10ژانویه 2022- در بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2، مکانیسمی سبب فعال شدن بیش از حد یک کانال یونی حسی مکانیکی می شود که ممکن است یک هدف درمانی برای جلوگیری از ترومبوز یا شناسایی افراد در معرض این خطر باشد.

نزدیک به 80 درصد از مرگ و میرهای ناشی از دیابت نوع 2 (T2DM) با ترومبوز مرتبط هستند، این وضعیت زمانی رخ می دهد که لخته های خون سبب مسدود شدن یک ورید یا شریان شوند. به طور سنتی، تصور می‌شود که پروتئین‌های آزاد شده توسط رگ‌های خونی آسیب‌دیده ممکن است منجر به لخته شدن نامناسب خون شوند، اما مطالعه ی جدید محققان در بیمارستان بریگهام و زنان، به یک محرک دیگر و یک مکانیسم جدید اشاره می‌کند که ممکن است زمینه ساز ترومبوز باشد. با نمونه‌برداری از بیماران، محققان مکانیسم جدیدی را شناسایی کردند که در آن  PIEZO1، که یک کانال یونی حسی مکانیکی اصلی به شمار می رود، فعال می شود. در آزمایشگاه، این تیم اثرات و پتانسیل آن را به عنوان یک هدف درمانی برای جلوگیری از ترومبوز یا شناسایی افراد در معرض خطر بررسی کردند. نتایج این تحقیق درScience Translational Medicine  منتشر شده است.

پرفسور MacRaeCalum، معاون نوآوریهای علمی در دپارتمان پزشکی بریگهام، گفت: یکی از اهداف ما شناسایی نشانگرهای انسانی بیماری است که به ما امکان می دهد یک بیماری را با وضوح بالاتر تشخیص دهیم. وقتی به نمونه های خون بیماران مبتلا به دیابت نگاه کردیم، متوجه ی افزایش فعال شدن PIEZO1، شدیم. ما متوجه شدیم که این مکانیسم ممکن است نه تنها در دیابت، بلکه در لخته شدن خون در سایر بیماریها نیز نقش داشته باشد.

محققان، از جمله نویسنده ی اصلی این مقاله، Wandi Zhu، پژوهشگر فوق دکترا در آزمایشگاهMacRae، نمونه‌های خونی بیماران مبتلا به دیابت یا بدون دیابت را بررسی و آزمایش کردند و پاسخ‌های سلولی را در سطح هر بیمار ارزیابی نمودند. این تیم چندین خط از شواهد را یافتند که به نقش کلیدیPIEZO1  اشاره داشتند. نکته ی مهم این است که آنها دریافتند که افزایش قند خون برای افزایشPIEZO1  در نمونه های خون بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت 2 کافی است و باعث ایجاد مجموعه ای از پاسخ ها می شود که می تواند منجر به لخته شدن خون گردد.

محققان همچنین اتفاقاتی که با مهار نمودن این مکانیسم رخ می دهد را بررسی کردند. در مدل حیوانی از هایپرگلایسمی (سطح قند خون بالا) و در نمونه های خون بیماران، مهار PIEZO1 از تشکیل لخته جلوگیری کرد.

نویسندگان خاطرنشان کردند که قبل از اینکه نتایج این تحقیق به کاربردهای بالینی ترجمه شود، به مطالعات بیشتری نیاز است. درک عوارض جانبی بالقوه ی مهارPIEZO1 - پروتئینی که به طور گسترده در بدن بیان می شود - کلیدی خواهد بود. در حالی که به تحقیقات بیشتری نیاز است، یافته‌های آنها می‌تواند منجر به ابداع آزمایشی برای شناسایی بیمارانی شود که ممکن است مستعد ابتلا به این شکل از لخته شدن خون باشند.

پرفسور MacRae خاطرنشان کرد که هنوز چیزهای زیادی وجود دارد که باید مشخص گردد، اما رویکرد این پروژه برای شروع در کلینیک با بیماران، پتانسیل تسریع اکتشافات با تاثیر بالینی را دارد.

او افزود: ما هنوز در حال یادگیری چیزهای جدید زیادی در مورد بیماری هایی هستیم که فکر می کردیم به طور کامل آنها را درک کرده ایم. این تحقیق قدرت همکاری محققان با بیماران را نشان داد، تمام کارهایی که ما انجام دادیم با دسترسی به نمونه‌های بیماران ممکن شد. مطالعه ی بیماریهایی مانندT2DM ، در سطح هر بیمار می تواند به درک طیف کامل مکانیسم های بیماری کمک کند تا بتوانیم آنها را بهتر درمان کنیم.

منبع:

https://www.eurekalert.org/news-releases/939707