4 ژوئیه 2024 - در مطالعه ی اخیراً منتشر شده در JAMA Surgery، محققان بررسی کردند که آیا روش RYGB یا بای پس معدهRoux-en-Y ، فاکتورهای خطر قلبی عروقی را مستقل از محدودیت کالری و کاهش وزن کاهش می دهد یا خیر.

پیشینه

جراحی چاقی موثرتر از درمان غیرجراحی برای کاهش وزن بدن و عوامل خطر بیماری های قلبی عروقی در افراد دارای چاقی مفرط است. جراحی چاقی با خطر کمتر حوادث قلبی عروقی و مرگ و میر کلی همراه است. با این حال، مشخص نیست که اثرات دقیق جراحی، به دلیل محدودیت کالری است یا کاهش وزن.

بای پس معدهRoux-en-Y ، همچنین عوامل خطر قلبی عروقی، عوارض و مرگ و میر را کاهش می دهد. با این حال، مکانیسم های اساسی آن نامشخص است. در حالی که برخی از مطالعات هیچ تغییری را بین RYGB و رژیم غذایی در مورد عملکرد سلول‌های بتا پانکراس، ترکیب بدن، حساسیت به انسولین یا پارامترهای گلوکز گزارش نکردند، برخی دیگر بهبودهای بیشتری را در این پارامترها، شاخص دیسپوزیشن[1] و حساسیت به انسولین بعد از RYGB نشان دادند.

در مورد این مطالعه

در این کارآزمایی کنترل‌شده ی غیرتصادفی‌، محققان تغییرات متغیرهای خطر قلبی عروقی را طی شش هفته در افراد چاق که تحت رژیم غذایی بسیار کم کالری(VLED، کمتر از 800 کیلو کالری در روز) یا جراحی بای پس معده Roux-en-Y قرار گرفتند، همراه با محدودیت کالری و کاهش وزن مربوطه ارزیابی کردند.

محققان تأثیر وزن بدن، رژیم غذایی کم کالری و بای پس معده را بر فراهمی زیستی دارو، عوامل خطر قلبی عروقی و بیومارکرهای متابولیک (COCKTAIL) در یک کلینیک ارائه دهنده ی مراقبت های تخصصی در نروژ بررسی کردند. این مطالعه شامل بزرگسالان چاق با وزن بدن ثابت در سه ماه گذشته بود که برای شرکت در برنامه ی رژیم غذایی بسیار کم کالری(VLED) یا انجام جراحی RYGB برنامه ریزی شده بودند. ثبت نام در 26 فوریه 2015 آغاز شد. ویزیت اولیه ی بیماران در 18 مارس 2015 بود و آخرین ویزیت در 9 اوت 2017 انجام شد. محققان داده ها را بین 30 آوریل 2021 و 29 ژوئن 2023 تجزیه و تحلیل کردند.

مداخلات در این مطالعه شامل سه هفته رژیم غذایی کم کالری یاLED(کمتر از 1200 کیلو کالری در روز) قبل از یک رژیم شش هفته ای  VLEDیا بسیار کم کالری(37 نفر)؛یا یک رژیم شش هفته ایVLED  به دنبال جراحیRYGB  بود(41 نفر). مقایسه های بین گروهی شامل تغییرات کوتاه مدت (در عرض شش هفته) در عوامل خطر قلبی عروقی، مانند شاخص توده بدنی(BMI)، چربی کل بدن، نسبت اندازه ی دور کمر به باسن، حساسیت به انسولین، گلوکز ناشتا، چربی خون، فشار خون و نشانگرهای بیولوژیکی قلبی متابولیکی بود.

محققان ارزیابی هایی را در هفته ی صفر (شروع مطالعه)، هفته ی سوم(پایان LED)، هفته پنجم و هفته نهم برای بررسی تغییرات در پروتئین/پپتید، متابولیت و اسید صفراوی در بیماران تحت RYGB در مقابل VLED با تطابق کاهش وزن انجام دادند. پارامترهای ارزیابی شامل پپتید C، ضربان قلب، لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL)، لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL)، آپولیپوپروتئین B، تری گلیسیرید، لیپوپروتئین (a)، کلسترول تام، توده بدون چربی و توده ی چربی بود.

