1 اکتبر 2025- مطالعه ی جدید منتشر شده در مجله پزشکی بریتانیا(BMJ) نشان می دهد که دیابت شیرین (DM) و شاخص توده بدنی پایین (BMI) تأثیر منفی بر بقای بلندمدت بیماران مبتلا به انسداد کامل مزمن(CTO) دارند. در مقابل، اضافه وزن و چاقی با کاهش خطر مرگومیر در این بیماران همراه بودند.
انسداد کامل مزمن یکی از پیچیده ترین زیرگروه های بیماری عروق کرونر(CAD) محسوب می شود. حدود یک چهارم افراد مبتلا به سندرم مزمن کرونری و بین ۱۶ تا ۳۰ درصد از بیمارانی که تحت آنژیوگرافی کرونری قرار می گیرند، دچار CTO هستند. دیابت شیرین، که با مقاومت به انسولین، اختلال عملکرد سلول های بتا و هایپرگلایسمی مزمن مشخص می شود، یکی از عوامل اصلی آسیب های عروقی است.
از سوی دیگر، شاخص توده بدنی (BMI) نیز به عنوان یک عامل مهم در پیامدهای قلبیعروقی بیمارانCAD شناخته می شود، به ویژه با توجه به شیوع روزافزون چاقی در جمعیت عمومی. این مطالعه به بررسی تأثیر BMI و دیابت شیرین بر مرگومیر کلی بلندمدت در بیماران مبتلا به CTO پرداخته است.
این پژوهش به صورت گذشته نگر و در سطح ملی در سوئد با استفاده از داده های «سامانه ثبت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی کرونری سوئد» انجام شد. بازه زمانی این مطالعه که شامل ۲۴۲۸۴ بیمار با تشخیص CTO تأیید شده از طریق آنژیوگرافی بود از ژوئن ۲۰۱۵ تا دسامبر ۲۰۲۱ بود. بیمارانی که سابقه جراحی بای پس عروق کرونر داشتند، از مطالعه حذف شدند.
شرکت کنندگان بر اساس وضعیت دیابت و طبقه بندیBMI (کم وزن، وزن سالم، اضافه وزن و چاق) به زیرگروه هایی تقسیم شدند.
یافتههای مطالعه به شرح زیر است:
· دیابت شیرین در ۳۰.۳ درصد از بیماران وجود داشت و با افزایش ۳۱ درصد در خطر مرگ همراه بود(HR=1.31؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 1.20-1.42؛p<0.001).
· در بیماران دیابتی که از انسولین استفاده می کردند، خطر مرگ ۵۲ درصد بیشتر بود(HR=1.52؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 1.38-1.67؛p<0.001).
· در مقایسه با گروه دارای وزن سالم، خطر مرگ در افراد دارای اضافه وزن (HR=0.70؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.64-0.77؛p<0.001) و افراد چاق(HR=0.74؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.68-0.81؛p<0.001) کمتر بود.
· در مقابل، افراد کم وزن با افزایش قابل توجه خطر مرگ مواجه بودند(HR=1.61؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 1.25-2.08؛p<0.001).
· تحلیل پیوسته BMI نشان داد که رابطه ای غیرمتقارن و U- شکل بین BMI و مرگومیر وجود دارد: خطر مرگ به طور چشمگیری در BMI کمتر از ۲۳ افزایش می یابد، درBMI حدود ۳۲ به کمترین میزان می رسد، و پس ازBMI بالای ۳۵ به طور متوسط افزایش می یابد.
نتیجه گیری
در مجموع، درمان با انسولین خطر مرگ را بیشتر می کند و دیابت شیرین به طور مستقل پیش بینی کننده افزایش مرگومیر بلندمدت در بیماران مبتلا به CTO در سطح ملی در سوئد بود. این بیماران همچنین با بیماری های همراه شدیدتر و پیچیدگی بیشتر CTO مواجه بودند. جالب توجه آنکه بیماران دارای اضافه وزن یا چاقی عملکرد بهتری داشتند، در حالی که بیماران کم وزن ضعیف ترین نتایج را نشان دادند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/overweight-and-obesity-patients-have-improve-survival-against-chronic-total-occlusion-bmj-156020