خلاصه ی کلیدی:
· سطح ادراری ۱۲مورد از ۱۳متابولیت کافئین، احتمال داشتنHbA1c برابر یا بالاتر از ۶.۵ درصدرا کاهش نداد.
· سطح بالاتر ۷-متیل گزانتین در ادرار، احتمالHbA1c بالا را کاهش داد.
۲۷اوت ۲۰۲۵ - بر اساس پژوهشی که در نشست سالانه انجمن متخصصان مراقبت و آموزش دیابت ارائه شد، بیشتر متابولیت های کافئین در ادرار تأثیری بر سطح HbA1c در بزرگسالان ندارند.
پریتی آ. پرابهو، دانشجوی سال سوم پزشکی در دانشگاه تورو کالیفرنیا، و کلیپر اف. یانگ، داروساز بالینی، استاد و مدیر تحقیقات بالینی در همان دانشگاه، ارتباط بین سطح متابولیت های کافئین در ادرار وHbA1c را در ۱۵,۹۸۸بزرگسال شرکت کننده در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه (NHANES) بین سال های ۲۰۰۹تا ۲۰۱۴ بررسی کردند.
تقریباً هیچ یک از متابولیت های کافئین با HbA1c ارتباط نداشتند، اما پژوهشگران دریافتند که غلظت بالاتر ۷-متیل گزانتین در ادرار، با احتمال کمتر داشتنHbA1c برابر یا بالاتر از ۶.۵ درصد ارتباط دارد
پرابهو و پروفسور یانگ، گفتند:این یافته ها نشان می دهد که متابولیسم کافئین ممکن است به صورت انتخابی وضعیت قند خون را تحت تأثیر قرار دهد، و برخی متابولیت ها مانند ۷-متیل گزانتین ممکن است در برابر HbA1c بالا اثر محافظتی داشته باشند.
شرکت کنندگان بر اساس HbA1c به سه گروه تقسیم شدند: گروه کنترل با HbA1c کمتر از ۵.۷ درصد، گروه باHbA1c بین ۵.۷ تا ۶.۴ درصد، و گروه باHbA1c برابر یا بالاتر از ۶.۵ درصد.
۱۳متابولیت کافئین در ادرار اندازه گیری شد و برای هر متابولیت، افراد به دو گروه با سطح پایین و سطح بالا تقسیم شدند (بر اساس اینکه غلظت آن ها زیر یا بالای مقدار میانه بود).در مدل رگرسیون لجستیک کاملاً تنظیم شده، مشخص شد که افراد با سطح ۷-متیل گزانتین بالاتر از میانه، کمتر احتمال داردHbA1c برابر یا بالاتر از 6.5 درصد داشته باشند(نسبت شانس یاOR =۰.۵۶۴؛ فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰.۳۷۹–۰.۸۴۱؛ P =۰.۰۰۶) .برای ۱۲متابولیت دیگر، ارتباط معناداری مشاهده نشد.
پرابهو و پروفسور یانگ چند مکانیسم احتمالی برای ارتباط بین ۷-متیل گزانتین و HbA1c مطرح کردند:
· یکی از احتمالات این است که ۷-متیل گزانتین به عنوان آنتاگونیست گیرنده آدنوزین عمل می کند، که ممکن است حساسیت به انسولین و جذب گلوکز در بافت های محیطی را افزایش دهد.
· احتمال دیگر این است که خواص ضد التهابی بالقوه این متابولیت، التهاب سیستمیک را کاهش دهد- که یکی از عوامل اصلی مقاومت به انسولین و پیشرفت دیابت است.
· همچنین، سطح بالای این متابولیت ممکن است نشان دهنده فنوتیپ متابولیسم آهسته کافئین باشد، به این معنا که افراد کافئین و اثرات مفید آن را برای مدت طولانی تری در بدن حفظ می کنند.
پرابهو و پروفسور یانگ افزودند: «عدم ارتباط سایر متابولیت های کافئین با HbA1c جای تعجب ندارد، تأثیر کافئین بر تنظیم گلوکز بسیار پیچیده است و در میان افراد تفاوت زیادی دارد. زمینه ژنتیکی، سبک زندگی و شرایط سلامت زمینه ای همگی در این تفاوت نقش دارند. پژوهش های قبلی نتایج متناقضی داشته و نشان داده اند که کافئین می تواند هم حساسیت به انسولین را افزایش دهد و هم تنظیم قند خون را مختل کند- بسته به دوز، مدت مصرف و ویژگی های جمعیتی».
یکی از محدودیت های این مطالعه، طراحی مقطعی آن بود. پرابهو و پروفسور یانگ تأکید کردند که تحقیقات بیشتری لازم است، از جمله بررسی داده های طولی، ارزیابی الگوهای ژنتیکی و تغذیه ای، و تحلیل روابط دوز-پاسخ.
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20250827/most-caffeine-metabolites-not-linked-to-lower-odds-for-elevated-hba1c