۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ - دیابت بارداری می تواند مجموعه ای از عوارض را در فرزندان ایجاد کند، اما تاکنون دلایل آن به طور کامل شناخته نشده است .یک مطالعه ی جدید که به بررسی مرحله ی بنیادی در فرایند ساخت پروتئین ها از مواد ژنتیکی، موسوم به «اسپلایسینگ» پرداخته است، نشان می دهد این فرایند تحت تأثیر دیابت بارداری قرار می گیرد و نحوه ی خواندن و پردازش دستورالعمل های ژنتیکی توسط جفت تغییر می کند.
پژوهشگران دریافتند که در بارداری های مبتلا به دیابت بارداری، صدها پیام ژنتیکی به طور نادرست مونتاژ می شوند و این امر می تواند عملکرد جفت را مختل کند. آن ها یک پروتئین کلیدی به نام SRSF10 را شناسایی کردند که به نظر می رسد در اختلال این فرایند نقش دارد. هنگامی که این پروتئین در سلول های آزمایشگاهی مهار شد، همان خطاهایی که در دیابت بارداری دیده می شود ظاهر گردید؛ این موضوع نشان می دهد که هدف قرار دادن SRSF10 می تواند روزی به کاهش اثرات زیانبار دیابت بارداری بر فرزندان کمک کند.
دیابت بارداری چگونه بر نوزادان تاثیر می گذارد
دیابت بارداری (GDM)، نوعی دیابت است که در دوران بارداری ایجاد می شود و شیوع آن در سراسر جهان رو به افزایش است. GDM محیط متابولیکی جنین را دچار اختلال می کند، از جمله افزایش سطح قند خون ناشی از مادر.این وضعیت می تواند منجر به عوارض فوری برای نوزادان شود، مانند تولد نوزادان بسیار بزرگ یا بسیار کوچک نسبت به سن بارداری، افزایش زایمان های سزارین، زایمان زودرس و موارد دیگر. همچنین اثرات بلند مدتی بر فرزندان دارد و خطر ابتلا به چاقی و دیابت را در سال های بعدی زندگی افزایش می دهد.
پژوهش جدید تغییرات مولکولی را آشکار نمود
یک مطالعه ی جدید به رهبری پروفسور مایان سالتون و دکتر تال شیلر، همراه با دانشجویان دکتری ادن انگال و آدی گرشون نشان داد که دیابت بارداری جفت را در سطح مولکولی به شیوه هایی تغییر می دهد که پیش تر مشاهده نشده بود.
این مطالعه که در مجله ی Diabetes منتشر شده است، نشان دادGDM نحوه ی پردازش پیام های ژنتیکی توسط جفت را تغییر می دهد. با استفاده از داده های پیشرفته ی توالی یابی RNA از گروه هایی از زنان باردار اروپایی و چینی، تیم تحقیقاتی صدها تغییر را در نحوه ی «اسپلایسینگ» مولکول هایRNA کشف کرد؛ مرحله ای که تعیین می کند کدام دستورالعمل های پروتئینی در نهایت تولید شوند. این تغییرات ارتباط قوی با ژن های دخیل در متابولیسم و مسیرهای مرتبط با دیابت داشتند.
نقش SRSF10 و چشم اندازهای آینده
یافته ی کلیدی بر پروتئین SRSF10 متمرکز بود؛ پروتئینی که به کنترل اسپلایسینگRNA کمک می کند. هنگامی که پژوهشگران فعالیت SRSF10 را در سلول های جفت کاهش دادند، همان اختلالات مولکولی مشاهده شده در GDM ظاهر شد. این موضوع نشان می دهد که SRSF10 ممکن است تنظیم کننده ی اصلی عملکرد جفت باشد و بطور بالقوه به عنوان یک هدف درمانی جدید برای پیشگیری از عوارض بارداری مطرح شود.
پروفسور سالتون، گفت: «با درک اینکه دیابت بارداری چگونه جفت را در سطح مولکولی مختل می کند، می توانیم راه های جدیدی برای محافظت از فرزندان تصور کنیم».
دکتر شیلر افزود: «یافته های ما یک گام ما را به این هدف نزدیک تر می کند. با شناسایی بازیگران مولکولی خاص مانند پروتئین SRSF10، می توانیم به این فکر کنیم که چگونه این دانش را به راهبردهای واقعی برای بهبود نتایج بارداری تبدیل کنیم».
دیابت بارداری معمولاً با رژیم غذایی، ورزش و انسولین مدیریت می شود، اما زیست شناسی زیربنایی آن همچنان به خوبی شناخته نشده است. این پژوهش نشان می دهد تغییرات متابولیکی مشاهده شده درGDM می توانند نحوه ی پردازش ژن ها را تغییر دهند و مسیرهای تازه ای برای مداخله درمانی بگشایند.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-11-clues-reveal-gestational-diabetes-affects.html