یک متخصص تغذیه مشاوره های هفتگی را با شرکت کنندگان به عنوان بخشی از کارآزمایی برای افزایش رعایت رژیم غذایی ارائه کرد. جراحان بیمارستانRYGB لاپاراسکوپی استاندارد را انجام دادند و پایبندی بیماران به یک رژیم غذایی چهار روزه را کنترل کردند. محققان از مدل HOMA-IRبرای ارزیابی حساسیت به انسولین استفاده نمودند.

محققان مدل‌سازی اثرات مختلط خطی را برای تجزیه و تحلیل، تنظیم سن، جنسیت، نوع درمان و مدت زمان انجام دادند. اهداف اکتشافی با متابولیسم قلبی عروقی و فراهمی زیستی و دفع داروهایی مانند میدازولام مرتبط بود. محققان برای نتایج اکتشافی 40 بیمار را در هر گروه قرار دادند که شامل 15 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 و بیش از 15 بیمار با تحمل گلوکز در محدوده نرمال، بود.

نتایج

در بین 78 بیمار، میانگین سنی 48 سال بود. 65درصدزن(51 نفر) و 99 درصد سفیدپوست(77 نفر) بودند. به جز میانگین BMI کمی بالاتر از 44.5 در گروه RYGB در مقابل 41.9 در گروه VLED، مشخصات دموگرافیک و بالینی پایه در بین گروه ها یکسان بود.

مولکول های لیپیدی آتروژنیک اولیه سرم مانند LDL، لیپیدهای غیرHDL، آپولیپوپروتئین B و لیپوپروتئین (a) پس از RYGB در مقایسه باVLED - با وجود از دست دادن مقدار قابل مقایسه ی توده چربی در هر دو گروه- کاهش یافتند. تفاوت بین گروهی مربوطه (میانگین) به ترتیب 18-، 17-  و9.9-میلی گرم در دسی لیتر و نسبت متوسط ​​ژئومتریک 0.6 یونیت در لیتربود. تغییرات در کنترل قند خون و فشار خون بین گروه ها مشابه بود.

افراد در گروه RYGB وزن بیشتری را نسبت به گروه VLED با اختلاف میانگین 2.3 کیلوگرم از دست دادند. تغییر در وزن بدن بین هفته سوم و پنجم رخ داد و بعداً موازی باقی ماند. لیپوپروتئین(a) و آپولیپوپروتئین B پس از RYGB کاهش یافت اما بعد از  VLEDکاهش نیافت. RYGB منجر به تغییرات بیشتر در چربی ها و متابولیت ها شد که در گروه VLED مشاهده نشد، با 21 چربی اضافی کمتر (2٪) و نسبت اسیدهای چرب امگا 6 به امگا 3.

نتیجه

این مطالعه نشان داد که RYGB می تواند خطر قلبی عروقی را مستقل از کاهش وزن، به ویژه در افراد مبتلا به چاقی شدید، کاهش دهد. این تیم شش هفته پس ازRYGB ، کاهش لیپیدهای آتروژنیک اولیه را مشاهده کردند، اما بعد از VLED با وجود کاهش توده چربی مشابه، چنین کاهشی مشاهده نشد. در هر دو گروه HbA1c، حساسیت به انسولین و فشار خون بهبود یافت و بهبودهای متابولیک اولیه در طول دوره ی سه هفته ای اولیه ی رژیم کم کالری (LED) مشاهده شد.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240704/Study-suggests-gastric-bypass-can-reduce-cardiovascular-disease-risk-irrespective-of-weight-loss.aspx

 



[1]شاخص انحراف به عنوان معیاری برای عملکرد سلول های بتا و توانایی بدن در دفع بار گلوکز استفاده می شود. بنابراین کاهش شاخص تمایل، تبدیل مقاومت به انسولین به دیابت نوع 2 را پیش‌بینی می‌کند