مصرف زیاد فیبر غذایی و غلات کامل با کاهش خطر ابتلا به بیماری های غیر مسری ارتباط دارد

10ژانویه 2019 - یک مجموعه از مرورهای سیستماتیک و متا آنالیزها بر روی مطالعات مشاهداتی و آزمایشات بالینی در طی بیش از 40 سال گذشته، که در مجله ی  The Lancetمنتشر گردید، نشان دادند که مصرف حداقل 25 تا 29 گرم یا بیشتر از فیبرهای غذایی در روز، دارای مزایایی برای سلامت انسان است.

نرخ ابتلا به بیماری غیر مسری برای افرادی که سطوح بالاتری از فیبرهای غذایی و غلات کامل را می خورند، در مقایسه با افرادی که مقادیر کمتری مصرف می کنند، پایین تر است. در حالی که این ارتباط برای رژیم هایی با بار گلیسمی پایین و شاخص گلیسمی کم، مشخص نیست.

نتایج نشان می دهد که مرگ و میر کلی و مرگ به دلیل بیماریهای قلبی و عروقی، در میان افرادی که بیشترین میزان فیبر را مصرف می کردند نسبت به کسانی که حداقل میزان فیبر را مصرف می کردند 15 تا30 درصد کمتر است. خوردن غذاهای غنی از فیبر همچنین میزان بروز بیماری های قلبی عروقی، سکته مغزی، دیابت نوع 2 و سرطان کولورکتال را از 16 تا 24 درصد کاهش می دهد. در هر 1،000 شرکت کننده، این تاثیر معادل 13 مورد مرگ و میر کمتر و 6 مورد بیماری عروق کرونر کمتر است.

علاوه بر این، یک متاآنالیز از مطالعات بالینی نشان داد که افزایش مصرف فیبرهای غذایی با وزن بدنی کمتر و کلسترول کمتر نسبت به افرادی که مقادیر کمتری فیبر مصرف می کنند، همراه است.

این مطالعه توسط سازمان بهداشت جهانی برای اطلاع رسانی به منظور تدوین توصیه های جدید برای مصرف مطلوب فیبر در روز و تعیین اینکه کدامیک از انواع کربوهیدرات، بهترین محافظت را در برابر بیماری های غیر مسری(NCDs) و افزایش وزن ارائه می دهند، انجام شد.

اکثر مردم در سراسر جهان کمتر از 20 گرم فیبر غذایی در روز مصرف می کنند. در سال 2015، کمیته علمی مشورتی بریتانیا برای تغذیه، مصرف 30 گرم فیبر غذایی را در روز توصیه نمود، اما تنها 9 درصد از بزرگسالان بریتانیا موفق به رسیدن به این هدف شده اند. در ایالات متحده، مصرف فیبر در میان بزرگسالان به طور متوسط ​​15 گرم در روز است. منابع غنی فیبر غذایی شامل غلات کامل، حبوبات، سبزیجات و میوه جات می باشند.

پروفسور Jim Mann، نویسنده مسئول این مقاله از دانشگاه اوتاگو در نیوزیلند می گوید: مرورهای پیشین و متاآنالیزها معمولا یک شاخص از کیفیت کربوهیدرات و تعداد محدودی از بیماری ها را بررسی کرده اند، بنابراین مشخص نیست که مصرف کدامیک از غذاها باید برای محافظت در برابر طیف وسیعی از بیماریها توصیه شود. یافته های ما شواهد متقاعد کننده ای را برای دستورالعمل های تغذیه ای برای تمرکز بر افزایش فیبر غذایی و جایگزینی غلات تصفیه شده با غلات کامل ارائه می دهد. این باعث کاهش خطر بروز طیف وسیعی از بیماری های مهم و مرگ و میر ناشی از آنها می شود.

محققان 185 مطالعه که حاوی اطلاعات مربوط به 135 میلیون نفر- سال و 58 آزمایش بالینی با حضور 4635 بزرگسال بود را مرور کردند. آنها بر روی بروز بیماریهای عروق کرونر قلب، بیماری های قلبی عروقی و سکته مغزی، و همچنین بروز دیابت نوع 2، سرطان کولورکتال و سرطان های مرتبط با چاقی (سرطان سینه، آندومتر، مری و پروستات) و مرگ و میر ناشی از این بیماریها متمرکز کردند. نویسندگان مطالعاتی را مرور کردند که در ابتدای تحقیق شرکت کنندگان آنها سالم بودند، بنابراین این یافته ها برای افرادی که پیشتر به بیماری های مزمن مبتلا بوده اند، قابل تعمیم نیست.

نتایج این بررسی ها نشان داد که به ازای افزایش هر 8 گرم فیبر غذایی در روز، مرگ و میر و بروز بیماری های قلبی عروقی، دیابت نوع 2 و سرطان کولورکتال از 5 تا 27٪ کاهش یافته است. حفاظت از فرد در برابرسکته مغزی و سرطان سینه نیز افزایش می یابد. مصرف روزانه ی 25 تا 29 گرم کافی بود، اما داده ها نشان می دهد مصرف مقادیر بیشتری از فیبرغذایی می تواند حفاظت بیشتری را فراهم کند.

