محققان می گویند مداخلاتی که برای تأخیر و جلوگیری از دیابت نوع 2 وجود دارند به اندازه کافی مورد استفاده قرار نمی گیرند

29 اکتبر2018- بر اساس تحقیقاتی که در مجله ی انجمن استئوپاتی(استخوان درمانی) آمریکا منتشر شده است، با وجود اثرات مثبت و اثبات شده ی مداخلات شیوه زندگی، دارو و جراحی بر تاخیر انداختن یا جلوگیری از ابتلا به دیابت نوع 2 برای اکثر بیماران مبتلا به پیش دیابت، به دلیل دسترسی محدود به این درمان های غالبا پرهزینه، نرخ رشد بیماری دیابت نوع 2 افزایش یافته است. در حال حاضر، یک سوم از بزرگسالان آمریکایی مبتلا به پیش دیابت هستند و بیش از 70 درصد از بزرگسالان از اضافه وزن یا چاقی رنج می برند.محقق ارشد این تحقیق، دکتر Jay Shubrook، متخصص دیابت، گفت: شواهد نشان می دهد که مداخلات شیوه زندگی، دارو یا جراحی که بمنظور کاهش وزن انجام می شوند، باعث جلوگیری یا به تاخیر انداختن شروع دیابت نوع 2 برای 70 درصد از بیماران مبتلا به پیش دیابت می شود.ما می دانیم که جلوگیری از بیماری همواره بسیار مقرون به صرفه تر از درمان آن است، به خصوص در مورد دیابت. تمرکز کوتاه مدت بر هزینه های فوری، به معنای از دست دادن فرصتها برای جلوگیری از پیشرفت بیماری است.این یک مسیر اقتصادی اشتباه است و اگر هیچ تغییری نکند، انتظار می رود که یک سوم از جمعیت آمریکا تا سال 2050 به دیابت مبتلا شوند.
مداخلات مبتنی بر شواهد
مداخلات رایج شیوه زندگی، بر تغذیه و افزایش فعالیت بدنی برای کاهش وزن تمرکز می کنند. بیشترین اولویت در این مداخلات، یک محیط گروهی حمایت کننده برای کمک به شرکت کنندگان در دستیابی به اهداف خود یعنی کاهش متوسط ​​7 درصد از وزن  است.در 3200 شرکت کننده در یک مطالعه ی مداخله ی شیوه زندگی، میزان شیوع دیابت نوع 2 در 58٪ از مبتلایان به پیش دیابت کاهش یافت.یک پیگیری 10 ساله، نشان داد میزان ابتلا به دیابت برای شرکت کنندگان در مطالعه ی اصلی، 34٪ کاهش یافته است.نتایج و پیش بینی صرفه جویی هزینه ها بسیار قابل توجه است و همین موضوع سبب شده است که "برنامه پیشگیری از دیابت" در حال حاضر منافعی برای افراد مبتلا به پیش دیابت تحت حمایت Medicare داشته باشد.
داروی متفورمین و سایر مداخلات داروئی تا حدودی کمتر از تغییرات شیوه زندگی موثر بوده اند، اما منجر به جلوگیری یا تأخیر در شروع دیابت شده اند. جراحی متابولیک و یا جراحی کاهش وزن، موثرتر از مداخلات شیوه زندگی در جلوگیری از ابتلا به دیابت بوده و دارای مزایای طولانی مدت تری است و با کاهش خطر نسبی ابتلا به دیابت بمیزان 78٪ همراه است.
دکتر Shubrook خاطر نشان کرد: کاهش وزن یک هدف اصلی برای بسیاری از بیماری های مزمن است، زیرا کاهش وزن دارای مزایایی است که بر بسیاری از اندامها تاثیر می گذارد. ما ابزارهایی برای تغییر مسیر میلیون ها بیمار در معرض خطر ابتلا به دیابت در دست داریم، کهاستفاده ی عاقلانه از آنها، نه تنها در هزینه ها صرفه جویی می کند بلکه بر طول عمر این افراد می افزاید.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2018-10-interventions-diabetes-underused.html