۱ دسامبر۲۰۲۵- در مقاله ای جدید با عنوان «دیابت سارکوپنیک: یک اولویت بالینی ناشناخته و برآورده نشده» که در مجله Clinical Nutrition منتشر گردید، متخصصان تغذیه و دیابت بر یک عارضه کمتر شناخته شده اما جدی دیابت تمرکز کرده اند: کاهش پیشرونده توده و قدرت عضلانی، وضعیتی که به نام "دیابت سارکوپنیک" شناخته می شود. نویسندگان همچنین هشدار دادند که نسل جدید داروهای کاهش وزن مانند سماگلوتاید این مشکل را پیچیده تر می کند، زیرا بخشی از کاهش وزن ناشی از این داروها به دلیل کاهش توده عضلانی است.
این مقاله که مورد تأیید انجمن اروپایی تغذیه بالینی و متابولیسم (ESPEN) و گروه مطالعات تغذیه دیابت (DNSG) قرار گرفته است، هشدار می دهد که این مشکل شایع، کمتر تشخیص داده شده و با پیامدهای سلامت به مراتب بدتر در بیماران دیابتی مرتبط است.
دکتر هانا کاهلووا، یکی از نویسندگان این مقاله و مدیر تحقیقات بالینی در کمیته پزشکان برای پزشکی مسئولانه، گفت:دیابت سارکوپنیک زمانی رخ می دهد که دیابت همراه با کاهش قابل توجه عضله باشد؛ چیزی فراتر از روند طبیعی پیری.
شیوع، عوامل و پیامدها
محققان نوشتند بر اساس مطالعات موجود تقریباً یک نفر از هر چهار بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ دچار سارکوپنی است. در مقایسه با افراد غیر دیابتی، این بیماران در معرض خطر بسیار بالاتر سستی، ناتوانی، بستری طولانی تر در بیمارستان، افزایش خطر مرگ و همچنین پیامدهای ضعیف تر در بیماری هایی مانند نارسایی قلبی و بیماری مزمن کلیوی قرار دارند.
از دید نویسندگان، کاهش عضله در دیابت ناشی از عوامل متعددی است، از جمله:کم تحرکی، رژیم غذایی نامناسب، التهاب مزمن، مقاومت به انسولین، قند خون بالا، و عوارض دیابت مانند آسیب عصبی.
همچنین نگرانی جدید مطرح شده، این است که " کاهش وزن ناشی از داروهای مدرن دیابت مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید بخشی به دلیل کاهش عضله است"؛ بنابراین پایش و محافظت از سلامت عضلات در طول درمان اهمیت بیشتری پیدا می کند.
راهکارها و توصیه ها
نویسندگان تأکید کردند که دیابت سارکوپنیک اجتناب ناپذیر نیست و می توان آن را مدیریت کرد. آنها توصیه کردند که در افراد مبتلا به دیابت – به ویژه سالمندان و کسانی که دچار کاهش وزن هستند – غربالگری منظم انجام شود. اقدامات ساده ای مانند آزمایش قدرت عضلانی و اسکن ترکیب بدن می تواند افراد در معرض خطر را شناسایی کند.
همچنین بر اهمیت دریافت کافی پروتئین، ورزش های قدرتی یا مقاومتی منظم و کاهش زمان بی تحرکی به عنوان روشهای عملی و مبتنی بر شواهد برای حفظ و بهبود سلامت عضلات تأکید شده است.
این مقاله از پزشکان، نظام های سلامت و پژوهشگران می خواهد دیابت سارکوپنیک را به عنوان یک عارضه جدی دیابت به رسمیت بشناسند و سلامت عضلات را در مراقبت های روتین بیماران دیابتی، در کنار مدیریت قند خون و خطرات قلبیعروقی، ادغام کنند.
دکتر کاهلووا در پایان گفت: دیابت سارکوپنیک یک عارضه کمتر شناخته شده است که پیامدهای بیماران دیابتی را به طور قابل توجهی بدتر می کند. محافظت از عضله از طریق تغذیه مناسب، تمرینات قدرتی و غربالگری منظم باید بخشی از مراقبت استاندارد دیابت باشد.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-12-diabetes-muscle-loss-worse-outcomes.html