دیابت یکی از شایعترین بیماری‌های غیرواگیر در جهان است و دیابت نوع 2، شایعترین شکل بروز دیابت محسوب می‌شود. برخلاف دیابت نوع 1، در این بیماری نقصی در ترشح انسولین به عنوان عامل اصلی تنظیم قند خون وجود ندارد، بلکه مقاومت سلولی به هورمون انسولین باعث عدم تعادل در قند خون شده و بقیه عوارض از همین­جا سرچشمه می‌گیرد.

اینکه علی‌رغم ترشح انسولین، چه عواملی باعث عدم کارکرد مناسب این هورمون می‌شود، همواره بعنوان یک پرسش اساسی در ذهن پژوهشگران وجود داشته است.

اخیرا یک مطالعه مروری در مرکز تحقیقات فیزیولوژی پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در خصوص تاثیر سطح بالای اسید اوریک در خون بر مقاومت بر انسولین انجام شده است.

دکتر اصغر قاسمی، رئیس این مرکز تحقیقاتی در مورد این پژوهش، گفت: با توجه به وجود ارتباط دوگانه‌ی بین مقاومت به انسولین و نقص عملکرد سلول‌های اندوتلیال (هدف هورمون انسولین) از یکسو و اختلال عملکرد سلول‌های اندوتلیال بعنوان عامل اولیه ایجادکننده­ی اختلال حساسیت به انسولین در بافت‌های محیطی از سوی دیگر، ساز و کارهای متعددی در جفت‌سازی مقاومت به انسولین و اختلال عملکرد اندوتلیال، مؤثر شناخته شده‌اند.

وی افزود: اسید اوریک به عنوان یکی از محصولات سوخت و ساز در کبد موجب اختلال در مسیر پیام‌­رسانی انسولین در بافت اندوتلیال می‌شود.

او اظهار کرد: از این رو افزایش غلظت اسید اوریک خون بعنوان عامل خطر بروز مقاومت به انسولین و دیابت نوع ۲، از طریق ایجاد اختلال در عملکرد اندوتلیال شناخته شده است.

دکتر قاسمی همچنین توضیح داد: شناخت مکانیسم های مذکور می‌­تواند به درک عوامل خطر اصلی ایجادکننده­ی دیابت نوع ۲و اختلالات اندوتلیال عروق وابسته به مقاومت به انسولین، و نیز طراحی راهبرد­های درمانی مناسب کمک کند. اسید اوریک یک ماده آلی است که در بدن انسان از شکستن پورین که در مواد غذایی پروتئینی نظیر جگر و گوشت وجود دارد، تولید می شود.

منبع:

www.isna.ir