۲۸ اکتبر ۲۰۲۵- بر اساس تحلیل جدیدی که در نشریهBMJ Open Diabetes Research & Care منتشر شده است، کاهش آلبومینوری نقش حیاتی در بهبود پیامدهای بلندمدت بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه (CKD) و دیابت نوع ۲ دارد.
این مطالعه نشان داد که بیمارانی که طی دوره ای ۶ تا ۲۴ ماهه موفق به کاهش پایدار بیش از ۳۰ درصدی نسبت آلبومین به کراتینین ادراری شدند، با کاهش قابل توجه خطر مرگ، حوادث قلبیعروقی و پیشرفت بیماری کلیوی مواجه بودند. این نتایج نشان می دهد که آلبومینوری نه تنها نشانگر آسیب کلیوی است، بلکه یک هدف درمانی قابل تغییر است که می تواند بر بقاء کلی تأثیر بگذارد.
پژوهشگران دریافتند که پایش منظم آلبومینوری اطلاعات ارزشمندی درباره مسیر بیماری و پاسخ به درمان ارائه می دهد. بیمارانی که موفق به حفظ یا کاهش نسبت آلبومین به کراتینین شدند، با افت کندتر عملکرد کلیه و عوارض قلبیعروقی کمتر رو به رو بودند. در مقابل، افزایش بیش از ۳۰ درصدی آلبومینوری با مرگومیر بالاتر و پیشرفت سریع تر بیماری همراه بود.
این الگو، ارتباط نزدیک بین سلامت کلیه، سلامت عروقی و التهاب سیستمیک در افراد دیابتی را تقویت می کند. این یافته ها تأکید می کنند که درمان هایی با هدف کاهش آلبومینوری - مانند کنترل بهینه قند خون، مهار سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون، و داروهای جدید کاهشدهنده گلوکز – می توانند فراتر از محافظت کلیوی، فواید گسترده تری داشته باشند.
نویسندگان تأکید کردند که آلبومینوری باید به طور منظم ارزیابی شود و به عنوان یک نشانگر پویا برای موفقیت درمان در بیماران مبتلا به CKD و دیابت نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرد. شناسایی زودهنگام افزایش آلبومین می تواند پزشکان را به تشدید درمان ترغیب کرده و از آسیب های غیرقابل برگشت کلیوی یا قلبیعروقی جلوگیری کند. گنجاندن هدف کاهش آلبومینوری در راهبردهای مدیریت بالینی، مسیر عملی و قابل اندازه گیری برای بهبود پیامدهای بیماران فراهم می کند.
شواهد حاصل از این پژوهش به مجموعه شواهد روز افزونی اضافه گردید که نشان می دهند رویکردهای شخصی سازی شده و هدف محور می توانند به طور چشمگیری سلامت کلیوی و قلبی عروقی را در بیماری کلیوی مرتبط با دیابت بهبود بخشند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/lowering-albuminuria-improves-survival-and-kidney-outcomes-in-diabetes-related-ckd-study-157366