۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶- ادم ماکولای دیابتی (DME) عامل اصلی کاهش بینایی در افراد مبتلا به دیابت است. درمان استاندارد اغلب نیازمند تزریقهای مکرر داخل زجاجیهای آنتی- VEGFاست که میتواند بار مالی و درمانی قابلتوجهی به همراه داشته باشد. برای ارزیابی یک جایگزین بالقوه با بار درمانی کمتر، محققان رژیم درمانی جدید ۱+۱+ PRNرا با روش متداول ۳+ PRNمقایسه کردند.
دکتر ژیهوی دونگ و همکارانش از دپارتمان چشمپزشکی بیمارستان سوم وابسته به دانشگاه پزشکی ونژو در چین، یک مطالعۀ گذشتهنگر را برای مقایسۀ این دو درمان انجام دادند که شامل ۲۸ چشم از ۲۳ بیمار مبتلا به DMEبود که قبلاً تحت درمان قرار نگرفته بودند. در گروه ۱+۱+PRN، بیماران یک یا دو تزریق آنتی-VEGF و به دنبال آن یک ایمپلنت داخل زجاجیهای دگزامتازون در چهار هفته بعد دریافت کردند و تزریقهای اضافی آنتی- VEGFدر صورت نیاز انجام شد. در گروه ۳+PRN، بیماران سه تزریق ماهانه آنتی- VEGFقبل از تغییر به درمان در صورت نیاز دریافت کردند.
پژوهشگران بهترین حدت بینایی اصلاحشده، فشار داخل چشمی و پارامترهای تصویربرداری شبکیه را در ابتدا و در طول ویزیتهای پیگیری تا ۲۵ هفته پس از شروع درمان ارزیابی کردند.
یافتههای این مطالعه که در ژورنال Eye Discoveryمنتشر شده است، عبارتند از:
· هر دو رژیم درمانی باعث بهبود قابلتوجه بهترین حدت بینایی اصلاحشده و پارامترهای آناتومیک شبکیه نسبت به وضعیت پایه شدند.
· کاهش معنیداری در ضخامت مرکزی ماکولا، کانونهای بیشبازتابی (هایپررفلکتیو) و مساحت کیستها در شبکه مویرگی عمقی در هر دو گروه مشاهده شد.
· هیچ تفاوت آماری معنیداری بین دو استراتژی درمانی از نظر پیامدهای بینایی یا آناتومیک یافت نشد.
· رژیم متوالی آنتی- VEGFبه همراه دگزامتازون روند بهبود بینایی بیشتری را نشان داد، اگرچه این تفاوت از نظر آماری معنیدار نبود.
· ضخامت مرکزی ماکولا در گروه ۱+۱+ PRNبا ثبات بیشتری در طول زمان کاهش یافت، در حالی که در گروه درمان متداول نوسانات خفیفی مشاهده شد.
· بیماران دریافتکننده رژیم ۱+۱+PRN بهطور معنیداری به تزریقهای داخل زجاجیهای کمتری نسبت به گروه تحت درمان با پروتکل استاندارد ۳+ PRNنیاز داشتند.
· پروفایلهای ایمنی بین دو گروه قابل مقایسه بود و تفاوت معنیداری در بروز افزایش فشار داخل چشمی مشاهده نشد.
محققان به محدودیتهای این مطالعۀ از جمله حجم نمونه کوچک، طراحی گذشتهنگر، دوره پیگیری کوتاه، استفاده از عوامل مختلف آنتی- VEGFو تخصیص غیرتصادفی درمان اشاره کردند که ممکن است باعث سوگیری در انتخاب شده باشد.
با وجود این محدودیتها، مطالعه نشان داد که رژیم ۱+۱+ PRNکارایی و ایمنی قابلمقایسهای با روش متداول دارد و مزایای بالقوهای در پیامدهای بینایی، ثبات درمانی و کاهش بار تزریقها ارائه میدهد. برای تأیید این یافتهها به مطالعات تصادفیسازیشده بزرگتری نیاز است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/ophthalmology/news/novel-combination-therapy-shows-promise-for-diabetic-macular-edema-study-174936