۲۲سپتامبر ۲۰۲۵- آگونیست های گیرنده GLP-1 مانند اوزمپیک(Ozempic) می توانند برای افراد مبتلا به دیابت نقش نجات بخش داشته باشند؛ این داروها به تثبیت قند خون و کاهش وزن کمک می کنند که در کنترل عوارض دیابت مؤثر است. اما همه افراد به یک اندازه از این درمان ها بهره مند نمی شوند. دانشمندان با بررسی ۹۲ فرد مبتلا به دیابت در ژاپن طی سال اول مصرف داروهای GLP-1 دریافتند که دلایل پرخوری افراد می تواند بر موفقیت این درمان ها تأثیر بگذارد. کسانی که در واکنش به دیدن یا بوییدن غذای خوشمزه پرخوری می کنند، در بلند مدت پاسخ بهتری به داروها نشان دادند، در حالی که کسانی که به دلایل احساسی پرخوری می کنند، کمتر از درمان سود بردند.
پروفسور دایسوکه یابه از دانشگاه کیوتو، نویسنده ارشد این مقاله که در مجلهFrontiers in Clinical Diabetes and Healthcare منتشر شده است، گفت: «ارزیابی الگوهای رفتاری تغذیه ای پیش از درمان می تواند در پیش بینی میزان اثربخشی درمان با آگونیست های گیرنده GLP-1 مفید باشد. این داروها برای افرادی مؤثر هستند که افزایش وزن یا بالا رفتن قند خون آن ها ناشی از پرخوری تحریک شده توسط محرک های بیرونی است. اما در مواردی که علت اصلی پرخوری، عوامل احساسی باشد، کمتر انتظار می رود این داروها اثربخشی مورد نظر را داشته باشند».
چگونه افراد غذا می خورند
آگونیست های گیرنده GLP-1 از طریق مکانیسم های مختلفی از جمله افزایش ترشح انسولین به کاهش قند خون کمک می کنند و با تعدیل اشتها باعث کاهش وزن می شوند. اما همه افراد هنگام مصرف این داروها وزن کم نمی کنند. برای بررسی این موضوع، پژوهشگران بر رابطه افراد با غذا تمرکز کردند تا ببینند این رابطه چه تأثیری بر درمان دارد.
آن ها ۹۲فرد مبتلا به دیابت نوع ۲را که در استان گیفو ژاپن درمان با داروهای GLP-1 را آغاز کرده بودند، در طول سال اول درمان تحت نظر گرفتند. در سه بازه زمانی - آغاز درمان، سه ماه بعد و دوازده ماه بعد - داده هایی درباره وزن بدن، ترکیب بدنی، رژیم غذایی و شاخص های خونی مرتبط مانند قند خون و سطح کلسترول جمع آوری شد. همچنین از شرکت کنندگان درباره رابطه شان با غذا پرسش شد.
دانشمندان به ویژه به سه نوع رفتار تغذیه ای مرتبط با افزایش وزن علاقه مند بودند:
· تغذیه احساسی، یعنی خوردن در واکنش به احساسات منفی به جای گرسنگی.
· تغذیه بیرونی، یعنی خوردن به دلیل جذابیت ظاهری غذا نه احساس گرسنگی.
· تغذیه محدود شده، یعنی کنترل رژیم غذایی برای کاهش وزن.
در حالت متعادل، تغذیه محدود شده می تواند به کاهش وزن کمک کند، اما در صورت افراط، ممکن است منجر به اختلالات تغذیه ای شود.
بدن های متفاوت، نتایج متفاوت
به طور کلی، افراد در طول سال کاهش آماری معناداری در وزن بدن، سطح کلسترول و درصد چربی بدن داشتند، در حالی که توده عضلانی اسکلتی ثابت ماند. سطح قند خون نیز بهبود یافت، اما این بهبود از نظر آماری معنادار نبود.
با این حال، تفاوت هایی بر اساس رفتارهای تغذیه ای مشاهده شد. در سه ماهه ی اول، شرکت کنندگان رفتارهای مرتبط با تغذیه محدود شده را بیشتر و رفتارهای تغذیه احساسی یا بیرونی را کمتر گزارش کردند. اما تا پایان سال، رفتارهای تغذیه احساسی و محدود شده به سطح اولیه خود بازگشتند.
نویسنده دوم این مقاله، دکتر تاکههیرو کاتو از دانشگاه گیفو، گفت: «یکی از توضیحات ممکن این است که تغذیه احساسی بیشتر تحت تأثیر عوامل روان شناختی قرار دارد که ممکن است مستقیماً توسط درمان با داروهای GLP-1 هدف قرار نگیرند. افرادی که گرایش زیادی به تغذیه احساسی دارند، ممکن است به حمایت های رفتاری یا روان شناختی بیشتری نیاز داشته باشند».
دانشمندان همچنین ارتباطی بین نمرات تغذیه احساسی یا محدود شده در آغاز درمان و میزان سودمندی داروها تا پایان سال نیافتند. در مقابل، کاهش تغذیه بیرونی در طول سال حفظ شد و افرادی که در آغاز سطح بالایی از تغذیه بیرونی داشتند، بهترین نتایج را از نظر کاهش وزن و سطح قند خون تجربه کردند.
اگرچه این مطالعه مزیت بررسی افراد مبتلا به دیابت در شرایط واقعی زندگی را دارد، اما به عنوان یک مطالعه مشاهده ای با تکیه بر گزارش های خود افراد، نمی تواند رابطه علت و معلولی را اثبات کند. پژوهشگران همچنین اشاره کردند که این گروه ممکن است انگیزه بالایی برای کنترل دیابت خود داشته باشند که می تواند منجر به کاهش وزن بیشتر شده باشد.
پروفسور یابه افزود: «در حالی که مطالعه ما نشان دهنده ارتباط بالقوه بین رفتار تغذیه بیرونی و پاسخ درمانی به آگونیست های گیرنده GLP-1 است، این یافته ها هنوز مقدماتی هستند. برای اجرای آن ها در کار بالینی، شواهد بیشتری لازم است. اگر مطالعات آینده در مقیاس بزرگ تر یا کارآزمایی های تصادفی سازی شده این رابطه را تأیید کنند، گنجاندن ارزیابی های رفتاری ساده می تواند به بهینه سازی راهبردهای درمانی کمک کند».
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/people-on-ozempic-who-eat-to-regulate-emotions-less-likely-to-lose-weight-finds-study-155684