۷ اوت ۲۰۲۵ - تحقیقات جدید نشان داده ‌اند که استفاده از آگونیست ‌های گیرنده GLP-1، دسته ‌ای از داروها که معمولاً برای بیماران مبتلا به چاقی و دیابت تجویز می‌ شوند، در درمان نارسایی قلبی، ردپای زیست ‌محیطی مراقبت‌های بهداشتی و نتایج بالینی را کاهش می ‌دهد.
درمان بیماران مبتلا به نارسایی قلبی با این داروها منجر به کاهش بستری شدن در بیمارستان و کاهش مصرف کالری شد، که در مجموع به کاهش انتشار گازهای گلخانه ‌ای، کاهش پسماندهای پزشکی، و کاهش مصرف آب منجر گردید.

این مطالعه از نخستین پژوهش‌ هایی است که منافع زیست‌ محیطی هم‌ زمان درمان دارویی را به ‌صورت کمّی بررسی کرده است. یافته ‌های این پژوهش در کنگره انجمن قلب اروپا ۲۰۲۵در مادرید، اسپانیا ارائه شدند.

بخش مراقبت‌ های بهداشتی مسئول نزدیک به ۵ درصداز انتشار گازهای گلخانه‌ ای در سطح جهانی است، که نیاز به مداخلاتی برای کاهش ردپای زیست ‌محیطی مراقبت‌ های بالینی را برجسته می ‌کند.

تحلیل متا در سطح فردی از چهار کارآزمایی تصادفی کنترل‌ شده شامل SELECT، FLOW، STEP HFpEF، و STEPHFpEF DM انجام شد. تمام این مطالعات شامل بیمارانی با نوعی از نارسایی قلبی به نام نارسایی قلبی با حفظ کسر جهشی(HFpEF)  بودند که با آگونیست‌ های گیرندهGLP-1  یا دارونما درمان شده بودند.برآوردهایی از میانگین روزهای بستری، پذیرش در بخش مراقبت ‌های ویژه (ICU)، مراجعه به اورژانس و ویزیت ‌های سرپایی به ازای هر رویداد نارسایی قلبی، و همچنین میزان انتشار گازهای گلخانه ‌ای مرتبط، از منابع منتشر شده قبلی استخراج شد.

در مجموع، ۵۴ مورد تشدید نارسایی قلبی در میان ۱۹۱۴بیمار دریافت‌ کننده درمان با آگونیست گیرنده GLP-1 گزارش شد، در حالی که ۸۶ مورد در میان ۱۸۲۹بیمار دریافت ‌کننده دارونما مشاهده شد. برآورد شد که بیماران تحت درمان، به‌ طور متوسط ۹.۴۵ کیلوگرم انتشار معادلCO₂ (CO₂e[1]) در سال به ازای هر بیمار داشته‌ اند، در مقایسه با ۹.۷۰کیلوگرم در سال به ازای هر بیمار در گروه دارونما.این تفاوت ‌ها عمدتاً ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ ای مرتبط با بستری شدن و ویزیت‌ های سرپایی به دلیل تشدید نارسایی قلبی بودند.

این مطالعه توسط دکتر سارجو گاناترا رهبری شد؛ وی مدیر بخش پایداری و نایب ‌رئیس تحقیقات در بیمارستان و مرکز پزشکی لاهی در ایالات متحده و رئیس سازمان غیرانتفاعیSustain Health Solutions  است که به مؤسسات مراقبت سلامت کمک می‌کند تا پایداری را در ارائه خدمات درمانی ادغام کنند.او توضیح داد:میزان بالقوه صرفه‌ جویی در انتشار زیست ‌محیطی که در تحلیل ما مشاهده شد، چشمگیر بود.

