5 ژوئیه 2024 - بر اساس مطالعه ی جدید و نگران کننده ی محققان استرالیایی، خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل آسیب هایی که شامل ضربه به سر و گردن و سوختگی می شود، در افراد مبتلا به دیابت تحت درمان با انسولین در مقایسه با جمعیت عمومی، بیش از 60 درصد است.

مؤسسه ی قلب و دیابت بیکر اعلام کرد که خطر بالای آسیب در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و مبتلایان به دیابت نوع 2 که تحت درمان با انسولین هستند، را می توان به احتمال کاهش قند خون آنها نسبت داد، زمانی که سطح قند خون به طور خطرناکی پایین می آید. همچنین بینایی ضعیف تر و نوروپاتی نیز در بروز این آسیب ها نقش دارند- نوروپاتی سبب کاهش احساس محافظتی شده و باعث می شود افراد از سوختن خود غافل شوند.

کارشناسان موسسه بیکر می گویند که ضعف و از دست دادن قدرت عضلانی در افراد مبتلا به دیابت نیز مسائلی است که باید در مورد آسیب ها در نظر گرفته شوند.

این یافته ها که در ژورنال Diabetes Care  منتشر شده است و در جلسات علمی انجمن دیابت آمریکا در فلوریدا در این هفته توسط Berhanu Feleke ارائه گردید، اطلاعات مهمی را به افراد مبتلا به دیابت، متخصصان سلامت و سیاست گذاران ارائه می دهد.

نویسندگان این مطالعه، به رهبری پروفسور جاناتان شاو و دیانا ماگلیانو، خواستار برنامه‌های مداخله‌ای برای در نظر گرفتن استراتژی‌های پیشگیری از سقوط و توسعه ی قدرت عضلانی در افراد مبتلا به دیابت تحت درمان با انسولین شدند.

این مطالعه همچنین به عنوان یک یادآوری قوی از عوارض جدید و در حال ظهور دیابت عمل می کند. در حالی که بسیاری از مردم از عوارض سنتی دیابت مانند بیماری چشم، قلبی و کلیوی آگاه هستند، این مطالعه نیاز به گسترش این تمرکز را تقویت می کند تا موضوعات نوظهوری مانند ناتوانی و ضعف را در بر گیرد.

بر اساس داده‌های به‌دست‌آمده از طرح‌ها و مجموعه داده‌های دیابت از سال 2011 تا 2017، این مطالعه بیش از 117هزار فرد مبتلا به دیابت و بیش از 3.4 میلیون نفر از جمعیت عمومی را که به دلیل آسیب در بیمارستان بستری شده بودند، مورد بررسی قرار داد.

یافته های مهم این مطالعه به شرح زیر است:

 سقوط 69 درصد از علل صدمات وارده به افراد مبتلا به دیابت را شامل می شد و 80 درصد از آسیب های سر و گردن به زمین خوردن نسبت داده شد.

 در میان افراد مبتلا به دیابت که دچار سوختگی شده بودند، 23 درصد با نوروپاتی (یک بیماری عصبی که می تواند منجر به از دست دادن حس، درد، ضعف یا گزگز در یک یا چند قسمت از بدن شود) مرتبط بود.

 در مقایسه با جمعیت عمومی، افراد مبتلا به دیابت نوع 1، 60 درصد افزایش خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل آسیب را تجربه کردند.

 در مقایسه با جمعیت عمومی، خطر بستری شدن برای هر گونه آسیب در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تحت درمان با انسولین، 65 درصد بیشتر بود، اما در میان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که از انسولین استفاده نمی کردند، خطر هر گونه آسیب تنها 7 درصد بیشتر از جمعیت عمومی بود.

 بستری شدن بیش از حد در بیمارستان در بین مردان مبتلا به دیابت بیشتر بود، که نشان دهنده خطر بالاتر آسیب در بین مردان است.

پروفسور جاناتان شاو، نویسنده این مطالعه و متخصص بالینی دیابت، گفت: اعتقاد بر این است که هیپوگلایسمی در میزان بالای زمین خوردن نقش دارد و نوروپاتی محیطی و بینایی ضعیف تر ناشی از رتینوپاتی دیابتی نیز در این امر نقش دارند.

پروفسور شاو افزود: در حالی که بسیاری از مردم ممکن است بدانند که "هیپو" می تواند منجر به زمین خوردن شود، اما به اندازه کافی درک نشده است که این امر منجر به افزایش خطر آسیب جدی می شود. به طور مشابه، ممکن است به طور گسترده مشخص نباشد که تقریباً از هر چهار مورد سوختگی، یک مورد با نوروپاتی مرتبط است.برای مثال، افراد مبتلا به دیابت نوع 1 نیز در معرض خطر بیشتری برای آسیب هستند، زیرا تراکم استخوان کمتری نسبت به افراد بدون دیابت دارند، مطالعات دیگر نشان داده اند که آنها بیش از شش برابر بیشتر در معرض خطر شکستگی لگن نسبت به جمعیت عمومی هستند.

همچنین نگرانی این است که افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تا 3 برابر بیشتر در معرض خطر سارکوپنی هستند، وضعیتی که با کاهش توده عضلانی و قدرت مشخص می شود.

پروفسور شاو گفت: ما به افراد مبتلا به دیابت، متخصصان سلامت و سیاست‌گذاران می گوییم که کاهش قدرت عضلانی، ضعف و نوروپاتی را باید در کنار مدیریت قند خون و بینایی ضعیف رصد کنند.

محققان نتیجه گیری کردند که افراد مبتلا به دیابت که انسولین دریافت می کنند، در معرض خطر بیشتری برای آسیب هستند و این اطلاعات باید برای ایجاد آگاهی، برنامه ریزی استراتژی های پیشگیرانه و ارائه ی پشتیبانی و اختصاص منابع مناسب مورد استفاده قرار گیرند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-07-people-diabetes-insulin-injury.html