مطالعه یPRIORITY  : پیش بینی بیماری کلیوی در دیابت با آزمایش ادرار

محققان با استفاده از آزمایش ادرارCDK273 ، بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با مقدار آلبومین ادراری طبیعی را که در معرض خطر ابتلا به میکروآلبومینوری (بیماری اولیه ی کلیه) بودند، در یک مطالعه در اروپا شناسایی کردند.

دکتر Peter Rossing، از مرکز دیابت Steno، در کپنهاگ، دانمارک اظهار داشت: با این حال، درمان با اسپیرونولاکتون بهتر از پلاسبو در جلوگیری از پیشرفت بیماری کلیوی در این بیماران پرخطر عمل نکرد.

وی یافته های مطالعه یPRIORITY (مطالعه ی پیش بینی پروتئومیک و استفاده از سیستم مهار کننده ی رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون برای پیشگیری از نفروپاتی دیابتی زودرس در بیماران دیابتی نوع 2 با نورموآلبومینوری) را در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابت (EASD) ارائه داد.

وی گفت: در میان نزدیک به 2000 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 با مقدار آلبومین طبیعی در ادرار، این آزمایش پروتئومیک تشخیص داد که 1 فرد از هر 10 بیمار در معرض خطر بالایی برای ابتلا به میکروآلبومینوری قرار دارند. بعد از تنظیم فاکتورهای خطر پایه که معمولاً اندازه گیری می شوند، خطر پیشرفت به سمت میکروآلبومینوری برای بیماران با ریسک بالا، 2.5 برابر بیشتر بود.

دکتر Christian Delles، از دانشگاه گلاسکو گفت: این آزمایش بیماری کلیوی را در مراحل بسیار ابتدایی، قبل از اینکه میکروآلبومینوری بیمار قابل ردیابی باشد و کلیه های او دچار آسیب شوند، شناسایی می کند.

دکتر Delles گفت: تشخیص زودهنگام می تواند فرصتی را برای اجرای رویکردهای پیشگیرانه ی هدفمند و زودهنگام فراهم کند و اگرچه درمان با اسپیرونولاکتون پیشرفت بیماری زودرس کلیوی را در بیماران پرخطر در این مطالعه متوقف نکرد، اما تحقیقات آتی ممکن است داروهای جدید یا موجود را برای جلوگیری از پیشرفت بیماری کلیوی، شناسایی کند.

دکتر Rossing گفت: در واقع من فکر می کنم که گزینه های خوب دیگری وجود دارد که می توانیم در مطالعات آینده از آنها استفاده کنیم. امسال اولین مطالعه ی مثبت را بر روی بیماران مبتلا به بیماری کلیوی با مهار کننده های SGLT2 انجام دادیم.

دکتر Delles اضافه كرد، غربالگری شركت كنندگان برای شرکت در كارآزمایی بالینی با آزمایشCKD273  می تواند بیمارانی را كه بعید است در معرض بیماری های کلیوی قرار گیرند از شرکت در این مطالعات معاف کند و بیمار را از مصرف یک داروی غیرضروری بی نیاز نماید.

شناسایی خطر بیماری کلیوی در مقابل جلوگیری از پیشرفت بیماری

دکتر راسینگ در EASD گفت: بیماری کلیوی دیابتی تأثیر زیادی در بهزیستی و مرگ و میر فرد و هزینه های مراقبت های بهداشتی دارد.با این حال، درمانهای فعلی از آلبومینوری به عنوان یک نشانگر در زمانی که آسیب [کلیه] رخ داده است، استفاده می کنند و سپس تلاش می کنند تا از نارسایی کلیه ها و انجام دیالیز جلوگیری می کنند.

مطالعه ی PRIORITY با هدف شناسایی بیماران پرخطر در مراحل اولیه و سپس بررسی تاثیر اسپیرونولاکتون - یک داروی ادرارآور با فواید ضد فشار خون شناخته شده – در کاهش خطر پیشرفت وضعیت این افراد به سوی بیماری کلیوی دیابتی، انجام شد.

محققان از 1775 بزرگسال (18 تا 75 سال) مبتلا به دیابت نوع 2 با نسبت آلبومین به کراتینین ادراری طبیعی(UACR، کمتر از30 میلی گرم در گرم) در 15 سایت در 10 کشور اروپایی ثبت نام کردند و الگوی پروتئومیک CKD273 بیماران را با استفاده از آزمایش این بیومارکر با تست شرکتMosaiques Diagnostics   اندازه گیری کردند.

آزمایشCKD273 ، از الکتروفورز مویرگی همراه با طیف سنجی جرمی (CE-MS) برای شناسایی 273 پپتید در ادرار استفاده می کند، که عمدتا آلفا-1-آنتی تریپسین و قطعات پروتئین فیبرینوژن می باشند که نشانگر فیبروز کلیه و التهاب هستند. در سال 2016 ، این شرکت نامه ای ازسوی اداره ی غذا و داروی آمریکا در حمایت از تشویق به توسعه ی بیشتر این آزمایش دریافت کرد.

