پیش بینی  ESRD یا مرحله آخر بیماری کلیوی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، بر اساس غلظت فیبرینوژن سرمی

اگر چه سطح فیبرینوژن سرمی اغلب در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی افزایش می یابد، اما ارتباط آن با شدت و پیشرفت نفروپاتی دیابتی یا DN هنوز مشخص نشده است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین غلظت فیبرینوژن سرمی و ویژگی های کلینیکوپاتولوژی و پروگنوز کلیه در بیماران چینی مبتلا به دیابت نوع 2(T2DM) و DN بود.
در مجموع از 174 بیمار مبتلا به T2DM که از طریقبیوپسی ابتلای آنها به نفروپاتی دیابتی ثابت شده بود، ثبت نام گردید.بیماران بر اساس غلظت فیبرینوژن سرمی در چهار گروه طبقه بندی شدند: گروه اول Q1: کمتر از 3.30 گرم در لیتر، گروه دوم Q2: بین 3.30 تا 4.00 گرم در لیتر، گروه سوم Q3بین 4.00 تا 4.74 گرم در لیتر و گروه چهارم یا Q4 که مقدار غلظت فیبرینوژن سرمی آنها مساوی و یا بیش از 4.74 گرم در لیتر بود.

نتایج کلیوی رسیدن به مرحله نهایی بیماری کلیوی (ESRD) تعریف شد. تاثیر غلظت فیبرینوژن سرمی بر پیامدهای کلیوی با استفاده از آنالیز رگرسیون کاکس مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج این تحقیق نشان داد که رتینوپاتی دیابتی، E-GFRپایین، پروتئینوری بالا و ضایعات شدید گلومرولی و توبولواینترستیشیال با سطح بالای فیبرینوژن(گروه  Q3وQ4)؛  مرتبط می باشند. نکته ی مهم اینست که در تجزیه و تحلیل تنظیم شده، مشخص گردید که سطوح بالاتر فیبرینوژن سرمی به طور مستقل با خطر بیشتری برای رسیدن به ESRD ارتباط دارد و نسبت خطر آن (HR) 1.64 است (95%CI, 1.22–2.20; p = 0.001).

 در مقایسه با  Q1، خطر نارسایی کلیوی با افزایش سطوح فیبرینوژن سرمی افزایش می یابد، بطوریکه HRs یا نسبت خطر برای Q2 برابر با 7.12 ، برای Q3 برابر با 5.77 ، و برای Q4 برابر با 8.81 می باشد.
محققان گفتند: این یافته ها نشان می دهد که افزایش سطح سرمی فیبرینوژن با ESRD دیابتی در بیماران مبتلا به T2DM ارتباط دارد.

منبع:

https://www.diabetesresearchclinicalpractice.com/article/S0168-8227(18)30148-7/fulltext