صرفه ‌جویی سالانه ۰.۲۵کیلوگرم  CO₂eبه ازای هر فرد از طریق کاهش بستری شدن ممکن است مقدار کمی به نظر برسد. با این حال، زمانی که این رقم برای میلیون‌ها بیماری که واجد شرایط دریافت این درمان‌ها هستند تعمیم داده شود، به بیش از ۲میلیارد کیلوگرم CO₂e صرفه‌ جویی‌ شده می ‌رسد. کاهش ‌هایی با مقیاس مشابه در تولید پسماند و مصرف آب نیز مشاهده شد .این پژوهش نشان داد که حتی دستاوردهای فردی کوچک و تدریجی می‌ توانند منجر به تأثیرات جمعی قابل ‌توجهی شوند.

دکتر سارجو گاناترا، گفت: ۲میلیارد کیلوگرم CO₂تقریباً معادل ۲۰,۰۰۰پرواز طولانی با ظرفیت کامل هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ یا انتشار گازهای گلخانه‌ای یک شهر مانند بروکسل طی سه ماه است. برای جبران این مقدار CO₂، حدود ۳۰ میلیون درخت باید طی ۱۰سال رشد کنند.

تحلیل ‌ها همچنین نشان دادند که بیمارانی که تحت درمان با آگونیست های گیرندهGLP-1  قرار گرفتند، به ‌طور متوسط ۶۹۵.۳۳کیلوگرم CO₂e کمتر در سال به ازای هر بیمار منتشر کردند که این کاهش عمدتاً به دلیل کاهش مصرف کالری روزانه نسبت به گروه دارونما بود.

دکتر گاناترا گفت: با ترکیب داده‌ های کارآزمایی‌ های بالینی با شاخص ‌های ارزیابی چرخه عمر زیست‌ محیطی، ما دیدگاه جدیدی برای ارزیابی تأثیر کامل تصمیمات نسخه‌ نویسی ارائه داده و همچنین نشان دادیم که درمان ‌های پزشکی می ‌توانند منافع دوگانه داشته باشند: سلامتی بهتر برای بیماران و سیاره ‌ای سالم‌ تر.ما امیدواریم در آینده، سیاست‌ گذاران شاخص‌ های پایداری را در ارزیابی فناوری‌ های سلامت، تصمیمات پوشش دارویی، و چارچوب‌ های خرید دارو ادغام کنند.

در این مطالعه، فرض شد که هر رویداد تشدید نارسایی قلبی شامل یک بستری شدن و یک سفر رفت ‌و برگشت به بیمارستان است. داده‌ های مربوط به انتشار گازهای گلخانه ‌ای ناشی از تولید و استفاده از آگونیست گیرنده GLP-1 از یک شرکت داروسازی پیشرو استخراج شد.

در این پژوهش، محققان از داده‌ های مدل ‌سازی‌ شده در مطالعات قبلی و مجموعه‌ داده‌ های انتشار چرخه عمر زیست ‌محیطی به جای اندازه ‌گیری‌ های مستقیم استفاده کردند. محققان نتوانستند تفاوت ‌های رفتاری فردی بیماران را در نظر بگیرند و از میانگین ‌های انتشار مرتبط با بیمارستان استفاده کردند.

دکتر گاناترا، گفت: گام بعدی این پژوهش، اعتبارسنجی مدل ‌سازی ما با داده‌ های واقعی انتشار و نتایج بالینی است. ما امیدواریم که در آینده، تأثیرات زیست‌ محیطی در طراحی کارآزمایی ‌های بالینی، فرآیندهای نظارتی دارو، و تصمیمات مربوط به فهرست دارویی ادغام شوند تا سیستم‌ های سلامت با اهداف سلامت سیاره‌ ای زمین هم‌ راستا شوند.

یافته‌ های این مطالعه همچنین از پژوهش ‌های قبلی حمایت می ‌کنند که نشان داده ‌اند درمان بیماران مبتلا به نارسایی قلبی با حفظ کسر جهشی با آگونیست‌ های گیرنده GLP-1 منجر به کاهش مراجعات بیمارستانی شده است.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20250827/GLP-1-receptor-agonists-improve-heart-failure-outcomes-and-reduce-environmental-impact.aspx