محدود کردن خوردن غذا به یک پنجره ی 10 ساعته در روز می تواند به سلامت بهتر منجر شود

31اوت 2018- دانشمندان موسسه Salk دریافتند که موش هایی که فاقد ساعتهای بیولوژیک هستند- که تصور می شود برای متابولیسم سالم ضروری هستند-، هنوز هم می توانند از چاقی و بیماری های متابولیک با محدود کردن دسترسی روزانه به غذا به یک پنجره 10 ساعته، محافظت شوند.
نتایج این تحقیق که در مجله Cell Metabolism در تاریخ 30 اوت 2018 منتشر شد، نشان می دهد که مشکلات بهداشتی ناشی از اختلال در ریتم 24 ساعته ی فعالیت و استراحت حیوانات - که در انسان با خوردن بیشتر در طی روز یا انجام کار شیفتی ارتباط دارد - می تواند با دریافت تمام کالری در یک پنجره 10 ساعته اصلاح شود.

پرفسور Satchidananda Panda، استاد آزمایشگاه زیست شناسی تنظیمی در سالک و نویسنده ارشد این مقاله، می گوید: برای بسیاری از ما، روز با یک فنجان قهوه در هنگام صبح آغاز می شود و بعد از 14 تا 15 ساعت با یک اسنک در شب پایان می یابد، اما محدود کردن مصرف غذا به 10 ساعت در روز و روزه گرفتن در بقیه ی ساعات، صرفنظر از نحوه ی عملکرد ساعت بیولوژیکی ما، میتواند منجر به سلامت بهتر شود.
هر سلول در بدن پستانداران در یک سیکل 24 ساعته یا چرخه سلولی -که به عنوان ریتم شبانه روزی یا سیرکادین شناخته می شود- عمل می کند این چرخه زمان فعالیت ژن های مختلف را کنترل می کند. به عنوان مثال، در انسان ها، ژن هایی که در کار گوارش دخالت دارند، در اوایل روز فعال ترهستند در حالی که ژنهایی که در ترمیم سلولها دخیل هستند، در شب فعالیت بیشتری دارند. قبلا، محققان آزمایشگاه پرفسورPanda   کشف کرده بودند که موش هایی با اجازه ی دسترسی 24 ساعته به یک رژیم غذایی با چربی بالا، چاق شده و به بیماری های متابولیکی زیادی مانند کلسترول بالا، کبد چرب و دیابت مبتلا می شوند.اما همین موش ها، زمانی که با رژیم غذایی با چربی بالا اما محدودیت زمانی روزانه ی 8 تا 10 ساعته تغذیه می شوند، لاغرشده و متناسب و سالم می مانند. محققان معتقدند مزایای سلامتی بدست آمده در این روش، به دلیل هماهنگی ببشتر بین نحوه ی تغذیه ی این حیوانات با ساعت های سلولی آنها است، به عنوان مثال، با خوردن اکثر غذای مصرفی روزانه در زمانی که ژن های دخیل در فعالیت گوارشی فعال تر هستند.
در تحقیق حاضر، پژوهشگران با هدف درک نقش ریتم های روزانه در بیماری های متابولیکی، ژن های مسئول نگهداری ساعت زیستی در موش ها از جمله در کبد را، که بسیاری از اعمال متابولیکی را تنظیم می کند، غیرفعال کردند.نقص ژنتیکی در این موشهای بدون ساعت زیستی، آنها را مستعد چاقی، دیابت، بیماری کبد چرب و افزایش کلسترول خون می کند. این بیماری ها هنگامی که حیوانات مجاز به خوردن غذاهای پرچرب و شیرین بودند، بیشتر می شوند.
برای آزمایش فواید صرف غذا در زمان محدود برای این موش های "بدون ساعت زیستی"، تیم پرفسور Panda آنها را به دو گروه رژیم غذایی با چربی بالا: با دسترسی آزاد از نظر زمانی، و یا محدودیت دسترسی به غذا فقط در یک پنجره 10 ساعته تقسیم نمود.همانطور که محققان انتظار داشتند، گروهی که دسترسی زمانی نامحدود به غذا داشتند، چاق شده و به بیماری های متابولیک مبتلا شدند اما گروهی که همان مقدار کالری را در یک پنجره ی 10 ساعته می خوردند، علیرغم نداشتن یک ساعت بیولوژیکی داخلی، سالم و لاغر می ماندند، درحالیکه این نقص ژنتیکی آنها را مستعد چاقی و بیماری می کرد.این نتایج نشان می دهد که محدودیت خوردن غذا به یک پنجره ی 10 ساعته به نفع سلامتی ما است و این فواید صرفا به دلیل محدود کردن خوردن غذا به زمانی است که ژن ها برای هضم فعال تر هستند.
Amandine Chaix، نویسنده ی نخست این مقاله میگوید: این که ساعت بیولوژیک داخلی ما بر اساس زمانهای از پیش تعیین شده، ژنها را برای دخالت در متابولیسم خاموش و روشن می کند ما را تحت تاثیر قرار داد. در حالی که این امر هنوز هم ممکن است درست باشد، تحقیقات جدید ما نشان می دهد که با کنترل چرخه های تغذیه و ناشتای حیوانات، می توانیم اساسا عدم وجود یک سیستم زمان بندی داخلی را با سیستم زمان بندی خارجی جبران کنیم.
به گفته ی محققان، این تحقیق جدید نشان می دهد که نقش اصلی ساعت های شبانه روزی دیکته کردن زمان تغذیه و ناشتا به حیوانات است.این زمان بندی درونی تعادلی را میان تغذیه کافی در طول حالت تغذیه ای و تعمیر و نوسازی مورد نیاز در زمان ناشتا ایجاد می کند.هنگامی که این ساعت سیرکادین مختل می شود، برای مثال هنگامی که افراد در شیفت شب کار می کنند و یا به دلیل نقص ژنتیکی دچار مشکل می شود، تعادل بین تغذیه و جوان سازی و ترمیم از بین می رود و منجر به بروز بیماری هایی می شود.

