قند خون پایین، تهدیدی برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که به آن توجه نمی شود

5 مارس 2018 - تحقیقات جدید انجمن غدد درون ریز و بهداشت Avalere نشان می دهد که پزشکان منابعی برای شناسایی، ارزیابی و مدیریت بیماران مبتلا به هیپوگلیسمی یا اپیزودهای خطرناک پایین بودن قند خون در دسترس ندارند.
نتایج این آنالیز در مجلهClinical Endocrinology & Metabolism منتشر شده است. این مطالعه منابع موجود برای مدیریت هیپوگلیسمی و فرصت هایی برای ترکیب استراتژی های مدیریتی بهتر در اعمال بالینی را مورد بررسی قرار داد. هیپوگلیسمی به ویژه در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 که 65 سال و یا بیشتر سن دارند، شایع است.
برای انجام این آنالیز، کارشناسان جامعه ی غدد و Avalere Health یک اسکن محیطی انجام داده و دستورالعملهای بالینی، اقدامات کیفی و ابزارهای بالینی و طرح های مربوط به دیابت نوع 2 و هیپوگلایسمی را مورد بررسی قرار دادند.نویسندگان بیش از 750 مقاله علمی مرتبط را که در پنج سال گذشته منتشر شده بود و جزئیات 31 فقره از این مقالات را بررسی کرده اند.
این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که برای جلوگیری از هیپوگلیسمی باید تلاش ها بر روی کمک به ارائه دهندگان مراقبت های اولیه، بمنظور شناسایی بیماران با خطر بالا که بیشترین منافع را از تدوین اهداف گلایسمیک فردی می برند و آموزش بیماران در معرض خطر برای تشخیص و مدیریت صحیح حوادث هیپوگلایسمی، متمرکز شود.
در حالیکه بعضی از ابزارها، برای کمک به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی برای شناسایی افراد در معرض خطر بالای هیپوگلیسمی وجود دارد، اما استفاده ی گسترده ای از این ابزارها نمی شود.
هیپوگلایسمی شدید می تواند باعث تشنج، از دست دادن هوشیاری و مرگ شود. اخیرا در یک متاآنالیز نتیجه گیری شد افرادی که برای کنترل دیابت نوع 2، از انسولین استفاده می کنند، به طور متوسط ​​23 حادثه ی هیپوگلایسمی خفیف یا متوسط ​​و یک مورد هیپوگلیسمی شدید را در سال تجربه می کنند.
دکتر Robert W. Lash نویسنده ی اول این مقاله و مدیر امور تخصصی و کلینیکی انجمن غدد گفت: در حالی که هیپوگلایسمی به عنوان یک تهدید در میان افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و تامین کنندگان مراقبت های بهداشتی آنها شناخته شده است، خطر آن برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 کم اهمیت باقی مانده است. در دو دهه ی گذشته، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و بیماران گام های مهمی برای دستیابی به بهبود کنترل قند خون برای جلوگیری یا به تاخیر انداختن عوارضی مانند بیماریهای قلبی، چشمی و کلیوی برداشته اند، اما باید توجه داشته باشیم که تاکید بر اهداف قند خون پایین تر ممکن است بطور غیرعمد افراد مبتلا به دیابت نوع 2 را در معرض خطر بیشتری برای هیپوگلیسمی قرار دهد.
به عنوان مثال، مطالعه ی مزایای Medicare که از سال 1999 تا 2011 انجام شد، نشان داد که معیارهای کیفی تشویق افزایش پایبندی بیماران به اهداف قند خون، سبب کاهش میزان پذیرش بیماران به دلیل هایپرگلایسمی یا افزایش قند خون می شود، اما در طول همین مدت، بستری شدن را به دلیل هیپوگلایسمی افزایش می دهد.
اسکن زیست محیطی راه را برای اقدام پیشگیرانه از هیپوگلیسمی توسط جامعه ی غدد برای بهبود نتایج در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 باز می کند.این اقدام شامل یک مطالعه ی آزمایشی برای تست راه هایی برای رفع شکافهای مراقبتهای بالینی شناسایی شده در این آنالیز است.
اهداف این اقدام عبارتند از: شناسایی بیمارانی كه در یک زمان یا موقعیت خاص در معرض خطر بالای هیپوگلایسمی قرار می گیرند، مداخلات بالینی مناسبی كه می تواند در مطب ها و كلینیک های ارائه دهنده ی مراقبت های اولیه انجام شود و از شدت و موارد هیپوگلایسمی بکاهد.این تلاش نیاز به همکاری متخصصین مختلف مراقبت های بهداشتی از جمله متخصصین غدد، ارائه دهندگان مراقبت های اولیه، مربیان دیابت و افراد مبتلا به دیابت نوع 2 دارد.
دکتر Lash گفت: چشم انداز کنونی به وضوح نشان دهنده ی نیاز به درمان هیپوگلایسمی به عنوان بخشی از مراقبت های بالینی معمول برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است. اکنون که ما درک کاملی از این موضوع بدست آورده ایم، توسعه ی ابزارهای پشتیبانی مورد نیاز برای پزشکان و افزایش آگاهی از مشکل هیپوگلایسمی بین ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و افراد مبتلا به دیابت را اولویت اقدام پیشگیرانه از هیپوگلیسمی، در انجمن غدد قرار داده ایم.

منبع و سایت خبر:

The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 2018; DOI: 10.1210/jc.2017-02804

www.sciencedaily.com/releases/2018/03/180305160156.htm