در مطالعه حاضر، این آزمایش 216 بیمار در معرض خطر بالای میکروآلبومینوری و 1559 بیمار در معرض خطر کم را تشخیص داد.در طی متوسط 4.5 سال پیگیری​​، احتمال ابتلا به میکروآلبومینوری برای بیماران پرخطر سه برابر بیشتر از بیماران کم خطر (28٪ در مقابل 9٪) بود.

بعد از تنظیم نتایج برای تمام عوامل خطر مرسوم که در حال حاضر در کلینیک ها اندازه گیری و بررسی می شوند از جمله GFR و آلبومینوری، همچنین سن، جنس،A1c ، فشار خون سیستولیک، رتینوپاتی وUACR ، میزان بروز میکروآلبومینوری در افرادی که الگوی پروتئومیک پرخطر داشتند، 2.5 برابر بیشتر بود(نسبت خطر[HR] ، 2.48؛P <.0001).

همچنین خطر ابتلا به CKD مرحله 3 یا بالاتر(سرعت فیلتراسیون گلومرولی تخمین زده شده[eGFR]  ، کمتر از 60  میلی لیتر در دقیقه در 1.73متر مربع)در بیماران با الگوی CKD273 پرخطر، به طور قابل توجهی بیشتر بود(P <.0001)

از میان بیماران در معرض خطر، 209 نفر با رضایت شخصی وارد مداخله شدند و پس از آن به مدت 2.5 سال از اسپیرونولاکتون (102 بیمار) یا دارونما (107 بیمار) به طور تصادفی استفاده نمودند.

میزان ابتلا به بیماری کلیوی جدید در گروههای تحت درمان با گروه دارونما مشابه بود،( به ترتیب 26٪ و 35٪ ،HR  برابر با 0.81، = .41 P).

سایر داروهای محافظت کننده از کلیه؟

دکتر راسینگ حدس می زند كه یا اسپیرونولاكتون دارای اثر محافظتی از کلیه ها نیست، زیرا این دارو فقط آلبومینوری را در مراحل پیشرفته تر بیماری کلیوی كاهش می دهد، و یا شاید این نتایج به دلیل بسیار كوتاه و یا بسیار كوچك بودن این مطالعه حاصل شده باشد.

با این حال، دکتر Delles خاطرنشان كرد که داروهای جدیدی وجود دارند كه بطور مشخص التهاب و فیبروز را در كلیه ها هدف قرار می دهند كه در حال حاضر تحت آزمایش یا آزمایشات بالینی قرار دارند.

وی ادامه داد: از داروهایی که در حال حاضر در کلینیک استفاده می شوند، برخی از داروهای جدید ضد دیابتی مانند مهار کننده های SGLT2 می توانند برای پیشگیری از میکروآلبومینوری و در نهایت [بیماری کلیوی دیابتی] بسیار امیدوار کننده باشند.

دکتر راسینگ پیشنهاد داد: شاید برخی از این عوامل در افراد پرخطر کاربرد داشته باشند یا شاید صرفاً بهینه سازی استراتژی درمانی فعلی با داروها و روشهای فعلی - بهبود کنترل گلایسمی، هدف قرار دادن فشار خون بطور شدیدتر و غیره کافی باشد.

نیاز به نشانگرهای زیستی مرتبط با درمان

دکتر Ian H. de Boer، از دانشگاه واشنگتن در سیاتل، که در مطالعه ی PRIORITY دخیل نبود، گفت: ارتباط قوی طبقه بندی کننده پروتئومیکس " CDK273" با خطر میکروآلبومینوری و کاهش eGFR نشان می دهد که پلت فورمهای omics دارای پتانسیل زیادی برای شناسایی مسیرهای جدید و نشانگرهای خطر بیماری کلیوی هستند

وی افزود: درس مهمتر این است كه استفاده از نشانگرهای زیستی برای انتخاب شركت كنندگان آزمایش بالینی بر اساس ریسك بالا از نتیجه ی یک مطالعه، لزوماً برای پیشبرد روشهای جدید درمانی كافی نیست.

دکتر de Boer گفت: آنچه ما واقعاً به آن نیاز داریم نشانگرهای زیستی است که به خود درمان مرتبط باشند، به طوری که بتوان تمایل به پاسخگویی به آن درمان را مشخص کرد. این موضوع جوهره ی پزشکی دقیق و فرد گرایانه است. استراتژی های Omics می توانند ما را در پیشبرد این هدف یاری کنند.

منبع:

https://www.medscape.com/viewarticle/919370