با پیر شدن ما، ساعتهای شبانه روزی بدن نیز تضعیف می شوند.این زوال وابسته به سن ساعتهای شبانه روزی، موازی با افزایش خطر ابتلا ما به بیماری های متابولیک، بیماری های قلبی، سرطان و زوال عقل اتفاق می افتد.
محققان می گویند خبر خوب این است که یک تغییر ساده در سبک زندگی مانند خوردن غذا در عرض 10 ساعت می تواند این تعادل را حفظ کرده و از ابتلای ما به بیماری های متابولیک جلوگیری نماید و سلامتی ما را حفظ کند. پرفسورپاندا می گوید: بسیاری از ما ممکن است یک یا چند ژن معیوب بیماری زا داشته باشیم که باعث می شود درنهایت بیمار شویم. این یافته ها نشان می دهد که یک شیوه ی زندگی خوب می تواند اثرات نامطلوب ژن های معیوب را از بین برده و امید ما را برای سالم ماندن افزایش دهد.
محققان در گام بعدی قصد دارند به مطالعه ی تاثیر محدود کردن غذا به 8 تا 10 ساعت بر جلوگیری یا معکوس نمودن بسیاری از بیماری های مرتبط با پیری پرداخته و همچنین مطالعه ی فعلی را بر روی انسان انجام دهند.وب سایت آنها، mycircadianclock.org، به مردم در هر نقطه از دنیا اجازه می دهد تا برای شرکت در این مطالعه ثبت نام کنند، برنامه را دانلود کرده و راهنمایی های لازم را در مورد چگونگی اتخاذ یک چرخه ی خوردن- ناشتای مطلوب روزانه دریافت کنند. محققانبا جمع آوری داده های غذایی روزانه و وضعیت سلامت هزاران نفر، امیدوارند که درک بهتری از تاثیر چرخه ی خوردن - ناشتا در روز، بر حفظ سلامت بدست آورند.

منبع و سایت خبر:

https://www.salk.edu/news-release/eating-in-10-hour-window-can-override-disease-causing-genetic-defects-nurture-health/

https://www.news-medical.net/news/20180831/Restricting-food-to-10-hour-window-can-lead-to-better-health.aspx