26ژانویه 2022 - یک مطالعه جدید در دانشگاه فنلاند شرقی نشان می دهد که فعالیت بدنی منظم به طور قابل توجهی پروفایل متابولیتی بدن را تغییر می دهد و بسیاری از این تغییرات با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 ، مرتبط هستند. جامعه مورد مطالعه شامل بیش از 7000 مرد بود که به مدت هشت سال تحت نظارت قرار گرفتند. این مطالعه نشان داد مردانی که بالاترین رده ی فعالیت بدنی را داشتند، 39 درصد کمتر از مردانی که از نظر فیزیکی غیرفعال بودند، در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 هستند.فعالیت بدنی با تغییر غلظت مجموعا 198 متابولیت مرتبط بود- متابولیتها ترکیباتی هستند که در نتیجه متابولیسم بدن ایجاد می‌شوند- و برخی از متابولیت‌هایی که تحت تاثیر افزایش فعالیت بدنی قرار گرفتند همان متابولیتهایی بودند که قبلاً با رژیم غذایی ارتقاء دهنده سلامت مرتبط بودند. علاوه بر این، این مطالعه نشان داد که افزایش فعالیت بدنی باعث بهبود ترشح انسولین می شود.

در مجموع 1260 متابولیت از نمونه های خون ناشتای شرکت کنندگان در این مطالعه، آنالیز شد. ارتباط فعالیت بدنی با پروفایل متابولیتی قبلاً به طور جامع و در چنین گروه گسترده ای مورد مطالعه قرار نگرفته بود. در واقع، این مطالعه که در ژورنال Metabolites منتشر شده است، اولین مطالعه ای است که ارتباط بین بسیاری از متابولیت ها و فعالیت بدنی را فاش کرده است.

محققان ارتباط فعالیت بدنی با مشخصات متابولیتی، حساسیت به انسولین، ترشح انسولین و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را در مردان شرکت کننده در مطالعه ی "سندرم متابولیک در مردان(METSIM)" بررسی کردند. هیچ یک از شرکت کنندگان در شروع مطالعه به دیابت مبتلا نبودند. در شروع مطالعه و هشت سال بعد، شرکت‌کنندگان پرسشنامه ی فعالیت بدنی را تکمیل کردند و همچنین تحت آزمایش تحمل گلوکز خوراکی قرار گرفتند و متابولیت‌هایشان در نمونه های خون ناشتای آنها آنالیز شدند.

مردان بر اساس فعالیت بدنی خود به چهار دسته تقسیم شدند: آنهایی که فعالیت بدنی نداشتند، آنهایی که فقط گاهی فعالیت بدنی داشتند، کسانی که به طور منظم فعالیت بدنی داشتند، اما فعالیت آنها بیش از دو بار در هفته نبود، و کسانی که به طور منظم حداقل سه بار در هفته فعالیت بدنی داشتند. مدت یک جلسه فعالیت بدنی حداقل 30 دقیقه تعریف شد.

فعالیت بدنی در مجموع با تغییر غلظت 198 متابولیت ارتباط داشت. از جمله، فعالیت بدنی باعث تغییر غلظت چندین لیپید شد، درست مانند تغییراتی که در مطالعات قبلی مشخص گردید با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 مرتبط هستند. در مطالعات قبلی مشاهده شد که رژیم غذایی ارتقاء دهنده سلامتی نیز به عنوان مثال، ارتباط مشابهی با سطوح اسیدهای چرب غیراشباع دارد. به عنوان بیومارکرهای متابولیکی کاملاً جدید مرتبط با فعالیت بدنی، محققان استروئیدها، اسیدهای آمینه، ایمیدازول‌ها، اسیدهای کربوکسیلیک و هیدروکسی اسیدها را شناسایی کردند.

در طول پیگیری، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 برای مردانی که از نظر بدنی فعال‌ترین بودند، 39 درصد کمتر و حتی برای مردانی که بیش از دو بار در هفته فعالیت بدنی نداشتند، در مقایسه با مردانی که از نظر فیزیکی غیرفعال محسوب می شدند، 30 درصد کمتر بود. سطوح پایین تر قند خون و انسولین ناشتا، و حساسیت به انسولین و ترشح بهتر انسولین، در مردانی مشاهده شد که فعالیت بدنی خود را در طول مدت پیگیری افزایش داده بودند.

ارتباط فعالیت بدنی با ترشح انسولین، علیرغم مطالعات متعدد در مورد این موضوع، نامشخص باقی مانده بود، اما اکنون این مطالعه تأیید کرد که افزایش فعالیت بدنی باعث بهبود ترشح انسولین می شود.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2022/01/220126144214.htm