۳ سپتامبر ۲۰۲۵ - براساس پژوهش منتشر شده در ژورنال علمی BMJ Open Diabetes Research & Care، افراد دارای ناتوانی های یادگیری نسبت به سایرین سریع تر به دیابت نوع ۲ شدید مبتلا می شوند و خطر مرگ ناشی از این بیماری در آن ها بیشتر است. این در حالی است که این افراد به طور کلی کنترل بهتری بر سطح قند خون خود دارند و خطر عوارض عروقی در آن ها مشابه سایرین است.
پژوهشگران اشاره کردند که حدود ۱.۵میلیون نفر (۹۵۰هزار بزرگسال) در بریتانیا دارای ناتوانی یادگیری هستند؛ از جمله سندروم داون و فلج مغزی .مدیریت دیابت نوع ۲در این افراد دشوار است، زیرا نیازمند پایش و مراقبت مداوم است که ممکن است برای این افراد امکان پذیر نباشد و همین موضوع می تواند کنترل قند خون را تحت تأثیر قرار دهد.
تاکنون مطالعه ای گسترده درباره تأثیر ناتوانی های یادگیری بر نتایج دیابت نوع ۲ انجام نشده بود؛ از جمله کنترل قند خون، پیشرفت به سمت عوارض میکرو و ماکرو عروقی، شروع درمان با انسولین (نشانه ای از شدت بیماری) و خطر مرگ. عوارض ماکرو عروقی شامل سکته مغزی، بیماری قلبی، نارسایی قلبی، بیماری عروق محیطی یا قطع عضو پس از ۶ماه از تشخیص دیابت است.عوارض میکرو عروقی شامل آسیب کلیوی، چشمی یا عصبی ناشی از دیابت می شود.
برای پر کردن این خلأ اطلاعاتی، پژوهشگران داده های پزشکی ناشناس مربوط به ۳۵۲۲۱۵ بزرگسال تازه مبتلا به دیابت نوع ۲را از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۱ استخراج کردند.
از این میان، ۲۸۰۳۰۰ نفر واجد شرایط مطالعه بودند که ۲۰۷۴ نفر از آنها هنگام تشخیص، ناتوانی یادگیری داشتند.این افراد معمولاً جوان تر بودند (میانگین سنی ۵۱ سال در برابر ۶۴ سال)، مدت پایش کوتاه تری داشتند، و نسبت بیشتری از مردان، افراد سفیدپوست، افراد با چاقی شدید و ساکنان مناطق محروم را شامل می شدند.همچنین احتمال بیشتری داشت که داروهای دیابت و فشار خون مصرف کنند و هنگام تشخیص، عوارض بیشتری از دیابت داشته باشند.
حتی پس از در نظر گرفتن عوامل خطر، این افراد ۱۹ درصد کمتر از سایرین دچار کنترل ضعیف قند خون بودند.اما ۲۰ درصد بیشتر احتمال داشت که سریع تر به مرحله شدید بیماری برسند و نیاز به درمان با انسولین پیدا کنند. همچنین، حدود دو برابر بیشتر در معرض مرگ ناشی از هر علت به ویژه دیابت بودند؛ با وجود اینکه خطر عوارض عروقی در آن ها مشابه سایرین بود.
این مطالعه از نوع مشاهده ای است و نمی تواند رابطه علت و معلولی را اثبات کند. پژوهشگران اذعان کردند که داده های مربوط به کنترل قند خون در افراد دارای ناتوانی های یادگیری ناقص بوده و ممکن است نرخ عوارض کمتر ثبت یا تشخیص داده شده باشد.
آن ها نوشتند: «یافته های ما درباره نرخ بالاتر شروع انسولین در افراد دارای ناتوانی های یادگیری نیازمند بررسی بیشتر است؛ اینکه آیا این موضوع به دلیل کنترل ضعیف قند خون در زمان تشخیص است (و در نتیجه پیشرفت سریع تر بیماری) یا به دلیل نظارت بالاتر بالینی، هنوز معلوم نیست. تحقیقات آینده درباره مکانیسم های این تفاوت می تواند به کاهش نابرابریهای سلامت در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲و ناتوانی های یادگیری کمک کند».
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/people-with-learning-disabilities-seem-to-progress-faster-to-severe-type-2-diabetes-154218