20ژانویه 2023- مطالعه جدیدی که در Diabetes, Obesity and Metabolism منتشر شده است، نشان می دهد که درمان ترکیبی با SGLT2-Is و MRA با آلبومینوری کمتر در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، در مقایسه با تک درمانی با SGLT2-Is یا MRAs ، مرتبط است.

دیابت ملیتوس (DM)،علت اصلی بیماری مزمن کلیوی است. آلبومینوری با افزایش خطر مرگ و میر قلبی عروقی همراه است. مهارکننده های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز 2 (SGLT2-Is) و آنتاگونیست های گیرنده ی مینرالوکورتیکوئید (MRAs) در برابر آلبومینوری از کلیه ها محافظت می کنند. با این حال، اثرات ترکیبی آنها بر آلبومینوری نامشخص است. محققان یک متاآنالیز شبکه ای را برای بررسی اثرات SGLT2-Is،MRAs ، و درمان ترکیبی با آنها بر آلبومینوری در دیابت نوع 2، انجام دادند.

آنها به طور سیستماتیک PubMed، Medline، EMBASE، و کتابخانه کاکرین را از ابتدا تا 20 نوامبر 2022 جستجو کردند. برای این بازنگری جامع، محققان به جستجوی کارآزمایی های تصادفی کنترل شده و متقاطعی پرداختند که MRAs، SGLT2-Is، MRAs + SGLT2-Is، یا یک دارونما را در بیماران مبتلا بهدیابت 2با نسبت آلبومین به کراتینین ادراری 30میلی گرم بر گرم کراتینین، مقایسه کرده بودند. در این متاآنالیز 17 مطالعه با 34412 بیمار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتیجه اولیه ی تغییر در نسبت آلبومین به کراتینین ادراری(UACR) بود.

نتایج این مطالعه به شرح زیر است:

· استفاده از درمان ترکیبی با SGLT2-Is وMRA ، با آلبومینوری کمتر در مقایسه با استفاده از SGLT2-Is،MRAs  یا دارونما به تنهایی همراه بود.

· درمان با SGLT2-Is یا MRA به تنهایی، باعث کاهش قابل توجه UACR در مقایسه با دارونما شد.

· اثرات MRA بر UACR با اثرات SGLT2-Is بر UACR قابل مقایسه بود. تجزیه و تحلیل حساسیت نتایج مشابهی را نشان داد.

محققان نتیجه گیری نمودند که درمان ترکیبی با SGLT2-Is و MRAs با آلبومینوری کمتر در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با تک درمانی با SGLT2-Is یاMRAs ، همراه است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/sglt2-is-and-mras-combo-associated-with-lower-albuminuria-in-patients-with-type-2-dm-105915