18 ژوئیه 2022 - بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله  The Science of Diabetes Self-Management and Care منتشر شده است، چندین معیار از خواب ضعیف با افزایش خطر ابتلا به دیسترس(ناراحتی و پریشانی) دیابت در بزرگسالان جوان مبتلا به دیابت نوع 1 مرتبط است.

کیفیت خواب، به طور فزاینده ای به عنوان یک عامل اصلی در سلامت کلی شناخته شده است و با پیامدهای مختلفی بر سلامت همراه است. مدت زمان خواب کوتاهتر - و به خصوص اختلالات خواب - با خطر بیشتر مرگ در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مرتبط است. ورزش و خواب کافی نیز با کاهش وزن مرتبط است و مطالعات نشان می‌دهد افرادی که خواب کافی دارند، کالری کلی کمتری مصرف می‌کنند. اگر به دیابت نوع 2 مبتلا نیستید، خواب کافی ممکن است خطر ابتلا به آن را در شما کاهش دهد و خوب خوابیدن ممکن است با افزایش سن، زوال شناختی را محدود کند.

در این مطالعه، محققان تعدادی از جنبه های مختلف خواب را در گروهی متشکل از 46 جوان مبتلا به دیابت نوع 1، در سنین 18 تا 30 سال بررسی کردند. محققان می خواستند بدانند چگونه این عوامل خواب با هر دو جنبه روانشناختی دیابت مانند پریشانی دیابت و نتایج فیزیکی مانند کنترل قند خون مرتبط است. شرکت‌کنندگان از مانیتوری که بر روی مچ دست بسته می شد برای ردیابی معیارهای خواب و از یک سیستم پایش مداوم گلوکز (CGM) برای بررسی قند خون بین ۶تا ۱۴روز استفاده کردند. آنها همچنین پرسشنامه ای را با هدف ارزیابی جنبه های مختلف پریشانی یا دیسترس دیابت تکمیل کردند.

خواب کوتاه و ضعیف با دیسترس بیشتر دیابت مرتبط است

معیارهای خواب شامل: زمان کل خواب، تنوع خواب(انحراف استاندارد از پارامترهای خواب هفتگی برای یک فرد) ، تأخیر در شروع خواب (مدت زمانی که طول می کشد تا به خواب بروید) و کارایی خواب (مدت زمان واقعی خواب در رختخواب) بود. بر اساس این اندازه‌گیری‌ها و سایر اندازه‌گیری‌های مربوط به دیابت، محققان دریافتند که زمان خواب کوتاه‌تر و کارآیی ضعیف خواب با ناراحتی عاطفی بیشتر در مورد ابتلا به دیابت یا مقابله با آن مرتبط است. از سوی دیگر، تنوع بیشتر در خواب، با درد عصبی بیشتری مرتبط بود، علامتی که ممکن است منعکس کننده نوروپاتی محیطی دیابتی باشد (گزگز، سوزش یا بی حسی که معمولاً به دلیل آسیب عصبی ناشی از افزایش گلوکز خون در پاها دیده می شود).

تأخیر طولانی‌تر در شروع خواب - طولانی‌تر شدن زمان به خواب رفتن - با چندین پیامد بد از جمله پریشانی بیشتر دیابت، سطوح بالاتر گلوکز خون و بار کلی بیشتر علائم مرتبط با دیابت، مرتبط بود. همه این ارتباط­ها حتی پس از تنظیم شاخص توده بدنی شرکت کنندگان(BMI، اندازه گیری وزن بدن که قد را در نظر می گیرد) قابل توجه باقی ماندند، به جز ارتباط بین تاخیر شروع خواب و بار کلی علائم.

محققان به این نتیجه رسیدند که بین معیارهای چندگانه کیفیت خواب و معیارهای متعدد بار ناشی از دیابت نوع 1 در بزرگسالان جوان، ارتباطی وجود دارد. با این حال، اصلاً مشخص نیست که آیا کم خوابی منجر به این پیامدهای بدتر می شود یا افرادی که مضطرب تر هستند یا کنترل دیابت بدتری دارند، تمایل به خواب ضعیف دارند- یا هر دو. اما با توجه به آنچه در مورد اهمیت خواب در چندین زمینه سلامتی می دانیم، اولویت بندی خواب ممکن است به ویژه برای بزرگسالان جوان مبتلا به دیابت نوع 1 ، مهم باشد.

منبع:

https://www.diabetesselfmanagement.com/news-research/2022/07/18/poor-sleep-quality-linked-to-greater-diabetes-distress-in-young-adults-with-type-1/