۹ نوامبر ۲۰۲۵- مصرف آب پرتقالبا کاهش بروز بیماری های قلبیعروقی مرتبط دانسته شده است؛ با این حال، مکانیسم های مولکولی زمینه ساز این فواید سلامتی هنوز به طور کامل شناخته نشده اند. این مطالعه با هدف بررسی مسیرهای مولکولی مرتبط با فواید مصرف مزمن آب پرتقال، از رویکرد ترانسکریپتومیک جهانی در سلول های تک هسته ای خون محیطی (PBMCs) استفاده کرده است.
در این پژوهش، داوطلبان سالم به مدت ۶۰ روز روزانه ۵۰۰ میلی لیتر آب پرتقال مصرف کردند. سپس سلول های PBMC از خون آن ها جدا شد و با استفاده از میکروآرایه های Clariom، پروفایل بیان ژن هایشان بررسی گردید. تحلیل ژنومی نشان داد که ۱۷۰۵ژن به طور معناداری تغییر بیان داشتند؛ از جمله ژن های اینترلوکین ۶ و اینترلوکین 1βمرتبط با التهاب،GSK3B و RIPK1 مرتبط با متابولیسم چربی، و NAMPT و NLRP3 مرتبط با تنظیم فشار خون.
علاوه بر این، بیان ۶۶میکرو آر ان آ(miRNA)، ۱۹ RNA بلند غیر کد کننده(lncRNA) و ۶۷RNA کوچک نوکلئولار (snoRNA) نیز تحت تأثیر قرار گرفت. تحلیل زیرگروه ها نشان داد که پاسخ های ترانسکریپتومیک بین افراد با وزن طبیعی و افراد دارای اضافه وزن متفاوت بود. تغییر بیان ژن های مرتبط با متابولیسم چربی و آدیپوژنز تنها در افراد دارای اضافه وزن دیده شد، از جمله GSK3B، GRK6،miR-548i و miR-1292-3p. در مقابل، تغییر در بیان ژن های مرتبط با فرآیند التهاب مانند STAT3،MAPK و miR-1185-2-5p فقط در افراد با وزن طبیعی مشاهده شد.
این یافته ها نشان می دهند که وزن بدن ممکن است بر پاسخ مولکولی به ترکیبات زیست فعال موجود در آب پرتقال تأثیر بگذارد و اطلاعاتی برای توصیه های تغذیه ای شخصی سازی شده در مورد مصرف غذاهای غنی از فلاونوئیدها فراهم کند.
منبع: