۹ جولای ۲۰۲۶- این مطالعۀ کوهورت آینده‌نگر بر روی متخصصان مراقبت‌های بهداشتی بزرگسال در ایالات متحده نشان داد که تمرینات مقاومتی منظم با کاهش چشمگیر خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ (T2D) همراه است. بیشترین اثر محافظتی در افرادی مشاهده شد که تمرینات مقاومتی خود را در طول دوره میانسالی به طور مداوم حفظ کرده بودند، به ویژه زمانی که این تمرینات با فعالیت هوازی کافی و محدود کردن زمان نشستن برای تماشای تلویزیون ترکیب شده بود. این یافته‌ها از گنجاندن تمرینات مقاومتی به عنوان یک جزء اصلی در استراتژی‌های سبک زندگی برای پیشگیری از دیابت، در کنار فعالیت‌های هوازی و کاهش رفتارهای بی‌تحرک، حمایت می‌کنند. این مطالعه در مجلۀ  JAMA Network Openمنتشر شد.

پژوهشگران تحلیل گسترده‌ای از داده‌های پزشکی انجام دادند که از سه مطالعه برجسته و طولانی‌مدت آمریکایی جمع‌آوری شده بود: مطالعه سلامت پرستاران، مطالعه سلامت پرستاران ۲ و مطالعه پیگیری متخصصان سلامت. برای شناسایی الگوهای ورزشی خاص در طول زندگی، از داده‌های متخصصان مراقبت‌های بهداشتی که حداقل ۳ ارزیابی جامع ورزشی را در بازه سنی ۴۰ تا ۶۰ سالگی انجام داده بودند، استفاده شد.

زمان صرف شده برای تمرینات مقاومتی به طور مداوم هر ۲ تا ۴ سال یک بار به دست آمد و به ۵ گروه تقسیم شد: به‌طور مداوم کم، از زیاد به کم، از کم به زیاد، متغیر و به‌طور مداوم زیاد. شاخص اصلی پیامد در طول دوره پیگیری، بروز دیابت نوع ۲ بود. مدل‌های رگرسیون خطای متناسب کاکس به محاسبه نسبت‌های خطر (HRs) تعدیل شده چندمتغیره و فواصل اطمینان ۹۵ درصد، پس از تعدیل عوامل رژیم غذایی، وزن اولیه بدن، عادات سیگار کشیدن و سابقه خانوادگی کمک کردند.

یافته‌های کلیدی:

·  این مطالعه اپیدمیولوژیک طولی در مورد میزان بروز دیابت نوع ۲، اطلاعات سلامت را از یک گروه ترکیبی شامل ۱۴۳,۷۱۵ شرکت‌کننده بزرگسال با موفقیت جمع‌آوری و تحلیل کرد.

·  میانگین سن پایه در گروه ترکیبی متخصصان سلامت ۱۰.۵ ± ۵۶.۰ سال بود که ۷۸.۳ درصد آن‌ها را زنان تشکیل می‌دادند.

·  در طول یک دوره پیگیری جامع با میانگین ۵.۰ ± ۱۹.۲ سال، ۱۰۰۳۸ مورد دیابت نوع ۲ مشاهده شد.

·  میزان بروز دیابت در شرکت‌کنندگانی که ۲ ساعت یا بیشتر در هفته تمرینات مقاومتی انجام می‌دادند، در مقایسه با شرکت‌کنندگانی که این تمرینات را انجام نمی‌دادند، کمتر بود(نسبت خطر ۰.۷۳ با فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۶۶ – ۰.۸۱).

·  در رابطه با بررسی روند طولانی‌مدت، افرادی که تمرینات منظم با وزنه (بیش از ۰.۵ ساعت در هفته) داشتند، در مقایسه با افراد در دسته به‌طور مداوم کم، با ۴۲ درصد خطر کمتر در ابتلا به دیابت نوع ۲ مواجه بودند(نسبت خطر= 0.58 با فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.45 – 0.74).

·  افرادی که در طول زمان فعالیت بدنی خود را افزایش دادند، یعنی پس از شروع با یک سبک زندگی غیرفعال به الگوی پیگیری کم به زیاد رسیدند، با کاهش ۲۱ درصدی در خطر دیابت مواجه بودند(نسبت خطر= 0.79 با فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.66 – 0.94).

·  کمترین میزان خطر دیابت در میان شرکت‌کنندگانی ثبت شد که با موفقیت توصیه‌های مربوط به ورزش هوازی (حداقل ۱۵ ساعت معادل متابولیک در هفته) و تمرینات با وزنه (حداقل ۱ ساعت در هفته) را با محدود کردن تماشای تلویزیون در حالت نشسته (کمتر از ۲ ساعت در روز) ترکیب کرده بودند؛ این گروه به کاهش چشمگیر ۶۲ درصدی در نرخ ابتلا به دییابت دست یافتند(نسبت خطر= 0.38 با فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.34 – 0.42).  

این مطالعه نشان داد که تمرینات مقاومتی در میان متخصصان مراقبت‌های بهداشتی آمریکایی با کاهش قابل توجه خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است، به ویژه در افرادی که در طول میانسالی به طور منظم ورزش کرده‌اند و این فعالیت را با سطوح مناسب از ورزش هوازی و حداقل زمان نشستن برای تماشای تلویزیون ترکیب نموده‌اند. این یافته‌های پیشگامانه، حاصل تحلیل پایگاه‌های داده چندین ده ساله، یک پایه تجربی ارزشمند برای پزشکی متابولیک معاصر فراهم کرده است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/resistance-training-significantly-lowers-type-2-diabetes-risk-study-173815