۱۹ژوئیه ۲۰۲۵- مطالعه ی منتشر شده در مجله مقالات آکادمی ملی علوم (PNAS) نشان داد که تغذیه - نه کاهش فعالیت بدنی- عامل اصلی افزایش نرخ چاقی در کشورهای توسعه یافته ی اقتصادی است.
در این تحقیق به رهبری پروفسور هرمن پونتزر، استاد بخش انسان شناسی تکاملی دانشگاه دوک (Duke)، داده های بیش از ۴۲۰۰فرد بزرگسال ۱۸تا ۶۰ساله در ۳۴جامعه در شش قاره مورد بررسی قرار گرفت. شرکت کنندگان سبک های زندگی متنوعی داشتند، از جوامع شکارچی گرفته تا جمع آوری کننده ی منابع طبیعی(مانند میوه ها و دانه ها ، ریشه ها و گیاهان)، کشاورز و جوامع صنعتی. پژوهشگران اندازه گیری های دقیقی از انرژی مصرفی روزانه، درصد چربی بدن، و شاخص توده بدنی (BMI) این افراد جمع آوری کردند تا تأثیر سبک زندگی و توسعه اقتصادی را بر مصرف انرژی و چاقی آنها بررسی کنند.
برای ارزیابی میزان صنعتیشدن جوامع، تیم تحقیقاتی "شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد (HDI)" را نیز لحاظ کرد، که عواملی مانند طول عمر، آموزش و رفاه اقتصادی را در نظر می گیرد. برخلاف انتظارات، این مطالعه نشان داد که افراد در کشورهای ثروتمند به اندازه ی ساکنان جوامع کم تر توسعه یافته یا حتی بیشتر از این جوامع، کالری دریافت می کنند(غذا می خورند).
پروفسور پونتزر گفت: «با وجود دهه ها تلاش برای درک علل اصلی بحران چاقی در کشورهای توسعه یافته، هنوز دستورالعمل های سلامت عمومی با تردید درباره ی اهمیت نسبی تغذیه و فعالیت بدنی صحبت می کنند. این تلاش گسترده ی بین المللی و همکاری علمی به ما امکان داد تا این نظریه های متضاد را آزمایش کنیم. اکنون مشخص است که تغییرات در رژیم غذایی نه کاهش فعالیت، علت اصلی چاقی در ایالات متحده و سایر کشورهای توسعه یافته است».
پژوهشگران تأکید کردند که اگرچه تغذیه عامل غالب در چاقی است، اما این به معنای نادیده گرفتن فعالیت بدنی نیست.
در این مطالعه آمده است: «تغذیه و فعالیت بدنی باید ضروری و مکمل یکدیگر در نظر گرفته شوند، این دو قابل جایگزینی نیستند».
منبع:
https://medicaldialogues.in/mdtv/diet-nutrition/videos/what-contributes-more-to-obesity-poor-diet-or-lack-of-exercise-study-sheds-light-152054