شناسایی ارتباط TIR با CI در بیماران T2D، که در آن اختلال شناختی یک متغیر وابسته بود، استفاده شد. سن در شروع دیابت، یک عامل مخدوش کننده در تحلیل رگرسیون چند متغیره در نظر گرفته شد، در حالی که تجزیه و تحلیل تک متغیره دارای چهار متغیر شامل سن، وضعیت تحصیلی، وضعیت تاهل و وجود بیماری قلبی عروقی (CVD) بود.

یافته های این مطالعه

در میان 274 بیمار وارد شده در این مطالعه، شیوع اختلال شناختی 41.6 درصد  بود. نسبت شرکت کنندگان مبتلا به CVD در گروه اختلال عملکرد شناختی در مقایسه با گروه عملکرد شناختیعادی به ترتیب 31 درصد و 11.9 درصد بود. TAR، همچنین در گروه اختلال شناختی بالاتر بود، در حالی کهTIR  در گروه اختلال شناختی در مقایسه با گروه دارای عملکرد شناختی عادی، کمتر بود.

نسبت بیشتری از بیماران با مقادیر TIR بیش از 70 درصد در گروه NCF نسبت به گروه CI وجود داشتند، به ترتیب 20.6 درصد و 9.6 درصد. تجزیه و تحلیل همبستگی اسپیرمن همبستگی منفی بینTIR  و HbA1c را نشان داد.

در مطالعات اخیر، معیارهای تغییر پذیری گلایسمی مانند انحراف معیار (SD) و ضریب تغییرات (CV) به عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های مستقل عوارض مرتبط با دیابت ظاهر شده‌اند. به همین ترتیب، تغییرپذیری گلایسمی مستقل از زمان در محدوده، بر اختلال شناختی در مطالعه ی حاضر تاثیر داشت.

تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک حتی پس از تعدیل سن، سطح تحصیلات، وضعیت تاهل،CVD  و سن در شروع دیابت، همبستگی معنی‌داری را بین TIR بیشتر از 70 درصد وCI ، نشان داد. بنابراین، به نظر می رسد که هدف TIR بیش از 70٪ از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در برابر کاهش شناختی محافظت کند.

در میان سایر معیارهای گلایسمی، هیچ ارتباط خطی بینHbA1c با خطرCI مشاهده نشد. با این حال، همبستگی قابل توجهی بینTAR بالاتر با افزایش خطر اختلال شناختی، وجود داشت.

نتیجه گیری

در سال 2019 کنگرهATTD ، کاهش قند خون 3.9 تا 10.0 میلی مول بر لیتر را برای افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و نوع 2 توصیه کرد. با توجه به شواهد روزافزون مبنی بر اینکهTIR ، یک معیار مهم برای مدیریت قند خون و پیش‌آگهی در دیابت نوع 2 است، این معیار ممکن است به معیار ارجح برای پیش‌بینی عوارض مرتبط با دیابت نسبت به HbA1c تبدیل شود. TIR، نمایش دقیق تری از الگوهای نوسانات قند خون روزانه است که ممکن است با ارزیابی عملکرد شناختی در بیماران دیابتی مرتبط باشد.

هر چه زمان در محدوده بیشتر باشد، بیمار زمان بیشتری را در محدوده ی قند خون هدف سپری می‌کند و نوسانات قند خون کمتر یا مواردی کمتری از هیپوگلایسمی یا هایپرگلایسمی را تجربه می‌کند. بنابراین، به نظر می رسد که مقادیر بالاترTIR ، تاثیرمحافظتی بر عملکرد شناختی در دیابت نوع 2 دارد.

این مقاله در حال بررسی برای انتشار در ژورنال BMC Diabetology & Metabolic Syndrome است.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20230814/Is-time-in-range-the-preferred-glycemicc2a0metric-to-evaluate-cognitive-fuction-in-diabetics.aspx