برای هر 15 گرم افزایش مصرف غلات کامل در روز، مرگ و میر کلی و بروز بیماری های عروق کرونر قلب، دیابت نوع 2 و سرطان کولورکتال از 2 تا 19 درصد کاهش می یابد. مصرف بیشتر غلات کامل با کاهش 13 تا 33 درصدی خطرابتلا به بیماریهای غیر مسری(NCD)همراه است که معادل 26 مورد مرگ و میر کلی کمتر در هر 1000 نفر و 7 مورد ابتلای کمتر به بیماری عروق کرونر در هر 1000 نفر است. در متاآنالیز آزمایشات بالینی، مطالعاتی که نشان می دادند مصرف غلات کامل سبب کاهش وزن بدن می شود، بررسی شدند. غلات کامل حاوی فیبر غذایی بالایی هستند و همین موضوع می تواند اثرات مفید آنها را توضیح دهد.

این مطالعه همچنین نشان داد که رژیم های غذایی با شاخص گلیسمی پایین و بار گلیسمی کم ، محافظت محدودی از فرد در برابر دیابت نوع 2 و سکته مغزی ایجاد می کنند. غذاهایی با شاخص گلیسمی کم یا بار گلیسمی کم هنوز هم ممکن است حاوی قندهای اضافه، چربی اشباع شده و سدیم باشند و همین موضوع ممکن است مزایای سلامتی آنها را کمرنگ کند.

پروفسور Mannمی گوید: مزایای سلامتی فیبر از طریق بیش از 100 سال تحقیق، در زمینه ی خواص شیمیایی، خواص فیزیکی، فیزیولوژی و اثرات متابولیسمی فیبرهای غذایی حمایت می شود. غذاهای کامل غنی از فیبر نیاز به جویدن بیشتری دارند و ساختار خود را در روده بیشتر حفظ کرده و سبب افزایش سیری و کنترل وزن می شوند و می توانند سطوح لیپید و گلوکز را به طور مطلوبی تحت تاثیر قرار دهند. تجزیه ی فیبرها در روده ی بزرگ توسط باکتریهای ساکن دارای اثرات وسیع دیگری همچون محافظت از سرطان کولورکتال است.

در حالی که این مرور سیستماتیک، خطرات مرتبط با مصرف فیبرغذایی را نشان نمی دهد، نویسندگان یاد آوری کردند که مصرف بالای فیبر می تواند برای افرادی که سطح آهن یا مواد معدنی دیگر در بدن آنها پایین است، مناسب نباشد زیرا سطوح بالای فیبر در رژیم غذایی آنها می تواند سطح آهن را بیشتر کاهش دهد. آنها همچنین یادآوری نمودند که این مطالعه عمدتا مربوط به غذاهای غنی از فیبر طبیعی است و به فیبرهای مصنوعی و فیبرهای استخراج شده، مانند پودرهایی که می توانند به غذا اضافه شوند، مربوط نیست.

پروفسور Gary Frost از کالج امپریال لندن در انگلستان، در مورد پیام ها و محدودیت های این مطالعه گفت: نویسندگان یافته های هر دو مطالعات کوهورت آینده نگر و مطالعات کنترل شده ی تصادفی را در کنار هم گزارش کرده اند. این روش ما را قادر می سازد تا بفهمیم که چگونه تغییرات کیفیت کربوهیدراتها در مطالعات کنترل شده ی تصادفی بر عوامل خطر بیماری های غیر قابل انتقال تاثیر می گذارد و چگونه این تغییرات در کیفیت رژیم غذایی با بروز بیماریها در مطالعات کوهورت آینده نگر ارتباط دارند. این ارتباط به زیبایی در مورد مصرف فیبر غذایی دیده می شود که در آن مطالعات مشاهداتی، کاهش در مرگ و میر به همه ی علل  و مرگ ناشی از بیماریهای قلبی و عروقی را با کاهش وزن، کلسترول توتال، کلسترول LDLو فشار خون سیستولیک که در آزمایش های کنترل شده تصادفی گزارش شده بود، با یکدیگر مرتبط می کند. ملاحظات مهمی در این مقاله وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند. ابتدا اینکه مصرف تمام کربوهیدراتها در این مرور سیستماتیک و متاآنالیز در نظر گرفته نشده است. دوم اینکه، هرچند ارتباطی بین شاخص گلیسمی و بار گلیسمی با بیماری های غیر قابل انتقال و عوامل خطر آنها مشاهده نشد و این نتایج با یکی دیگر از بررسی های سیستماتیک اخیر سازگار است اما لازم است هنگام تفسیر این داده ها، به دلیل تعداد کم مطالعات و یافته های ناهمگن احتیاط نمود. سوم عدم وجود بیومارکرهای قابل اندازه گیری و هدفمند برای ارزیابی مصرف کربوهیدرات ها است که به این معنا است که تحقیقات غذایی بر گزارش افراد در مورد میزان مصرف فیبرها یا مواد غذایی، تکیه می کنند که مستعد خطا و گزارش نادرست است. بهبود دقت ارزیابی رژیم غذایی یکی از اولویت ها برای تحقیقات تغذیه ای است. تجزیه و تحلیل ارائه شده توسط Reynolds و همکارانش شواهد قانع کننده ای را ارائه داده است که نشان می دهد میزان مصرف فیبر غذایی و غلات کامل، تعیین کننده های عمده ی نتایج سلامت متعدد هستند و باید بعنوان بخشی از سیاست های بهداشت عمومی در نظر گرفته شوند.

منبع:

www.sciencedaily.com/releases/2019/01/190110184737.htm