رسیدگی به چالش های دیابت نوع 1 در سال های نوجوانی

 22 فوریه 2021 - کنترل دیابت هرگز کار آسانی نیست، اما کنار آمدن با دیابت نوع 1 می تواند یک چالش مخصوص برای نوجوانان باشد.

بنیاد تحقیقات دیابت نوجوانان (JDRF)، می گوید: انتقال از کودکی به نوجوانی می تواند برای کودکان مبتلا به دیابت نوع 1 و والدین آنها سخت باشد.همانطور که پسران و دختران مبتلا به دیابت نوع 1 وارد مرحله ی بلوغ می شوند، تغییرات زیادی را تجربه می کنند، از جمله افزایش رشد و اشتها، که نیاز به انسولین را افزایش می دهد.در دوران کودکی، غذا خوردن با نسبت یک واحد انسولین به ازای هر 30 گرم کربوهیدرات متعادل می شود، اما به گفته ی این بنیاد، با ورود به مرحله ی نوجوانی آنها به یک واحد انسولین برای 10 تا 15 گرم کربوهیدرات نیاز دارند.

هورمون های جنسی (استروژن و تستوسترون) نیز مخالف با انسولین کار می کنند. انسولین قند خون را کاهش می دهد، اما هورمون های جنسی باعث افزایش آن می شوند. هورمون های استرس مانند کورتیزول نیز قند خون را افزایش می دهند و نوجوانان می توانند سطح بالایی از استرس را تجربه کنند.

این کارشناسان خاطرنشان کردند: جنبه های عاطفی و اجتماعی بلوغ همچنین می تواند مدیریت دیابت نوع 1 را دشوارتر کند. هنگامی که فشار همسالان و طیف گسترده ای از فعالیت ها، فشار آورتر به نظر می رسند، مدیریت قند خون دشوارتر خواهد شد.

نوجوانان می توانند در این سن بسیار پر مشغله باشند و تزریقات بولوس، بررسی قند خون، وسایل لازم و موارد دیگر را فراموش کنند.

کودکانی که وارد دوران بلوغ می شوند، به انسولین روزانه ی بیشتری نیاز دارند. بنیاد تحقیقات دیابت نوجواناندر یک خبر جدید توصیه کرد: بهتر است که در مورد هر افزایش ناگهانی و غیرمنتظره ی قند خون خود با پزشکتان صحبت کنید تا برنامه ی درمانی، رژیم غذایی و ورزشی شما را تنظیم کنند.

مدرسه همچنین می تواند سخت تر شود و فشار بیشتری را به آنها وارد کند، خصوصاً اگر آنها در حال کنار آمدن با مدیریت دیابت نوع 1 خود به تنهایی باشند. مطالعات نشان می دهد نوسانات کم، یا زیاد قند خون بر توانایی تمرکز تأثیر می گذارد.

والدین می توانند در این دوران دشوار گام هایی برای کمک به فرزندان خود بردارند. یک برنامه رسمی در مدارس برای کمک و حمایت از کودکان با نیازهای پزشکی، به نام برنامه 504 وجود دارد که به دانش آموزان اجازه می دهد اگر قند خون آنها خیلی زیاد یا کم باشد، بتوانند امتحانات خود را به تاخیر بیاندازند یا در امتحان شرکت نکنند.

نوجوانان باید قبل از هر امتحان درسی، قند خون خود را بررسی کنند. آنها نمی خواهند احساس متفاوت بودن با دیگران را داشته باشند یا جلب توجه کنند. بنابراین، مهم است که در ابتدای سال با مدرسه و معلمان در مورد شرایط فرزندتان و قوانین حمایت کننده از او مکالمه ای داشته باشید.

کسانی که دیابت نوع 1 دارند و ورزش می کنند، باید بیماری خود را بخوبی تحت کنترل داشته باشند تا بتوانند بر روی بازی یا مسابقه ی خود تمرکز کنند.

داشتن این چک لیست به شما کمک می کند:

•         در هر صورت مطمئن شوید که مایعات و گلوکز مورد نیاز، یک گلوکومتر و انسولین را به همراه دارید. با مربی ورزش مدرسه در مورد امکان نیاز خود به گلوکاگون صحبت کنید و مطمئن شوید که نحوه ی کار با کیت گلوکاگون و تزریق آن را می داند.

•         وسایل ورزشی مورد نیاز خود را بهمراه داشته باشید. در مورد قوانین و انتظارات منطقی باشید، اما رفتار متفاوت با دانش آموزان دیابتی نسبت به سایر بازیکنان در طولانی مدت کمکی نخواهد کرد.

•         قند خون خود را کنترل کنید. در یک زمین ورزشی، در استخر یا در یک پیست، اگر سطح قند خون افراد مبتلا به دیابت نوع 1 در محدوده هدف باشد، بهتر عمل می کنند.

•         درصورت نیاز به کمک، بلند صحبت کنید. الگوهایی را پیدا کنید که نقطه شروع خوبی برای هر تمرین و / یا بازی باشد.

بنیاد تحقیقات دیابت نوجوانان، می گوید: والدین باید به کودکان کمک کنند تا یاد بگیرند که دیابت خود را به تنهایی مدیریت کنند. با برداشتن گام های کوچک به نوجوانان خود کمک کنید تا به طور مستقل فعالیت های خود را انجام دهند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2021-02-diabetes-teen-years.html